დაუმთავრებელი ისტორია (მეექვსე თავი)

- ვერ დავიჯერებ , რომ ვერ გიცნო, ლენ. - ის ღამე არ მოგშორებია, ჩემთან ერთად დაგტრიალებდა თავს. არ ვიცი ასე, რატომ ღელავდა, მაგრამ გათენებისას აღარც გამოჩენილა, არც მის შემდეგ , აქამდე, ამიტომ ამაზე ყურადრება არც გამიმახვილებია. - ეჭვი დღვანდელ

"კასიანა" (თავი III)

კასიანამ იგრძნო, როგორ აუკანკალდა ხელები. ის აღარ იყო მეამბოხე გოგონა, რომელიც გაქცევას გეგმავდა. ის იყო ქალი, რომელიც პირველად შეეჩეხა თავის ბედისწერას და მიხვდა, რომ ეს ბედისწერა არც ისე საშინელი იყო, როგორც მამამისის აღწერილობაში. შხამიანი შუშა

გატეხილი გულები (თავი 2)

დღეს შაბათი იყო ამიტომაც უნივერსიტეტი არ გვქონდა სახლში ყოფნაც არ გვინდოდა, თან სულ ხომ არ ჩამოდიოდნენ ანი და ლილე მაგრამ კლუბში წასვლა გუშენდელის შემდეგ არცისე კარგი იდეა იქნებოდა, ამიტომ კინოში გადავწყვიტეთ წასვლა გალერია მოლში მივედით ფილმს

ენგურს მიღმა (სრულად)

სიცოცხლისა და სიკვდილის ხაზად გადაიქცა ენგურის ხიდი საქართველოში. თითოეული ნაბიჯი, თითოეული მძიმედ ჩასუნთქული ჰაერი იქცა ისტორიად, რომელიც არასდროს დაივიწყებდა ქართველთა სულისშემძვრელ შემართებას - მათ, ვისაც ასე უმოწყალოდ მოექცნენ და ვისაც ცრემლებით

სისხლის კოდექსი- ნაწილი 2 (სრულად)

ერისთავების ოფისში დილა იმაზე ადრე დაიწყო, ვიდრე მზის სხივები დამიანეს კაბინეტის მძიმე, მუხის კარამდე მიაღწევდა. დამიანე დიდ მაგიდასთან იჯდა, მისი სილუეტი სიგარეტის კვამლში იყო გახვეული. მის წინ დოკუმენტების მთა ეწყო. თეთრი, სუფთა ფურცლები, რომლებიც

ნათელიბნელში - ბონუსთავი

— ნია, ის ელენეა... ჩემი ელენე, — გაბზარული ხმით აღმოხდა კაცს. — რა? დარწმუნებული ხარ? — ჰო, მას ზუსტად ისეთი ნიშანი აქვს ხელზე, როგორიც მე. ეს დედაჩემისგან გამოგვყვა... — ღმერთო, ლუკა! მერე აქ რატომ ხარ? არ უნდა უთხრა, ვინ ხარ?

ჩემი პირადი მცველი 3

_ რა ბრაზიანი ხარ…_ ჩაიცინა ნიცამ და ოდნავ ფეხი აერია.ალექსანდრემ ხელი შეაშველა. არაფერი უთხრა. _ რატომ წამოვედით? მე მომწონდა… _ რა მოგწონდა?_ ჩაეკითხა ალექსანდრე და მკაცრი მზერა შეაჩერა მის თვალებზე. ნიცას ტუჩის კუთხე ჩაუტყდა. _ ეჭვიანობ?

ალისფერი_თავი 1

-რას დამიდგა უკან. მაინც და მაინც იმ დროს გამოხტა რა, ხომ აღარ დავიწვავდი ხელს -კარგი მელო ნუ ბუზღუნებ. ის რა შუაშია, ცუდად დაემთხვა უბრალოდ. შენ ცანცარებდი და არაფრის გამო ეჩხუბე კაცს. თვითონაც შეესხა ეგ შენი ყავა, მაგრამ მაინც შენზე იდარდა. კიდევ

აივანი მაზნიაშვილზე (VII თავი)

—ჩემი მოგებული ერთი სურვილი ახლა მინდა რომ გამოვიყენო — ისევ აუჩქარდა გოგონას გული, მიხვდა და იცოდა საითაც მიდიოდა ეს ყოველივე. —რა სურვილია? —მინდა რომ გაკოცო. შემიძლია, ანა ? — არაფერი უპასუხია გოგონას, მზერა აარიდა, თვალები დახარა და რამდენიმე

მანათობელი გრძნობა - თავი 16

იმ წვიმიან საღამოს, ხმაურიან ქალაქში, სადაც ფანჯრებს წვიმის წვეთები შეუჩერებლად ეხეთქებოდა და ქუჩის განათებები ნისლში იკარგებოდა, სახლში საუცხოო სიმყუდროვე სუფევდა და ამ სიმყუდროვეს, დემეტრეც უფრო ძლიერს ხდიდა. თითქოს მთელი ქალაქი გარეთ დარჩა,