დრო ვერ კურნავს იარებს (დასასრული)

სასაფლაოსთან კატო და სანდრო შეხვდათ. რამდენიმე მეგობარიც მოსულიყო. მაიას არავისთან დარეკვის თავი არ ჰქონდა, მაგრამ ვინაც გაგება შეძლო ყველა სახეზე იყო. მამაომ ლოცვა წაუკითხა და ჭირისუფლებს სანთლების ანთება სთხოვა. სანდრო კვლავ დაღვრემილი იდგა.

პირველად ცხოვრებაში... I თავი

სააბაზანოში, იატაკზე ვიჯექი და ამუშავებულ სარეცხის მანქანას ვუყურებდი. ასე ვიყავი ნახევარი საათი. ბოლოს, ჩემი გადაწყვეტილების სისწორეში დარწმუნებული, კმაყოფილი ფეხზე წამოვდექი და ჩემს ოთახში გავედი. ცოტა ხანი საწოლზე წამოვწექი და კიდევ ერთხელ

ოცნება თუ მირაჟი (8)

ნინო სახში შევიდა ძალიან ცუდად გრძნობდა თავს არ იცოდა რა გაეკეთებინა შხაპი მიიღო ცოტა განტვირთვა გააკეთა ამოისუნთქ დაფიქრდა თუ რა როგორ უნდა გაეკეთებინა მამამისთან დარეკა და სთხოვა დემე მასთან ჩამოეყვანა საგამოთი დემეტრე უკვე მასთან იყო და ბავშვს

ჩემი ბედისწერა ხარ..(3)

გამიზიარეთ თქვენი აზრიიი..ერთი ჩვეულებრივი დღე იყო.. როგორც ყოველთვის ბიზნეს პარტნიორებს შევხვდი და საღამოს მეგობრებთან ერთად ბარში წავედი.. - თომა შენი ტელეფონი რეკავს - მეუბნება ჩემი ძმაკაცი სანდრო.. გარეთ გავედი და ტელეფონზე საუბარში გავერთე..

სიყალბის თეორია (1)

დაჭრესო რომ დაურეკეს, ეგ ახსოვს. მერე რა ჩაიცვა, რა აიღო და როგორ წავიდა – წაიშალა გონებიდან. მხოლოდ მაშინ გამოფხიზლდა, საავადმყოფოს კედლებში გამჯდარი მძაფრი სურნელი რომ შეიგრძნო, უგონოდ მყოფ საყვარელი ადამიანის სხეულს შეეხო და ყურებში გაბმული

ისევ შემიყვარე... თავი (19) ნაწილი (2)

ახლა ისევ ახალი პრობლემა,საიდან უნდა მოეტანა ამდენი ფული? აბა მანქანას ცოტა დასჭირდებოდა? თან 2 მანქანა ჰქონდა გასაკეთებელი.ისევ დაიწყებდა თამაშს და ათას უბედურებას. სახლში რომ დავბრუნდი გიამ მახარა ახალ წელს რუსეთში გიშვებთ შენ და ნათიასო,ეგონა

მენდე! გულს არ გატკენ... (თავი 6)

სახლში ავედი და მაშინვე ნინი შემეფეთა, რომელმაც ყველაფერი მომიყვა, მომიყვა თუ რატომ ეშინოდა ჩემთან ურთიერთობის, თუ რატომ გამირბოდა და რატომ მარიდებდა თავს. ნინის ავუხსენი რომ მართლა შემიყვარდა და ყველაფერს ვიზავდი მისთვის, 2 დღე ყველგან ვეძებე,

ჩანახატი (21 თავი)

ოცდამეერთე თავი ყველაზე მძიმე და ყველაზე რთული ალბათ ლოდინი იყო. დრო თითქოს გაჩერდა, ითვლიდა წამებს, წუთებს, საათებს და ელოდა. შეხედავდა საათს, სულ რაღაც თორმეტი საათია გასული, მას კი საუკუნედ ეჩვენებოდა. ალბათ ასეთ დროს გრძნობდა, როგორი უსუსური

ბავშვობის სიყვარული თუ სექსუალური მოცეკვავე ? (თავი 1)

-მესამე კლასიდან მომწონდა...მერე გადამიარა..ხან სიყვარულიც მეგონა ეს..ზოგ ეტაპზე მეგონა,რომ მიყვარდა,მაგრამ ამას მალევე ვუარყოფდი,რადგან სიყვარული ყოველთვის რაღაც სხვად წარმომედგინა.არ ვიცოდი რა იყო ეს,მაგრამ ვგრძნობდი,რომ იყო რაღაც სხვა..შემეძლო

წითელი ფორთოხალი (3)

-იცოდე თავს უნდა გაუფრთხილდე! არ დაგავიწყდეს რა მოვილაპარაკეთ. უკვე მესამედ გამიმეორა წასასვლელად გამზადებულმა დერეკმა.. მე ხმას არ ვიღებდი როგორც მჩვევია და ველოდებოდი როდის აიღებდა თავის ბარგს, რომ აეროპორტში წავსულიყავით. ჩემი ე.წ. ლაპარაკი