მეხსიერების მუდმივობა [დასასრული]

ესეც ბოლო თავი სარას ისტორიისა. შემდეგში მის სხვა ისტორიასაც ავტვირთავ. ძალიან დიდი მადლობა რომ ვკითხულობდით.როგორ უნდოდა ეწვიმა, როგორ უნდოდა წამოსული, ვერ გაჩერებული ცრემლები წვიმას დაეფარა. როგორ უნდოდა მისი ხმის გაგონება, ერთხელ მაინც დაეძახა,

სლიზერინელი პრინცის ისტორია 34

გაღვიძების დრო იყო,მაგრამ ძილს თავს ვერ ვართმევდი. გღვიძავს?ყურში ჩამჩურჩულა ბიჭმა. უარის ნიშნად თავი გავაქნიე. -კარგი მე ქვემოთ ჩავალ, შეშა უნდა მოვაგროვოთ,თორემ გავიყინრბით.

"სიმართლე თუ მოქმედება"

-კარგი ადამიანი,კი არა ბოროტი მგელია , რომელიც გოგონებს“ აბამს“ და სახლში მიყავს! -მერე იცი რას უშვრება? ახლა რატიმ გააგრძელა- დანით კუწავს და წვავს, შემდეგ კი ძაღლებს აჭმევს! შენ ც გინდა იგივე დაგემართოს ადამიანო? რატომ აკეთებ იმას ყოველთვის რაც

სხვისი გრძნობები (სრულად)

-ეს სხვისი გრძნობა იყო... -მართლა?-მეკითხება და თავს მაღლა სწევს. -ჰო..მართლა..არ მოგიყვები,რადგან ეს სხვისი იყო..სხვისას ადვილად განვსჯით ადამიანები.. -კარგი,კეკე.. -კარგი.. -მიყვარხარ!

ბრბო...

ბრბო.. ადამიანების ჯგუფი, რომლის ქცევაც დამყარებულია იმპულსებზე და ამიტომაცაა, რომ მისი გავლენის ქვეშ შეიძლება მოექცეს ნებისმიერე ადამიანი, თუნდაც ეს იყოს ის პიროვნება , რომელიც თავისი სიცოცხლის განმავლობაში სიკეთის სამსახურში იყო.ხალხი ხომ ბრბოა ,

ეშმაკის იარაღი 4

იმ დღეს კარგი განწყობით გავიღვიძე, მთელი შემართებით საღამოს 8 საათს ველოდი, ჩემი პირველი შეჯიბრი ამ დროს უნდა დაწყებულიყო, თუმცა არ ვიცოდი ვინ იქნებოდა ჩემი მეტოქე, მაგრამ

* * *

ჩემს ქალაქში არაფერი მაოცებს, შუაღამეს მზის სხივიც თუ მაკოცებს, აქ ხომ შავი საყვარელი ფერია, აქ შენი ძმა თურმე შენი მტერია... აქ არ ხარობს თავმდაბლობის ნაგავი, აქ ტაძრებშიც შეიტანეს ნაგავი, აქ სიზმრები აღარ არის ფერადი, აქ ღალატი გახდა

ვნება აშლილნი სრულად

მკერდზე შეხებამ რეალობის შეგრძნება დაუკარგა, საკუთარი სახელიც დაავიწყა, უწონადობის შეგრნება რომ დაეუფლა, მიხვდა რომ ბექას ხელში აეყვანა, ისე რომ კოცნა არ გაუწყვეტია, საწოლზე ფრთხილად დააწვინა, ზურში შეუცურა ხელები და უპრობლებოდ გაუხსნა ბიუსჰალტერი,

ლამაზ ყვავილთა ფერხული! (თ.ჯ)

მაჩუქეთ ვარდები სიცოცხლე მომინდა, როდესაც მოვკვდები, ვარდებს ნუ მომიტანთ... გვირილებს ვიკმარებ, ჩემს გულზე ამოსულს, და სანამ აქ ვსუნთქავ დანახვა მომინდა! სამყაროს ფერადი ფერების დანახვა, გულში ძველ ტკივილის ადგილი არ დამრჩა...

შემოპარული(1)

წლების განმავლობაში მეთვითონ მეწადა სიმარტოვე,დამოუკიდებლობა.მარტოობაში თვს კარგათ ვგრძნობდი, იყო სრული სიმშვიდე და ბევრი სიცივე, მაგრამ ეს სტაბილურობა მხიბლავდა, ღამეები მუსიკით იყო სავსე,ჩემი ოთხის თეთრი ჭერიც კი ზოგჯერ მისტიური და ლამაზი