მე შენ და ჩვენ

ზამთრის ისევ ბოლო თვე და თებერვალი ცამეტი მე არ გეტყვი მივდივართქო მე არ გეტყვი წავედი სამს აკლია თხუთმეტი და მათენდება რამის დახუჭული თვალები და სურნელება კანის ისევ წვიმა, ისევ ქარი ისევ შენზე ფიქრები

დიახ, მე ის კრეტინი ვარ! - თავი I

აბაზანიდან გამოსულმა, თმები პირსახოცით შევიმშრალე, საღამურები ჩავიცვი, და ის იყო საწოლში უნდა შევწოლილიყავი, ვიღაცამ ჩემი აივნის კარზე დააკაკუნა. ფარდები გდავწიე და რას ვხედავ?!

მე მესმის თვითმკვლელი ქალების...

მე მესმის თვითმკვლელი გოგონების, ყულფს რომ მოირგებენ და თხელ, ფარფატა სხეულს ჩითის კაბასავით დაკიდებენ გასამზეურებლად. მე მესმის თვითმკვლელი გოგონების , რომლებშიც არსებული მთელი სიყვარული ჩაკლეს უმოწყალოდ, რომლებშიც ამოსული წრფელი გრძნობები

ადვოკატი მე! 2

-გამარჯობა, მაკუშ! მე დათა!-ხელს გამომიწოდა და მეც შევაგებე ჩემი ხელი. რა უზრდელობაა! მაკუშ! მე მას ნება დავრთე, რომ ჩემი სახელი შეემოკლებინა?! დავჯექი და მეც მასავით მაგიდაზე ფეხები შემოვალაგე. აბა რა ეგონდა, მე მოწიწებით დავჯდებოდი და ის

თვენ არ იყავით, ახლა თქვენ ხართ და მე არსად ვჩანვარ.

უცხოსგან გამოწვდილ ხელს რომ ხედავ იბნევი შენდაუნებურად. ელოდი, მაგრამ გაგიკვირდა ~ მაინც.

მე, ლეო, სალომე და შენ (2)

ძველით ახალი წელი გამახსენდა, ახლაც მხოლოდ სვავდნენ და სვავდნენ,მაგრამ უფრო მეტნი ვიყავით,ზოგი ვერც ვიცანი,გელას ერთიბეწო სახლში ამდენი ხალხ როგორ დაეტია,ჯერაც ვერ ვხვდები,და ალბათ ვერც ვერასოდეს მივხვდები,მაგრამ ეს ნამდვლად არააა ახლა

ადვოკატი მე! 1

მკაცრ ადვოკატსა და თავხედ კლიენტს შორის საერთოს გამონახვა ცოტა რთულია, თუმცა ცხოვრება ისეთი უცნაურია, რომ თურმე ესეც შესაძლებელი ყოფილა, თუმცა როგორ და რა ზომებით, ამას შემდგომში გაიგებთ...ჯანდაბა! ზუსტად კაბინეტში შესვლისას ჩემ შავ მაღალქუსლიან

...მე გპირდებოდი რომ

ბონჟუუღ მუსიე,კომანტ ალე ვუ? მინდა გითხრა რომ არ უხდება შენს სახეს სევდა, გთხოვ გაიღიმო,სიხარული მოვა რამეთუ, არ შეუძლია გულს სხვაგვარად ყოფნა და ფეთქვა. მე ვიცი,ჩემო,რომ ძალიან ხშირადაც გტკივა, სევდანარევი ღიმილია ამ დროს ნიღაბი, და როდესაც

მე, ლეო, სალომე და შენ

მას ჩემი დავარქვი, ასე ვარ ხოლმე, ვიცი რომ ეს ეგოიზმია, მაგრამ ყველაფერს რაც მიყვარს, ვარქმევ ჩემს, მართლა ეგოისტი ვარ, მაგრამ რას იზავ, სულ ჩემთანაა, და მეც სულ მასთან ვარ. მოკლედ...

მე ვარ კატალეია(9.10თავი, დასასრული)

გრძელი გზა გავიარეთ, მე ჯეიმი და მისი ახლადშეძენილი მეგობარი, ენდი ვიყავით. ის ჩვენ დასაცავად წამოვიდა და გადაწყიტა ისეთ დროს გამოჩენილიყო როცა მართლა დაგვჭირდებოდა, და ამიტომ დიდი დისტანცია დაიჭირა ,