ცვლილებები დადგა!

ცხოვრება, რომ შეიცვალა აღარ უნდა თქმა მე მგონი, ყველაფერმა შეიძინა, უჩვეულოდ მუქი ტონი რომც გინდოდეს, მთელი სიბრძნით ვეღარაფერს ვერ აწონი ფეისბუქმა, სულ შეცვალა დღეს ფუნქცია თანატოლის.

წყევლა 16 (გახსნილი ჭრილობა)

ივაშკოვები და ასეთი წვრილი სამეფოები მუქსისხლლიანები არიან ისინი კბენით გადაიქცნენ.ივაშკოვებთან დრაგომირები დიდი ხანია იბრძვიან და ისიც არ ვიცით როდის დაიწყო ეს მტრობა თუმცა ფაქტი ფაქტად რჩება ისინი ხოცავდნენ დრაგომირებს დრაგომირები კი

ჩემს ქორწილში შენ იქნები პატარძალი! -12-

უამრავი სტუმარი დამხვდა ბევრი ვიმხიარულეთ თუმცა შინაგანად მაკლადა რაღაც თუ ვიღაც ვისაც უშედეგოდ მაგრამ მაინც ველოდებოდი.საათნახევრის დაწყებული თუ იქნებოდა წვეულება როცა ტელეფონზე შეტყობინება მომივიდა."გარეთ გამოდი" ნომერი უცნობი იყო და შესაბამისად

გჯეროდეს ჩემი!

გჯეროდეს ფიცის და არა სიტყვის! გჯეროდეს ჩემი და არა სხვისი! სხვისი ხარ ვიცი, მაგრამ მიყვარხარ! მჯერა შენი რომ ისევ გიყვარვარ! ნეტავ, გჯეროდეს ჩემი და ღმერთის!

შეგეჩვიე... (8)

-გუშინ ნიკა ვნახე , ვნახე რა მნახა - გავიგე გიორგის ხმა და გამეღიმა...-მერე მე რა?-გავიგე ერთად ხართ-კი ვართ - გავუღიმე-კაია გილიცავ კარგი ბიჭია ნიკა-კი გეთანხმები-გიყვარს? - მკითხა უეცრად და თვალებში ჩამხედა-მე ისეთ გოგოს ვგავარ უსიყვარულოდ რომ

"წვიმაში მე და შენ "

წვიმს და იცი როგორ?! როგორც იმ დღეს მხოლოდ. სპეტაკ წვიმს წვეთს სახეს შევუშვერ და მწამს მე შენ შეგიგრძნობ.

აი ის ურითმო ლექსი...

უცებ დავწერე და მომეწონა,მიუხედავათ იმისა რომ რითმაც და მარცვლების რაოდენობაც დარღეულია სითბოთი ამასო და გადავწყვიტე დამედო.მაგრამ „ჩამკიდე ხელი“-ს აუცილებლად გავაგრძელებ.სიყვარულით zak..აი ის წუთები,მწყურვალი რომ მიიყუდებ წყლით სავსე ჭიქას, აი ის

შემიყვარდი(ნაწილი 3)

დილით კატო გახარებული წამოხტა საწოლიდან კარადა გამოაღო და უყურებდა, ფიქრობდა რა ჩაეცვა. ბოლოს გადაწყვიტა ლურჯი მაღალყელიანი ბენსიმონები,მუქი ჯინსი და ზოლიანი მაიკა ჩაეცვა. თმები აიწია უბრალოდ შეიკრაა , ტუჩის ფანქარი წაისვა და ცოტა მისი სახის ფერი

ნაკვალევი მეორე ნაწილი (1 თავი)

მოგესალმებით მეგობრებო. ვიწყებ „ნაკვალევის“ მეორე ნაწილის დადებას. ისტორიას პირველი ნაწილისგან განსხვავებით რამდენიმე მთხრობელი ყავს: სალომე, როგორც ანასტასია კოვალიოვა, ვახო და უკვე კარგად ნაცნობი თემო. იმედია არ მოიწყენთ და სასიამოვნოდ გავერთობით.

მთებს იქით სიყვარულია!

მე და ჩემს არაბიოლოგიურ დას გვინდა, რომ მთები ,,დავიპყროთ." მთებს, რომ ვუყურებთ, გარშემო ყველაფერი გვავიწყდება და სიამაყის გრძნობა გვეუფლება. მლაშე სითხითაც, ბევრჯერ დაგვისველებია ვარდისფერი ლოყები. აბა, სხვა რა უნდა მოგივიდეს ადამიანს,