ფსიქოლოგი და მწვანეთვალება გოგონა

როდესაც ღია ფერის, სივრცული ოთახისკენ შემიღეს კარი მეც არ დავაყოვნე, ზღურბლს გადავაბიჯე, ნელი ნაბიჯებით მივუახლოვდი გაჭრილი, ფუტურო ბურთის ფორმის სკამს და კომფორტულად მოვთავსდი....

გოგონა საროსკიპოდან_ ''არც ისე მშვენიერია ცხოვრება'' (4)

გიორგიმ მანქანა ელვის სისწრაფით დაძრა. ერთი მხარე სრულიად შემოიარა. ყველაფერს კარგად აკვირდებოდა და ფარებს ანათებდა. იმ მიდამოებზე არც ხშირი მოსახლეობა იყო და არც რამე დაწესებულება. მხოლოდ მიტოვებული ველები.

დახურდავებული ბედნიერება

ნამდვილი მამაკაცი ვარ და სახლში ვერ დამაბამო,მეუბნებოდა და მიდიოდა.ამას არც კი მიმალავდა.ვითმინე ვითმინე და ვეღარ მოვითმინე.ვეღარ მოვითმინე,რომ ჩემს ზეწარში შემოწვებოდა ხოლმე და სხვა ქალის სუნსაც კი არ იცილებდა,რომელსაც მთელი სხეული მძაფრად მოეცვა.

ჩემი ცხოვრება ტკივილია ( სრულად )

იყო დრო როდესაც ვიყავი სრულიად ბედნიერი. მყავდა ბევრი მეგობარი. ვხალისობდი. სადარდენელი არ ამქონდა. ვიყავი ისე როგორც სხვა ახალგაზრდები. მყავდა რამდენიმე თაყვანის მცემელიც. სამი წლის წინ, მე და ჩემი მეგობრები ბარში ვერთობოდით. რამდენიმე ბიჭი ჩვენს

რაც გინახავს, კიდევ ნახავ! (თავი 2-3)

...წამწამებს მორცხვად ვაფართხუნებ, იმის გააზრებისას რომ ეს მამაკაცი ჩემს ცხოვრებაში სრულიად მოულოდნელი შემთხვევითობით შემოიჭრა, თანაც ისე, რომ ტვინიდან მისი ამოგდება სულ ცოტა ხნითაც აღარ გამომდის...დილაუთენია მარგოს ზარმა გამაღვიძა, ჰოდა ჩვენც

ჯონ კიტსი "კაშკაშა ვარსკვლავი"

კაშკაშა ვარსკვლავო,უცვლელობით მსურს შენ გემსგავსო, მაგრამ არ გგავდე ღამეული სხივმოსილებით, რომ მხოლოდ ბნელში ცის კიდიდან არ დავაფასო, ის რასაც მალავს მთვარე თითქოს სადაფის ქვებით. შემოსილი ხარ ბრწყინვალების შარავადენდედით საუკუნეებს ითვლის შენი

Come Together

ყოველთვის ძლიერი მეგონა თავი. მანამდე სანამ ვინც მიყვარდა იმას ტკიოდა და ვერ გავუყუჩე. საზიზღრობაა. ნიკოლოზ ტოტოღაშვილი.

მალე მოგირჯულებ გპირდები (3)

,, წავედი ბოდიში საქმე გამომიჩნდა, დავბრუნდები აი ჩემი ნომერი 637495721 დამირეკე თუ რამე დაგჭირდება არ მოგერიდოს" უბრალოდ გავიღიმე და პალატაში შევედი.-სანდრო წავიდა, მარიამ წადი შენც არ გინდა? (მე)-მარიამი კი არა, ორივე წადით, მე დავრჩები ღამე

InkeD #2

როგორც კი სამარშუტო ტაქსი დანიშნულების ადგილას გაჩერდა და ანიმ სიცილით მიცურჩულა ჩამოვედითო,სავარძლიდან ისე წამოვფრინდი არაფერი აღარ მახსოვდა. ზურგჩანთას ხელი დავავლე და როგორც კი რაჭის მიწაზე ფეხი დავდგი ფილტვების დასკდომამდე ჩავისუნთქე რაჭის

დამწუხრებული

თითქოს ყველაფერი სხვანაირად უნდა ყოფილიყო, მაგრამ სულ სხვა ხდება...იმაზე მეტად გულდაწყვეტილი ვარ ცხოვრებაზე ვიდრე ეს შეიძლლება ვინმეს წარმოედგინოს... ვიც,რომ ამის უფლება არ მაქვს მაგრამ სხვაგვარად არ შემიძლია...16 წლის ვარ და სკოლაშიც კარგად