ცრემლიანი ღამეები (თავი 4)

-ძალიან კარგი...ეს სიუპრიზი იყო,მაგრამ სხვა დროს არ დაგავიწყდეს-გამიღიმა მაცდურად და ღვინო მაგიდაზე დადო. -ღმერთო,შენ აქ ხარ.. -ჩუ...-ნელა მომიახლოვდა და თითი ტუჩებთან მომიტანა.

იდუმალი 3

დილით ტკბილი სიზმრებიდან მაღვიძარამ გამომაფხიზლა და ეგრევე თავის მოწესრიგება დავიწყე დღეს ხომ ისეთი დღეა ,ყველაზე მნიშვნელოვანი ჩემი ორი ყველაზე საყვარელი ადამიანისთვის.შხაპი მივიღე,კბილები გამოვიხეხე,ტანი „დავიკრემე“,სუნამო

სასახლე დაბურულ ტყეში 18

_არამზადას უყვარახარ ელენ. -უპასუხა სრული სერიოზულობით და ქალის თვალებს ჩააჩერდა, რომ არცერთი ემოცია არ გამოჰპარვოდა. მწვანე თვალები უცბად გალღვნენ და ჩამოდნენ, თვალებში ბედნიერების ნაპერწკლები და ცრემლები ერთად გაკრთნენ.

ყველა პოეტი სიყვარულს უგალობს! (თ.ჯ)

ყველა პოეტი სიყვარულს შეჰხარის ყველა პოეტი სიყვარულს უგალობს!შემდგარ სიყვარულზე ვერ დაწერ ტკბილ ლექსებს...ყველას უიმედოდ უყვარდა უფალო!ყველა პოეტი ოცნებით ივსება,როცა "მის" თვალებში სიხარულს შესცქერის...ისევ მეშინია

მინდოდა მომელოცა,კიდევ ერთი დღე მომელოცაა....

მოდით გეტყვით, კათოლიკურ შობას არ გილოცავთ...მე უბრალოდ კიდევ ერთ დღეს გილოცავთ.მე ბედნიერი ვარ,ნამდვილად ბედნიერი ვარ უბრალოდ ვიცი, რომ ამას ახლა ვერ ვხვდები და ბევრი ჩვენგანი ვერ ხვდება ამას,ცუდია ვიცი ცუდია, მაგრამ ხანდახან, როცა ხვდები რომ

მარადისობის კანონი.(სრულად)

-ნინა,ნუ მაყვირებ,დაუბრუნდი ადგილს! -არა,კაკი,არ დავბრუნდები და ნუ ყვირი,არ მეშინია შენი! შენ არანაირი უფლება არ გაქვს ჩემზე! -ნინა,დაწყნარდი-მეთქი! -არა,კაკი,არ დავწყნარდები!

ზღაპარში

ჩვენი ჯერია ზღაპრულად ვაქციოთ ცხოვრების დღენი, აწ გარდასახული გლოვის დღედ, ტირილად თან მუდამ გვახსოვდეს ჩვენი წარსული რომ უნდა ვარწიოთ.

შენი თვალები მენატრება !

შენი თვალები მენატრება,ჩემი სიყვარულით სავსე.შენი ტუჩები მენატრება კოცნა სიცოცხლით მავსებს.შენი ხელები მენატრება,შენი სითბოთი სავსე. შენი ჩახუტება მენატრება მსურს, რომ სულ ჩემში მყავდე.შენი არსება მენატრება სულს,

იყავი ბედნიერი - 1

ჩემს გვედით მჯდომმა მაგრად ჩამიხუტა და ზლუქუნი ატეხა. მის სითბოზე და სისაყვარლეზე გამეღიმა და მეც მაგრად მოვხვიე ხელები. ის სითბო ვიგრძენი , რომელიც აქამდე მაკლდა , რომელიც აქამდე მჭირდებოდა , რომელიც სიცოცხლეს გამიფერადებდა და რომელიც სტიმულს

მეტი აღარ შემიძლია

ეს ერთფეროვნება დღითი-დღე მბეზრდება,უშენოდ აზრი ყველაფერს ეკარგება,სიცოცხლის უნარიც ნელ-ნელა მინელდება,მარადიულობაშიც ეჭვი მეპარება.რა იქნებოდა შეგყვარებოდი,სულ ოდნავ მაინც მომფერებოდი,რა იქნებოდა ჩამხუტებოდი