შავი ლამპიონები...

ახალი წელი, დგებოდა დედამიწაზე მოლოდინი ისადგურებდა,სურვილების და ოცნებების თავმოყრის წელად აღიქვამდა ხალხი...ყველგან შეიმჩნეოდა მოლოდინი:ბერეტიანი მოხუცის წითელ ტუჩებზეც და მათხოვრის თვალებში აკიაფებულ სხივებშიც, ყოველ

მედიცინა ეს ხომ ყველაფერიაა..(10)

-დაფიქრდი შენს გრძნობებში, და მერე ჩემთან მოდი....თურმე ირაკლისაც მოვწონვარ მაგარამ ვერ ვამჩნევდი, მინდოდა მეთქვა მეც რომ მომწონს, მაგრამ თითქოს ენა ჩამივარდა, ძაალიან მოულოდნელი იყო ეს ყველაფერი ძალიან... თვალებში ვუყურებდი, ელოდებოდა რას ვეტყოდი

გალაკტიონ ტაბიძე

რომ ყოფილიყავ ათი წლის წინად,რომ მომვლენოდი ათი წლის წინად,მე მხოლოდ შენ ერთს, შენ დაგსახავდი ოცნების მეფედ, მზიურ გვირგვინად. მაშინ ალერსი ისე მწყუროდა,ისე ველოდი შენს თანაგრძნობას,ეს იყო მაშინ... ეხლა კი ვწყევლიდა ვწყევლი, ვწყევლი,

ბედისწერას ვერსად გაექცევი -2-

-მე ვარ, როგორ ხარ?-ანი?? ხო მშვიდობაა?-კი, უბრალოდ ერთი ადამიანის ვინაობა უნდა დამიდგინო;-კარგი მითხარი რა ინფორმაცია გაქვს..-მხოლოდ ნომერი-კარგი მითხარი.ნომერი ვუკარნახე- მაქსიმუმ ნახევარ საათში ჩემთან მოდი თუ პრობლემა არ იქნება. ინფორმაციას ხო

ჩემი ცხოვრების დასაწყისი ხარ 1

მოგბეზრებიათ ცხოვრება? მე..კიი მე მარიამი ვარ 16 წლის ვცხოვრობ დასთან ერთად დედ-მამა გარდაგვეცვალა ავტო ავარიაში უი ხო ჩემი და ჩემი ტყუპისცალია მაგრამ ერთმანეთს ვერანაირად ვერ ვეწყობით სულ ვჩხუბობთ ...

მკურნალი ცრემლები 13თავი

-ჩქარა ელენე,ჩაიცვი-ოთახში შეშინებული ნუცა შემოვარდა. -რა გჭირს, რა მოხდა?-ნუცას დანახვამ ჩემი თავი და ტკივილი დამავიწყდა. -გთხოვ,უბრალოდ დაწყნარდი და წამოდი-ნუცა თვალს ვერ მისწორებდა,გული შემიქანდა. -ბექა? -ბექა დაბლა გველოდება,გთხოვ ელენე მალე

ეშმაკი და ანგელოზი მეთოთხმეტე თავი

სახლში ღამის 4 საათზე მივედი. გასაღები და ფეხსაცმელი შემოსასვლელში მოვისროლე და ჩემს ოთახში ავედი კაბა ერთი ხელის მოსმით გადავიძრე და საცვლებისამარა შევწექი საწოლში. არაფრის თავი არ მქონდა ისე ცუდად ვიყავი.ბალიშზე თავი გავახახუნე ცრემლები

როცა ჩვენს ქუჩაზე სიყვარული თოვს! “5“

-კოსტა! -ხო მამაჩემო,-ჩვეულ მიმართა კოსტამ -ვერ ვარ კარგად და იქნებ აღარ წახვიდე ლილეს დაბადების დღეზე -რა გჭირს?-მანქანა გააჩერა მან,-ისევ წნევა გაქვს? -არ ვიცი,გულიც ვერ მაქვს კარგად

არ შემიძლია,ვერ გელევი ( 12 )

-რა საოცარია-კმაყოფილებით ჩავიჩურჩულე და ჩემდა უნებურად მის თითებს წავეპოტინე,ვიგრძენი,როგორ შეკრთა,წამიერად სურდა უკან წაეღო ხელი მაგრამ არ გააკეთა,მისმა ამ მოძრაობამ მეც დამაბრუნა რეალობაში,თვალები სასწრაფოდ გავახილე,თავი მისკენ მივაბრუნე

თუ მაწვანე თვალება შეგიყვარდა,ვეღარასოდეს დაივიწყებ. თავი 1

ნატა ოტახშ შემოვიდა და მაცნობა რომ უკვე მზად იყვნენ და მე მელოდებოდნენ .. -ჯანდაბაა .. ვეღარ ვსნთქავ არ შემიძლიაა ცუდად ვხდებიი ვუთხარი თიკას -კაიი გოგო ეხლა მაგის დრო არარის გავიდეეთ (თიკა) დათან ისიც კვდება ნერვიულობით არუნდოდა ბიჭის მეჯვარე