ერთხელ მასაც კი შეუყვარდა ( დასასრული )

- სიგიჟემდე რომ მომენატრები ხოლმე, ყველაფერში გეძებ, ვცდილობ სადმე ამოვიცნო შენი ღიმილი, თვალები, ჩურჩული... ასე მგონია, ყველა ცოცხალ არსებას შენ აძლევ სიცოცხლის ელექსირს....... ალბათ ვგიჟდები.. ალბათ მალე საბოლოოდ შემშლის სიყვარული და სიკვდილის

შემთხვევითობა არ არსებობს (6)

შიგნით შევიდა და ოთახში გეგა ვერ იპოვა. თანდათან ხვდებოდა, რომ ძალას კარგავდა, მაგრამ გადაწყვიტა ფოიეში ჩასულიყო და იქ მოეძებნა. ლიფტის შიშით ისევ ფეხით გადაწყვიტა ჩასვლა. ძლივს ჩააღწია ფოიეში, მაგრამ იქ არავინ არ ჩანდა, არც მოსამსახურე პერსონალი.

წერილი პირველ სიყვარულს

არის ამბები, რაც არ იწერება, თუმცა შევეცდები მოკლედ გადმოგცე, რას ეხება ჩემი ისტორია… ყველას ცხოვრებაში ჩნდება ადამიანი, რომლის გამოჩენის შემდეგაც შენ იცვლები. არ აქვს მნიშვნელობა ეს უზარმაზარ ბედნიერებას განიჭებს, თუ არანორმალურ ტკივილს, შენ

New Old Tbilisi

აქ, საგანგებოდ "ტფილისური სიყვარულის" წერისას, ჩემთვის დავსეირნობდი ტკბილ მხარეში, ძველი თბილისი მოვათვალიერე და ვფიქრობდი, თუ როგორ განახლდა და გადასხვაფერდა, როგორ შეიცვალა, აღარ ჰგავს ძველს და ახალს დაამსგავსეს. აქ კი ამ ფოტოკრებულს

ლაგოდეხის დედოფალი!

ლაგოდეხის დედოფალი, გულით, სულით გრძნეული, და სიცოცხლის მეგობარი, ყვარელს პატარძეული. ვერ აგიხდენ მე ოცნებებს, შენ გაქუსლე მერანო ფიქრებს ატან და მოვლენებს, სხივთა ათასფერადო.

ახალი წლის კუბიდონი (სრულად)

კარს ხმაურით ვიჯახუნებ და ქუჩაში გავდივარ. სულ მალე თორმეტი გახდება. მე კი ბავშვობის მეგობრებმა ასე გამიმეტეს. არა, რა აზრი აქვს ახლა ამას, ისინი ხომ მაინც ვერ დაინახავენ... ანდაც მათი რა ბრალია! განა მე არ წამოვაყენე ეს იდეა? ისინიც ამყვნენ, რას

დრო მხოლოდ სიყვარულს დაინდობს (თავი I)

- მოგესალმებით... მე ახალი ვარ და მინდა დავწერო ისტორია,რომელიც რეალურია...არანაირი ფანტაზია... - ანანო წამოდი რა სახლში წავიდეთ,აღარ მინდა აქ ყოფნა... - ოჰ და ვითომ რატომ? (ოთო) - აი შენ გაჩუმდი რაა საერთოდ !! - კაი ტას წამო...

იდიოტობა სულაც არაა ცუდი

მგონი დავთვერი, არა მართლა თავბრუ მეხვევა, იდიოტივით მეცინება. არა იდიოტობა ცუდი არაა. არა , მართლა არაა ცუდი. აი , მაგალითად როცა იდიოტი ხარ , უბრალოდ იდიოტი ხარ და მორჩა. არ გაწუხებს ამ ბინძური სამყაროს სიმყრალე. არა, მგონი სამყარო კი არა მე

ოცნებების სერია კრახით დასრულდა...(სრულად)

დღეს უმიზეზოდ მაჩუქეს ვარდი! (თ.ჯ)

დღეს უმიზეზოდ მაჩუქეს ვარდი, და ვიცინოდი მარტოკა დიდხანს... სულ უმიზეზოდ მაჩუქეს ვარდი, ვარდი, რომელიც ოცნებებს ისხამს! სასაცილოა გამხელა დარდის, „სასაცილო ხარ!“ -დამცინის ვიღაც... საკუთარ თავთან ვერ ვრჩები მარტო, როდესაც რაღაც უბრალო მიყვარს!