-მოურჯულებელო, მაინც მოგარჯულებ! 13 - დასასრული

საავადმყოფოში განადგურებული შევვარდი! ახლა მხოლოდ ერთი მინდოდა-ანდრეას ნახვა! დერეფანში არავინ იდგა,თითქოს ჩემს ჯინზე ყველა გამქრალიყო! კარებს ვუყურებდი და აი ვიპოვე რასაც ვეძებდი! კარი დაუკითხავად შევაღე! -უკაცრავად,თქვენ ბრძანდებით ექიმი?-ისეთი

სიყვარული ყველგან სუფევს (სრულად)

გილოცავთ ახალ წელს ჩემო საყვარლებო. ეს მოთხრობა პირველია რაც დაწერილი მაქვს მათგან.უამრავი შეცდომაა და ბოდიშს გიხდით რომ გადახედვის გარეშე ვდებ.მიყვარხართ და სიყვარული მარადიულიას გაგრძელებას დავდებ 24 საათის შემდეგ.ბოდიში epiclove-ს

ვერ დაგთმობ (სრულად)

გილოცავთ ყველას. იმედია მოგეწონებათ. ზედმეტად მნიშვნელოვანი ისტორიაა ჩემთვის. პირველ კურსზე დავწერე ვერ ვდებდი, მგრამ გავბედე. ზედმეტად პირადულია ჩემთვის, იმედი მაქვს მოგეწონებათ. უბრალოდ მთელი ემოცია გადმოვეცი.

დაკარგული მხიარულება ახალ წელს

ლექსი ეძღვნება იმ ახალწელს რომელიც ნაახალი წლის პირველ ღამეს პირველ გიჟ და დიდ სიხარულს ყველა ხვდება ყველა გხვდება ოცნებებიც დღეს ახდება <3 წილობრივ ხალხს არ უხარია და ჩვეულებრვად როგორც ერთი ჩვეულებრივი დღე მასე ხვდება ამ დღეს :/

გაყიდული სხეული “15“

დაბლა იყურება,ისევ ქუსლ მოტეხილი აცვია და სიმწრის სიცილი უვარდება. -შენი ბრალია,-ამბობს და სიცილს არ წყვეტს,დამიანეც გაბადრული სახით უცქერს,გონებას კარგავს და მარჯვენა თვალზე ცრემლის წვეთი უბრწყინდება.

ესმერალდა [დასასრული]

„სიცოცხლე მოგბეზრდა? ყველაფერი გინდა ასე მარტივად დაასრულო? მიდი, რას ელოდები... გადახტი და დაისვენებ, ხომ გსურს რომ ეს ნაბიჯი გადადგა. ყველაზე მეტად გინდა, მაგრამ იმას არ აცნობიერებ, რა მოჰყვება ამას. ჩქარი ვარდნა, ჰაერში გაჩერებული გული... არა,

-მოურჯულებელო, მაინც მოგარჯულებ! 12

კიდევ ერთი კვირა სრულ მარტოობაში. სიჩუმე ჩემს ერთგულ მეგობრად იქცა,მხოლოდ მას ვანდობდი ჩემს გულისთქმას და ფიქრებს! ბნელ ოთახში გაღვიძება,სრულ სიჩუმეში და მარტოობაში,უკვე ყოველდღიურობად იქცა! თითქოს შევეგუე, შევეჩვიე გულში არსებულ ტკივილს და მასთან

happy new year

გილოცავთ,ბავშვებო!წარმატებებს და ბედნიერებას გისურვებთ მთელი გულით,მინდა ყოველთვის ბედნიერებს და ლაღებს გხედავდეთ მიუხედავად იმისა,რომ ცხოვრება არ გვაძლევს ამის საშუალებას!განსაკუთრებით ჩემსავით აბიტურიენტებს,რომლებისთვისაც მნიშვნელოვანია ეს

სხვისი გრძნობები (თავი 1)

-შენ აჩის ხვდები?-მოუთმენალად ვკითხე. -რაო?-გოგონას სიცილი აუტყდა. -ჰო...აჩი,შენ იცი,რასაც ვგულისმხობ..-ხმას ავუწიე და ფეხზე წამოვდექი,სახე მიხურდა და მეტხან არ შემეძლო იმ დახუთულ ოთახში გაჩერება.

მე და ის- Happy we

მინდოდა მეტირა,მაგრამ არ მეტირებოდა...მტკიოდა,მაგრამ ვერ ვტიროდი... ვიგრძენი,როგორ გადატრიალდა საკეტი კარში,თავი არ ამიწევია,არც შემშინებია,მაგრამ რაღაცის მოლოდინში გული ამიჩქარდა... ვიღაც ფეხაკრეფით შემოიპარა,თავზე დამადგა და მისმა სხეულმა ჰააერი