ქარის საიდუმლო სრულად

თბილ შენობაში შესვლა მესიამოვნა. გარეთ ისეთი ქარბუქი იყო, ნაბიჯის გადადგმა მიჭირდა, მთელი გზა თითქმის თვალდახუჭული მოვდიოდი, მტვერი რომ არ შემყროდა თვალებში. როგორ არ მიყვარს ქარი, საშინლად მეჯავრება, მაგრამ ყველაზე საინტერესო ის არის, რომ

უშგულში ნაპოვნი ანგელოზი [სრულად]

მარიამ იმნაძე, დამამთავრებელი კურსის სტუდენტი კურსელებთან ერთად მიდიოდა სვანეთში, ექსკურსიაზე. ერთი კვირაა უკვე დიდი ენთუზიაზმით ემზადება ამ ტურისთვის, ახლაც თვალებგაბრწყინებული ავიდა ავტობუსში და თავისუფალი ადგილი დაიკავა. სვანეთი ყოველთვის

ძვირფასი განძი [სრულად]

მიუხედავად იმისა რომ მშობლები არ ჰყავდა, მაინც ტკბილად ახსენდებოდა ბავშვობა. თბილი, მოსიყვარულე აღმზრდელები ანებივრებდნენ. ნინო, მისი უახლოესი მეგობარი სულ მასთან იყო. ერთსა და იმავე დროს მიიყვანეს ბავშვთა სახლში და დატოვეს.

ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!(სრულად)

მარიამ ყიფიანი ჯერ კიდევ ოთხი წლის იყო როცა პირველად გამოავლინა თავისი ძლიერი ხასიათი . სულ პატარასაც შემტევი ხასიათი ჰქონდა, ორი წლისამ დაიწყო ლაპარაკი , მართალია გამართულად ვერა ,მაგრამ აზრის გამოტანა შესაძლებელი იყო და იმ დღიდან მისმა მშობლებმა

ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!( სრულად 2 )

-ყველა გზა შენთან მოდის მარიამ!- ყიფიანის ქალბატონს ხმა ჩაესმა რომელიც არავინ იცის ნამდვილად გაჟღერდა თუ არა უბრალოდ სჯეროდა რომ ეს სიტყვები მხოლოდ ერთი მარტვი გაგებით არ არსებობდნენ და ყველაფერს აერთიანებდნენ .....

დილის არომატი - სრულად

- კი მინდა თეკუნ . - ღიმილით უთხრა და თეკაც სამზარეულოსკენ გაბანცალდა. - მივხვდი და უსიტყვოდ მესმის შენი ! - სიცილით დავუქნიე თავი და მანაც ოდნავ ჩაიცინა. გოგონებიც გამოვიდნენ ოთახებიდან , მე კი ჩემს ყავას დავავლე ხელი...

თბილისი-სტამბული (სრულად)

ვიდექი ნაწვიმარ ქუჩაში, შუა სტამბოლში და თავზე ხელებშემოწყობილი გავყურებდი ქუჩას. ბოსფორიდან ცივი ნიავი ჰქროდა, ირგვლივ ზღვის სურნელი ტრიალებდა და ერთ წამს თავი ბათუმში წარმოვიდგინე. გზამკვლევზე ჩაწერილი მისამართისკენ გავემართე, ვიმედოვნებდი, რომ

ბედნიერების არომატი - სრულად

- რა გინდა ! - მოესმა გაბრაზებული ხმა და რატიმ რაც შეიძლებოდა ხმადაბალ ხმაზე ჩაიფხუკუნა. - რა იყო შეჩ*ემა ისეთი ხმა გაქვს , თითქოს ვიღაცამ სექსის დროს შემოგისწრო და არ დაგაცადა ! - სერიოზული ხმით უთხრა და პირზე ხელი მივიდე , ბოლო ხმაზე რომ არ

მოლოდინი [სრულად]

სამსახურიდან ენერგიაგამოცლილი გამოვდივარ და ცივ ჰაერს ვუშვებ. როგორც იქნა დავასრულე ერთ-ერთი წიგნის თარგმნა, უფროსსაც ჩავაბარე და როგორც იქნა მისი კმაყოფილი მზერაც დავიმსახურე ბოლო ერთი კვირის მანძილზე. უღიმღამოდ მივაბიჯებ ჩემი კორპუსის წინა ეზოში.

გაიტაცე ბებიაშენი! (სრულად)

საბოლოოდ ვფხიზლდები და ისევ მარცხენა ლოყაში ვაწნი სილას,მგონი ამ ჯერზე უფრო მწარედ უნდა გამომსვლოდა. გახარებული გონება ჩირლიდერების პომპონებს იქნევს და ათასნაირ სალტოს აკეთებს,გული კი ნათელაშვილივით იმუქრება ჩემი დროც მოვაო. სანამ მისი ბრწყინვალება

დროებითი საცოლე (სრულად)

თავს პატარა, გამოუცდელი, თინეიჯერი ბიჭივით ვგრძნობ, ვერ ვხვდები რატომ ვიბნევი ასე და რატომ მივლის ჟრუანტელი მასთან ახლოს რომ ვდგავარ, ზოგჯერ მგონია რომ სერიოზული პრობლემები მაქვს გულზე, არც კი ვიცი რა ვუთხრა, თუ არავისთან არ ვიბნეოდი, მასთან

ბროწეულის გაზაფხული (სრულად)

ნელა, მაგრამ მტკიცედ მძერწა განგებამ. მძიმედ, მაგრამ სრულყოფილად გამომაქანდაკა გამოცდილებამ. ძალიან ფუმფულა ხასიათი მაქვს _ ბუმბულივით მსუბუქი და ზღარბივით ეკლიანი. გოლფსტრიმის დინებასავით ვარ, ზოგს ვათბობ, ზოგს არა, გააჩნია, ვის გაუმართლებს. 26

ჭირვეული სტუმარი (სრულად)

ხშირად არც კი ვიცით რას ვეძებთ, სად ვეძებთ ან ვის? უბრალოდ ჯიუტად მიყვები არჩეულ გზას, ცხოვრებას, მიიწევ წინ, ენდობი საკუთარ ინტუიციას და.... ვინ ვარ მე? არც არავინ, ერთი ჩვეულებრივი თბილისელი გოგო, ჩვიდმეტი წლის თავქარიანი თინეიჯერი, ეს ჩემი

თავხედი მეგობარი - სრულად

- დედა , რას მატრიალებთ აქ შამფურზე წამოცმული საშობაო დედალავით ? - წამოიკისკისა ლიზამ . - ლიზა , წამოდი ავიდეთ ნომერში ! - უთხრა გეგიმ და ხელი მოხვია. - ვთქვი ლიზა ჩემთან ერთად წამოვათქო ! - დაიღრიალა ლაზარემ. - ნეტა ვის ეშინია ამის ღრიალის ... -

ლექტორი (სრულად)

ვხვდები, ახლა ყველაფერს ვხვდები. თავბრუ მესხმის და ვგრძნობ როგორ ვეშვები ემოციებისგან ძალაგამოცლილი. - შენ… - ვლუღლუღებ და მისკენ ვიშვერ თითს - შენ პედოფილი.. შეუძლებელია! - თავს ვაქნევ და ამით უფრო საკუთარ თავს ვაჯერებ.