შენი შეხება {სრულად}

და მაინც… მაინც შენს შეხებაზე ვფიქრობდი! აუტანელია უშენობა, გული მეკუმშება და წარმოუდგენლად მენატრები, უბრალოდ რომ გიყურებ მაშინვე ყველაფერს ნათელი ფერები ემჩნევა…

სიყვარული და მემკვიდრეობა ( სრულად)

-ყველამ უნდა გაიგოს რომ მიყვარხაააარ….-ბოლო ხმაზე იყვირა გუგამ.მისი ხმა ექოსავით გაიფანტა ჰაერში და მთელ სოფელს მოედო, მერე კი მთელ ქვეყანას.. „-გუგა ნუცუბიძი დაქორწინებულაო“.

მგონი გავაგიჟე (სრულად)

მისი აჩქარებული სუნთქვა ვიგრძენი და უნებურად გამეღიმა. კარგად მოვეწყვე მის მხარზე და თვალები დავხუჭე. რა თქმა უნდა, არ დამეძინა ტკბილი, სასიამოვნო სურნელი ჰქონდა. -ღვედი შეიკარით-რამდენიმე წუთში ვიგრძენი როგორ დაგვადგა თავზე გამცილებელი

ცდუნება (სრულად)

-ნინა არჩევანის გაკეთებისას როგორ უნდა გაიგო რა არის სწორი და რა შეცდომა. ან ვინ დაადგინა, რომ როცა არჩევანს აკეთებ და ყველა შეცდომად გითვლის შენთვის რა არის უკეთესი?-შემომხედა თავის სევდიანი თვალებით.

ახდენილი ოცნება (სრულად)

-თმებიც შეგიჭრია-ხელი მოაქვს ჩემი თმისკენ, მაგრამ შუა გზაში გონს ეგება და დენდარწყმულივით წევს უკან. -ბოდიში მინდა მოგიხადო-ვეუბნები და თვალებს დაბლა ვხრი -რისთვის? რომ აღარ გიყვარდი?-ეცინება ცინიკურად მას -არა, რომ მოგატყუე იმისთვის-ვამბობ ჩუმად და

შენამდე მოვედი (სრულად)

-როდის მოხვედი?-მაინტერესებდა რას მიპასუხებდა. -ახლახანს.-მიპასუხა და გამიღიმა.მე კი მთელი გზა ღიმილი ვერ მოვიშორე სახიდან.სახლში რომ შევედით დაღლილი მივესვენე საწოლზე.ისიც მის ოთახში შევიდა და ალბათ მასაც ჩაეძინა.

თბილისიდან (სრულად)

თბილისი.. ბუნდოვნად მახსოვს. მახსოვს შემოდგომის მზით განათებული თბილი, სიყვარულით სავსე ქუჩები, ძველი ქვაფენილები, ლესელიძე, აბანოები, შარდენი, ქართული ეიფელი, ბნელი სკვერები, შეყვარებული წყვილები, ბიჭები ხელში გოგონების ფეხსაცმელებით და ფეხშიშველი

გაივლის დრო /სრულად/

გაეღიმა ამაშუკელის ნაბიჯების ხმა რომ გაიგო , დაელოდა როდის მოეხვეოდა მისი მკლავები და შემდეგ ისევ გაჩნდა სიმსუბუქე , უხილავი ფრთები რომლებიც სულს თავისუფლებას ანიჭებდა -თორნიკე ... რა იქნება დრო რომ გაივლის ? -გაივლის დრო და დარჩება სიყვარული

რეალური (სრულად)

ღამის ნათურის ფონზე ვუყურებ მის გამოსახულებას, თხელი სწორი ცხვირი, ბუნებრივად ლამაზი წარბები და სქელი ღვინისფერი ტუჩები. თმა შუბლზე ჰქონდა გაოფლილს მიკრული და მშვიდად ფშინავდა. გული მწყდებოდა ჩვენი ურთიერთობა ასე უბრალოდ რომ უნდა დასრულებულიყო.

თქვენო აღმატებულებავ (სრულად)

ხელის ნელი მოძრაობით თხელი მანტო სხეულიდან ჩავისრიალე. თეთრი, გამჭვირვალე მაქმანებით გაწყობილმა პენუარმა გამოანათა სანთლის შუქის პარალელურად. - ღმერთო. იცი, მეტყველების უნარს ვკარგავ - ლოყიდან დაიწყო და მკერდის მიმართულებით ნელა ჩამომისრიალა თითები.

მთვარის მორჩილი 18+ (სრულად)

ძალიან დიდი წარმოდგენა გაქვს საკუთარ თავზე... კიდევ გაგიმეორო? - თავბრუ ეხვეოდა ბიჭის სიახლოვით, ბიჭის სუნელით, მისი ცხელი სხეულით, ერთი სული ჰქონდა ხელები დაეხსნა და კისერზე მოეხვია.

ალისფერი განთიადი (სრულად)

-გიპოვის ნიკოლოზი და პასუხს გაგებინებს.-კბილებში გამოსცრა გოგონამ. -არც მუქარის გერიდება ესე იგი-ჩაიცინა გაბრიელმა.-მაგრამ თუ სიმართლე გაინტერესებს, ეგ მუქარა შენნაირ ბავშვებს უთხარი, მე არც ნიკოლოზის მეშინია და არც მისი მთელი რაზმის.

სიცოცხლობანა (სრულად)

ჩაიდანი გაზქურაზე მოათავსა და გაემართა აივნისაკენ, რომელსაც სუსტად შემორჩენილი მზის სხივები ევლებოდა. ქალის ნაბიჯებით გაღრჭიალდა ხის იატაკი, მსუბუქი ტანის რხევით ჩაეშვა დროისაგან მოძველებულ ჩალისფერ სავარძელში. ყველაფერს ეხებოდა იმისი ფიქრები ოღონდ

ფიფქები (სრულად)

-ლაო, ელელე, გესინია და ალავინ მოგტაცოს?-ენა მოუჩლიფა ანდრომ ელენეს, რასაც მისი გაღიზიანება მოყვა და სწრაფი ნაბიჯებით დაიძრებოდა ანდროსკენ, რომ არა მის წელზე მოხვეული ზუკას ხელი -გეყოთ, მე დავიღალე რა თქვენ მაგივრად, სადაც გინდათ იქ წადით-ნერვები

ხმადაკარგული-სიტყვებით... (სრულად)

მიყვარს დღეების ეს მონაკვეთი. მუსიკის ხმის მიღმა სიჩუმის სმენა ვისწავლე. ნისლჩამოწოლილი ჰაერის მსგავსი მზერით ცას ვუყურებ და მეჩვენება რომ ბუნების მიერ შექმნილი ეს ფერადი ტილო:ყვითელ წითელი ფოთლებით, მწვანე ხასხასა ბალახებითა და უნაპიროდ გადაჭიმული