აფროდიტეს პირველი კანონი –2–

–დედი, მოხვედი?–საკეტის ჩხაკუნის ხმას იგებს თუ არა, გამომძახის დედაჩემი, ქალბატონი ნატალია მოდებაძე. –მოვედი!–მკვახედ ვპასუხობ და გასაღებს შუშის მაგიდაზე ვაგდებ. სავარძელში ჰაეროვნად ვეშვები და თითებზე იმ ბიჭებს ვთვლი, რომლებიც ერთ დროს მეტრფოდნენ

ნაზი ღამე 6

განშორების გამოო.კიტი ცდილობდა ბესო გაემხნევებინა, სულ ერთად იყვნე. ბესოს გამგზავრების დრო კი ნელ ნელა უფრო ახლოვდებოდა -ლამაზო უშენოთ 1 წელი როგორ გავძლო? -იმაზე იფიქრე, რომ როცა დაბრუნდები სულ ერთად ვიქნებით.

ხმამაღალი ნათქვამი (თავი პირველი)

ერთი წლის წინ ეს ყველაფერი ჩემთვის,რომ ვინმეს ეთქვა გავვოგნდებოდი,გაკვირვებისგან შესაძლოა ენაც ჩამმვარდნოდა მაგრამ დღეს ყველაფერი შეიცვალა და მე გეუბნებით ამას. ბევრმა შესაძლოა ეს ყველაფერი ცუდად მიიღოს,ბევრმაც შეიძლება იგივე განიცადოს რასაც მე

ერთად ყველაფერს შევძლებთ!(2)

-დილით ტასო ისევ საწოლში იწვა როცა გაახსენდა რომ მამას ვეღარასდროს ნახავდა გული შეეკუმშა მაგრამ მიხვდა რომ ცხოვრბა უნდა გაეგრძელებინა იცოდა რომ ის ხალისიანი ტასო ვეღარ იქნებოდა მაგრამ ცხოვრებას გააგრძელებდა ისწავლიდა და ოცნებას აისრულებდა და თან

მაგიაზე შეყვარებული 2

ჩემი გაოცება უკვე ვეღარ გადავმალე ხელოვნური მიმიკების ქვეშ. - თქვენ? - კიდევ დიდხანს უნდა იდგე გარეთ? მომაბეზრებლად გადაატრიალა თვალები მისტერ უცნაურობამ. - კი მაგრამ, თქვენ როგორ? საიდან? - თუ შემოხვალ ვეცდები გიპასუხო, ოღონდ ტვინს ნუ

ზედმეტად სექსუალური #7

კაცმა ნაზად ჩამოუსვა ახურებულ ღაწვებზე ცერა თითი ქალს,არ გამოპარვია ქალის აღელვება,წამიერი შფოთვა და ტაოდაყრილი კანი... თითით ტუჩებზე მოეფრა და ძალიან,ძალიან ფრთხილად დაიხარა ქალის ტუჩებისკენ,ნაზად შეეხო ღვინით დაცვარულ ტუჩებს,ცალი ხელით ხალათი

ქურდი იაგუნდისფერი თვალებით (10)

-ამას უყურე,ტაფით თავი გამიტეხა და დამცინის კიდეც .. _თქვა სიცილით და მომეხვია. _თან რა ნაგლად მითხარი,შენი რეპლიკების მოსმენას არ ვაპირებო?! კინაღამ დაგახრჩე.. -ვინ წარმოიდგენდა.. .. -ჰო,საერთოდ არ ვვოცნებობდი მოძალადე შეყვარებულზე. _გადაიხარხარა

გულნატკენი...

წახვედი ? გრძელი გზით იარე შორიდან მომიარეს და მაინც მითხრეს აღარ გინდაო რამდენჯერ ივარგეო იქნებ შენი საქციელიც კარგად იქცეს ვერასოდეს გაიგებ რა რთულია მარტოობა როცა ცდილობ როცა აკეთებ მაგრამ მაინც არაა სანდოობა თურმე მეც უკვე ცუდსღა ვაკეთებ

იყავ ბედნიერი...

თვალი მეხუჭება, სუნთქვა მეზარება, არავინ მელოდება, ყველა მეკარგება, სადღაც შორს ფიქრი ნისლად იფანტება, დაჩეხილი სული სულ არ მებრალება. სიტყვებად ვერ ვწერ, ეს რა მემართება, ტკივილს მაყენებს და ისევ მებრალება, ცხოვრებით დაღლილს მიწა მენანება, რისთვის

უთხარი დედაშენს, რომ.. შენ ახლა ჩემი ხარ (7, დასასრული)

პიკნიკი ძალიან სასიამოვნო იყო.. ყველანი კმაყოფილები დავბრუნდით სახლებში.. მეორე დღეს კი ძალიან მაგარი ამბავი გავიგე