ქალბატონი ვეტერინარი - 4

- მგონი ? - შეურაწყოფილმა გავხედე და როგორც კი ისევ ჩაეღიმა მივხვდი მეტს ვერ გაუძლებდა ჩემი გული . - მე ავალ - ვთქვი და ლოყაზე მსუბუქად ვაკოცე დასამშვიდობებლად - ღამემშვიდობისა ავალიანი - იგივენაირად დავემშვიდობე და ვიგრძენი როგორი აფორიაქებული

მჯერა სიცოცხლის უკვდავების! (თ.ჯ)

ხან რუსთაველის ქალიშვილო, ხან დადიანო... ხან ოცნებებით გადაღლილო, ხან დარდიანო! მაინც რა ფიქრით აღვსილი ხარ, ენა წყლიანო... ზოგჯერ რა კარგი არსება ხარ, ა დ ა მ ი ა ნ ო !

ლევან კაპანაძე---თვალხატულა

ნუ იტყვი რომ არ გიყვარვარ მაგ თვალებმა გაგცეს მითხრეს შენს გულშია ვიქეც სხივად ჩემი გული შენთვის იძგერს

პატარავ...

არასოდეს მიფიქრია სიყვარულზე... ნუ ამაზე დრო არც მქონია. სულ დაკავებული ვარ. ნია 14 წლის თბილისიდან.საშუალო სიმაღლის, გამხდარი, შავგვრემანი დიდი შავი თვალებით. მყავს დედა რომელიც ასევე მასწავლებელია და ჩემ ცხოვრებაში დიდი წვლილი შეაქვს.მამა რომელიც

ქალის სხეულში ჩასახლებული ანგელოზი (თავი 1)

ჩემს ცხოვრებაში ბევრი რამ მოხდა,ერთი თვის წინ გოგონა,რომელზეც მზე და მთვარე ამომდიოდა ჩემს ბავშვობის მეგობარს მისთხოვდა..მომატყუეს და მოტყუებული დავრჩი.საშინლად მტკივა,ასეთი გრძნობა და საერთოდ ასეთი განცდა საზიზღრობაა,ენით აღუწერელ დარდს განვიცდი.

მგონი შემიყვარდა!!! (ნაწილი პირველი) თავი 3

ყველა იმას ამბობდა რომ ბექა დამნაშავე იყო.ყველა კაცის მკვლელს ეძახდა,მაგრამ როდესაც მარიამი მიზეზს კითხულობდა პასუხს ვერავინ ვერ ცემდა მხოლოდ იძახდნენ მკვლელიაო.როდესაც მარიამი სკოლიდან დაბრუნდა ტელეფონს დაავლო ხელი და ბექს მიწერა

გულის გავლით სულამდე

ნიკუშა მარტო დარჩა მის ფიქრებთან ერთად , დიდხან ფიქრობდა და ღმერთმა უწყის რას ფიქრობდა . ბოლოს ჯიბიდან რაღაც ამოიღო და ერთი ხელის მოსმით შეიღება მიწა წითლად , განუტევა მან სული . სანამ მიწაზე დავარდებოდა ის სალომემ დაიჭირა და მისმ უხლებზე დაადებინა

სათნოების ორმოცდაათი ელფერი

მალევე იგრძნო ,რომ ვიღაცის ორი თვალი გაშეშებული შეჰყურებდნენ მის მოშიშვლებულ მხრებს.მიხვდა ვინც უნდა ყოფილიყო,ამიტომ თავის მეწყვილეს უფრო მიუახლოვდა .მეწყვილემა არ დააყოვნა და მის ტუჩებს დაეწაფა.საშინლად არ მოეწონა ეს ლეტიციას და მისი მკლავებიდან

დიახ, მე ის კრეტინი ვარ! - თავი II

_მაშო…_ისევ თვალებგაფართოებული მიყურებდა ნუცი._შენ იცი ეს ვინ არის?! _მირიან ალხაზოვი!_ბაგეებზე ღიმილი შემეპარა და მის გვერდით დავჯექი. _რა გაგიმართლა, რომ დედა და ბებო არ არიან სახლში!_თავი გააქნია. _10 წელი გავიდა…_ღრმად ჩავისუნთქე და თავი მივადე

გაწბილებული პირველი სიყვარული (2 თავი)

ორ საათში გაეღვიძა,ბიჭს ისევ მკვდარივით ეძინა.გოგომ თავი გაიშინაურა და შხაპი მიიღო,ზურას ხალათი მოიცვა,თავისი თანსაცმელი ტანსაცმელი გარეცხა,ნახევარი საათი რეცხავდა,ბოლოს გამათბობელთან ახლოს სკამზე მიფინა გასაშრობად.შემდეგ სამზარეულოში შევიდა ყავა