არ შემიძლია,ვერ გელევი ( 12 )

-რა საოცარია-კმაყოფილებით ჩავიჩურჩულე და ჩემდა უნებურად მის თითებს წავეპოტინე,ვიგრძენი,როგორ შეკრთა,წამიერად სურდა უკან წაეღო ხელი მაგრამ არ გააკეთა,მისმა ამ მოძრაობამ მეც დამაბრუნა რეალობაში,თვალები სასწრაფოდ გავახილე,თავი მისკენ მივაბრუნე

თუ მაწვანე თვალება შეგიყვარდა,ვეღარასოდეს დაივიწყებ. თავი 1

ნატა ოტახშ შემოვიდა და მაცნობა რომ უკვე მზად იყვნენ და მე მელოდებოდნენ .. -ჯანდაბაა .. ვეღარ ვსნთქავ არ შემიძლიაა ცუდად ვხდებიი ვუთხარი თიკას -კაიი გოგო ეხლა მაგის დრო არარის გავიდეეთ (თიკა) დათან ისიც კვდება ნერვიულობით არუნდოდა ბიჭის მეჯვარე

მეჯვარეები [სრულად 2]

„სინანული ყველაზე უსარგებლო რამ არის ამქვეყნად. გამოსწორება საერთოდ არაფრის არ შეიძლება, თორემ ეს, რომ შეიძლებოდეს ყველანი წმინდანები ბიქნებოდით. ცხოვრება არ აპირებს ჩვენგან სრულყოფილი არსებათა შექმნას, ვინც სრულყოფილია მისი ადგილი მუზეუმშია.“

წარმოუდგენელი რაღაცეებიც ხდება(ნაწილი1)

არა! არა! არა!ეს ვერ იქნება ქორწინების მოწმობა! გვარებს დავხედე და... ირაკლი ასათიანი და ანასტასია აბაშიძე. არა! ხელისმომკიდეები კიდევ ქეთევან ნაკაშიძე და გიორგი დევდარიანი.რაა? არა! არა! ღმერთო ეს ვერ იქნება ნამდვილი. შუბლზე ხელი ვიტკიცე და

პატრიოტი [11]

-შენ დალევ?-ვკითხე ელენეს-არა რა დავლევ, მარტო ხო ვერ დავლევ, ვოვა და ნიკას გარდა არ ვიცნობ ხალხს მიტყდება-უხერხულად თქვა ელენემ -არ გამაგიჟო, რა გიტყდება-წარბები შევკარი მე-თან შენც რომ სვავდე კიდე ხო, კაი რა-თვალები აატრიალა მან

"განშორების სევდიანი ფერი" (2)

დღეები გადიოდა,მია და დამიანი ერთმანთს თითქმის სულ ეკამათებოდნენ,ხან რაზე და ხან რაზე..ნონა უფრო უცნაურად იქცეოდა.ტელეფონზე ლაპარაკს მოუხშირა,ქმარს ადრინდელივით აღარ ექცეოდა,სულ ჩაფიქრებული დადიოდა...-დედა,რა ხდება?(მია)

აკრძალული უფრო გემრიელია 2

-შემო რა ნახე ჩვენებიც -არა არა თამო ,გვინია უკვე ხვალ ჩამოგივლით მომენატრა ნათელა ბებოც -თამო წავედი მე და მოდი შენც, ნახვამდის ალექსანდრე -ნახვამდის სალი.. გოგო ეს უჟმური ვინა?:დ -უჟმური ახლაა ახლი გაცნობილია თორე დააცადე ცოტახანს. ჩემი

მე მომინდა ..12

რა არ გასვენებს ? - გაიღვიძე რა მე რა ვაკეთო.. - კაი გავიღვიძე, ახლა ორივემ რა ვაკეთოთ ? - ადექი და რამე მოვიფიქროთ, სასეინოდ წავიდეთ, ან ელენესთან გავიდეთ, ან.. -ან აქ დავრჩეთ- მოგუდული ხმით ცაილაპარაკა და ხალათის შესაკრავს დაწვდა...

ორში ერთი ( 6 ; 7 )

დილით ლუკთან ჩახუტებულს გამეღვიძა, პირველად მოხდა რომ კოშმარის შემდეგ დაძინება შევძელი, ეს კი ლუკის დამსახურბაა. ფრთხილად გავინთავისუფლე თავი მისი ძლიერი მკლავებისაგან, უცბად მივიღე შხაპი და მოვწესრიგდი. ოთახში დაბრუნებულს ლუკი

კატათაგვობანა –7– (დასასრული)

სანამ საქმე საქმეზე არ მიდგა, სანამ ჩემგან წასვლა არ განიზრახა, მანამდე ვერ ვხდებოდი მის ფასს... მანამდე ვერ ვხვდებოდი მის ადგილს ჩემს გულში... მანამდე ვერც ამ მოწონებას ვაფასებდი, მაგრამ ახლა ვიცოდი, რომ არც ერთი წუთი არ შემეძლო გამეძლო მისი მწველი