ბედის ვარსკვლავი (1)

))-მამა ხელი გაწიე, ამას აღარ მოვითმენ უკვე 18 წლის ვარ და მაქვს უფლება ვიცხოვრო ისე როგორც მე მინდა აღარ ვაპირებ ყოველდღე მთვრალი მამაჩემის ცემის ატანას და დედაჩემის ვითომ ტკივილიანი სახის ყურებას დაასრულა სათქმელი კესანემ და მამის მოქნეული ხელი

გჯეროდეს ჩემი

-ნუ მაწვალებ მითხარი მალე(ანი) -მიყვარხარ მაგრამ ჩუჩუ...-არ თქვა, გულში დამალე და არსად გათქვა! მიყვარხარ ძლიერ ჩურჩულით გეტყვი, ამ სიყვარულზე უარს ნუ მეტყვი! -რა საყვარელია, რაუთხარი მერე?(ანი)

გზა,რომელიც შენკენ მოდის (თავი 1)

როგორც იქნა დასრულდა დღესასწაულები.ნამდვილად არ მიყვარს,თუმცა ჩემ პატარა დას ჯერ კიდევ არ ეწყება სკოლა.განა ეს სამართალია? როგორ არ მიყვარს,როცა შუა დღემდე კოტრიალობს საწოლში,შემდეგ კი ნერვებს მიშლის.

ისევ შემიყვარე... თავი (1) ნაწილი (2)

ყველაფერი არაჩვეულებრივად იყო,ამაზე დიდი მედნიერება თუ არებობდა არც მეგონა.ყველაფერი მიხაროდა,სულ გაღიმებული დავდიოდი, დავდიოდი კი არა დავფრინავდი,დედაჩემიც ბედნიერი იყო ასეთს გახარებულს რომ მხედავდა და მიზეზსაც ხვდებოდა,ის კი არა ყველა ხვდებოდა

გაყიდული სხეული “19“(დასასრული)

ქუჩაში გასულმა იგრძნო,როგორ გამოეცალა ფეხქვეშ ყველაფერი და ცახცახმა აიტანა,მტევნები მკლავებზე შემოიჭირა და ტროტუარს გაუყვა.შეჩერების და უკან დაბრუნების სურვილი აღეძრა და ვერაფრით ჩაახშო,წამით შეჩერდა, მიიხედა კიდეც,მზერა კორპუსს ააყოლა და მათ

მშვენიერი ლედის ვნებიანი ღამეები (ნაწილი 2) -3-

მეგონია გული ყელში მომებჯინება,ამოსუნთქვასაც კი ვერ ვახერხბ,მარცხენა ხელს მჭიდროდ ვიჭერ მუცელზე მარჯვენათი კი კარებს ვეყუდები წონასწორობის დასაცავად.მარგარეტი გაფართოვენული თვალებით მიყურებს და ხელს მიწვდის,ამჩნევს რომ კარგად ვერ ვარ.

სლიზერინელი პრინცის ისტორია 35

დრო სწრაფად გადიოდა უკვე აპრილის ბოლო იყო და ორ კვირაში გამოცდები იწყებოდა .გული მისკდებოდა ამაზე.მე და ჩიკოსაც ურთიერთობა საშინლად დაგვეძაბა,დედამისის გამო,ის ქალი თავს არ ანებებდა,უკვე აშკარად ჩემს წინააღმდეგ აწყობდა,ყოველ შაბათ-კვირას მასთან

სულშიც კი ბარდნის! ო,როგორ თოვს!

მთის ქარაფიდან გადავვარდები ფიფქებად მოვალ შენ,რომ დაგათოვს და შენც მაშინვე შეგიყვარდები, ჩემი სურნელი ისე დაგათრობს

შემოპარული(2)

მისი შავი თვალები რომელიც სავსე იყო სიცელქით, მხიბლავდა.ვგრძნობდი იმ ემოციათა მოზღვავებას რომელის აქამდე უცხო იყო ჩემთვის,ორივე ვდუმდით და ალბათ მხოლოდ თვალები ბედავდნენ ლაპარაკს,არ ვიცი რატომ იყო ჩვენ ორს შორის ასეთი სიჩუმე გამეფებული,იქნებ

NO LOVE NO PAIN

ცხოვრებაში ბევრს განსაცდელს შეხვდება ადამიანი, მაგრამ ამ განსაცდელმა მიწაზე კი არ უნდა ახოხიალოს, პირიქით, ფეხზე უნდა წამოაყენოს და ცხოვრებასთან შეაჭიდოს, მასთან გამკლავება ასწავლოს. ზოგი ეცემა ბედთან ჭიდილში, ზოგი კი თავისი მიზნისაკენ რქებით