''ბიჭი სიზმრიდან'' (თავი მეოთხე)

- დამიბრუნდი, ვეღარ ვძლებ!! - ვფიქრობდი ჩეთვის დამწუხრებული და ტუჩებს ნერვიულად ვათამაშებდი. უცებ საათს დავხედე უკვე თორმეტი გამხდარიყო. გარეთ უნდა გავიდე, გარეთ უნდა გავიდე- ვფიქრობდი. წამოვხტი და საჩქაროდ ჩავიცვი. გულმა გამჭვალა და სასიამოვნო

სიყვარულის ძალა (6 თავი)

-რა?,-სიხარულის და გაკვირვებისგან ბრწყინავდა,- რა თქვი? -მეც მიყვარხარ!-პირდაპირ ვუთხარი და ამის გააზრებაც ვერ მოვასწარი რომ მისი მკლავები ვიგრძენი ჩემს სხეულზე. ხელში ამიტაცა და ტრიალებდა, თან ყვიროდა მიყვარხარო. საოცარი შეგრძნებაა. თითქოს დედამიწა

პირადი მცველი 3

• ფანჯარიდან იყურებოდა და ჩაფიქრებულიყო.მარცხენა ორი თითით სიგარეტი ეჭირა და დროდადრო აბოლებდა.მთელი დღეა არაფერი უჭამია და არც უნდოდა მიჩვეულია.სააბაზანოში შევიდა და ნება მისცა მის ტანზე წყლის წვეთებს ეთარეშათ.გამოსვლისას სახე გაუმკაცრდა ,როცა მის

წვიმაში გარეთ 29 თავი

თითქმის თვე იწურებოდა ვაჩეს წასვლიდან.ამ ხნის მანძილზე მხოლოდ ერთხელ ვესაუბრე ლექსოს და კორინთელზე არაფერი მიკითხავს.ვიცოდი საიმედო ხელში იყი და ჩემი ძმა ყველაფერს გააკეთებდა მეგობრის გამო,თუმცა ეჭვები არ მასვენებდა არ მჯეროდა ვაჩეს ასეთი უეცარი

წარმავალი სიყვარული თავი I

პირველ რიგში სალამი ! მე ვარ ქეთევანი, 15 წლის 9 კლასელი. არ გამოვირჩევი კომუნიკაბელურობით, უფრო მეტიც ზოგიერთო საერთოდ "უემოციო რობოტსაც" კი მიწოდებს. ბევრი მეგობარიც არმყავს, მხოლოდ სამი. 1)ანასტასია (რომელიც ყველაზე პოზიტიური ადამიანია

მე აღარ მჭირდები

და ისევ ისე, კვლავ ისევ მტკივა და ისევ ისე, კვლავ ისე მიყვარს და სადღაც შორს, ის ჩემგან მიდის გაქრა წავიდა, ჰორიზონტს იქით.. წვიმის წვეთები, ისევ მასველებს ცრემლებს მიმალავს, სხეულს ასველებს გულის ყვირილი, გონებას ესმის გონება კიდევ, ჩემ სხეულს

სექსუალური ბოსი! [8]

დამიან- ტელეფონში ჩაყვირის ნია და ხმამაღლა იცინის. გახარებული ოთახში აქეთ იქით დადის –ჰა?– ტელეფონში დამიანის ნამძინარევი ხმა ესმის. თავს მაღლა წევს და საათს დაჰყურებს– ამ დილაადრიან რატო მირეკავ? –რაღაც უნდა გთხოვო– ღიმილშეპარული სახით ამბობს, ისე

მორჯულება 10 თავი

ეკა თავს რაღაცნაირად გრძნობდა არ იცოდა რა ემართებოდა..აშკარა იყო ლევანის სიახლოვისას იბნეოდა და ღელავდა..ცეკვას მორჩნენ და ეკა სასწრაფოდ მოშორდა ლევანის,მაგიდასთან დაჯდა და დაელოდა ტასოს რომელიც ჯერ კიდევ დიტოს იყო მიკრული.გაეცინა მაგათ დანახვაზე

მინდა მქონდეს ფრთები

"- რატომ ვკვდებით? - სიცოცხლეს რომ მნიშვნელობა ჰქონდეს". მინდა ფრთები მქონდეს რომ ფრენა შევძლო.ფრთებით შემოვუფრენდი საქართველოს ულამაზეს მხარეებს.''თუ თავს უკან გადაწევ და დიდ ხანს უყურებ ვარსკვლავებს, ან ისინი დაიწყებენ ცვენას, ან შენ წახვალ

ბრძოლა მაღალ ქუსლებზე –5–

''ვხვდებოდი, რომ რაღაც ისე ვერ იყო... ვერც ჩემთვის და ვერც იმისთვის. ბრძოლაც არაბუნებრივად ვითარდებოდა. ერქვა კი კვლავ ბრძოლა? ის ხომ უკვე დარწმუნდა ჩემს ''ბელაობაში''. კოცნა განსაკუთრებული მოვლენა ჩემთვის არასდროს ყოფილა, ნუ, თუ პირველ ამბორს არ