ვერსად წახვალ (4)

. კახი სვამდა... ეწეოდა... არ ვიცი რას უფრო განიცდიდა, იმას, რომ მე შემეხნენ თუ იმას, რომ თავის უბანში ვიღაცამ "გოგოზე" ხელი ასწია... ერთი ცხადი იყო იმ ღამეს რაღაც უცნაური ხდებოდა, იმის თავიმაინც მქონდა, რომ კახის ქმედებებს კარგად დავკვირვებოდი,

მიყვარხარ,გახსოვდეს ამას ვერ წაგართმევენ(4)

მოვიდა საღამო მე დახეული ჯინსები და თეთრი წარწერებიანი მაიკა ჩავიცვი,დავლიე ყავა უკვე 6საათი იყო 20 მდე დავითვალე ჩავიცვი ფეხზე და ქვემოთ ჩავედი დაჩი დავინახე იდგა და ტელეფონში იყურებოდა თან ვიღაცას წერდა,რომ ვეღარ შემამჩნია დავუძახე -დაჩი აქ ვარ

I'm in love with my best friend [3]

საწოლის ქვემოდან თვალს ვადევნებდი მის ქმედებებს მაგრამ როდესაც კიდევ გაისმა ნაბიჯების ხმა და ის დებილი ბიჭიც ჩემს გვერძე აღმოჩნდა მოულოდნელობისგან შევკივლე მან კი პირზე ხელი ამაფარა -ვინ ხარ და აქ რას აკეთებ - მკითხა თითქოს გაბრაზებულმა -შენ თვითონ

~სხვისი ნაწილი~ “2“

დილით თავი სუსტად ვიგრძენი,ვიფიქრე სამსახურს გავაცდენ,კაჭკაჭა მაინც არაფერს მეტყვის,კარგი კაცია მეთქი,მაგრამ ,რომ დამირეკა და ამბავი მამცნო შურდულივით წამოვხტი და კარადას ვეცი.

დიდიარაფერი

აი წარმოიდგინე სადმე მომაღლებულ ადგილზე, საიდანაც დედამიწის რაღაც ნაწილი ყველაზე ლამაზად გვეჩვენება, მე და შენ ვართ. სადაც ერთი ფეხის გადადგმა წინ სამუდამოდ დაგვაკავშირებს ბუნებასთან, ერთმანეთთან სამუდამოდ გაგვაერთიანებს. ჰაერი გვშთანთქავს.

სასახლე დაბურულ ტყეში 20

_მაპატიე ელენ.-თითქოს სიზმარში ჩაესმა ბოლო სიტყვები და გაითიშა...ანდრია დაპირდა, რომ ხვალ საღამოს დაბრუნდებოდა. ელენს ქვეცნობიერად მაინც ეშინოდა ღამით, მარტო დაძინების. მის ძილს ხომ ყოველთვის იცავდა ანდრია, ახლა კი კოშმარებისგან ვერავინ იხსნიდა.

მდიდარი და ღარიბი

ლოტი წლების მანძილზე თავის დას ბესის ერთსა და იმავეს ჩასჩიჩინებდა: არ დაგავიწყდეს, ერთ მშვენიერ დღეს სიბერე აუცილებლად მოვა და სანამ ახალგაზრდა ხარ დროს უქმად ნუ ფლანგავო. მაგრამ ბესი წლების მანძილზე ჭრიჭინობელასავით ლაღად და უდარდელად ცხოვრობდა.

je t'aime (1,2)

რომანიყველაფერი ზაფხულში დაიწყო.ოჯახთან ერთად(დედა,და-მარი,დეიდაშვილი-ეკა) ქეთი ზღვაზე წავიდა დასასვენებლად.ტაქსი ქობულეთში შევიდა,ბინის თვალიერება დაიწყეს.რამდენიმე ბინა დაიწუნეს.ბოლოს სრულიად შემთხვევით,ერთ ბინას მიადგნენ,სადაც დაბინავება

ისევ შემიყვარე... თავი (2) ნაწილი (2)

კლინიკაში ვიყავი გადასხმა ვიკეთებდი,უკვე მერამდენ სისტემა იყო ვეღარც ვითვლიდი,სივრცეს მიშტერებული ვიწექი და ვფიქრობდი,ვფიქრობდი და ისევ ვფიქრობდი,ოღონდ ჩემს ფიქრებს ადრესატი არ ყავდა,თუმცა მოგატყუებთ რომ გითხრათ დანელიაზე არ ვფიქრობდითქო.მხოლოდ

ეშმაკის იარაღი 5

დიაბლეს კაბინეტის კართან შევჩუკმა შემაჩერა და მთხოვა რომ ორი წუთით აქ მომეცადა მერე კი ქვემოთ ჩავიდოდით და კაბინეტში შევიდა, მე კართან ვიდექი , მათი ეს განმაროტება აშკარად არ მომწონდა, ალბათ შევჩუკი ყველაფერს მოუყვებოდა რაც ნახა,