მონადირის სისხლი #1

რუსთაველზე მისეირნობდა ზოგიც სცნობდა ესალმებოდა ზოგიც აქებდა ის კი ყველას თვალის მომჭრელად უღიმოდა მალევე მიაღწია დანიშნულ ადგილს და გამჭვირვალე შუშის კარი ბიძგით შეაღო -ოო ჩვენი გიჟი ხელოვანიც მოვიდაა წამის წინ შემოსულს ფანჯარასთან მჯდომი ნიკას

ფერისცვალება…

“რაღაც რომ ხდება უცნაური, მარტო შენ იცი, გსურს, სხვებსაც უთხრა, გააფრთხილო, არ კი გაცლიან...

101 to yourself

როცა ყველა გეგმა, რომელიც გქონდა, უფსკრულისკენ მიექანება, სხვა რა დაგრჩენია ადამიანს, თუ არა ცივ ოთახში ჯდომა და წერა?

სხვისი არჩეული საქმრო (თავი 6)

როგორ იდგა და იძახდა, ლენასთან ვ*იმაობდიო. სასაცილოა სატირალი რომ არ იყოს. სიმართლე გითხრათ, ამას მისგან მოველოდი, არ მწყენია. უბრალოდ იმ ფაქტმა იმოქმედა ჩემზე უარყოფითად, რომ ეს „ვაჟკაცი“ უმადური აღმოჩნდა. ვერ შეძლო დაეფასებინა, რაც ჩვენ შორის იყო

პირობა 5თავი

- კარგად ხარ? _ ზურგს უკან ესმის ბიჭის ხმა, შეუმჩნევლად იწმენდს ცრემლს და მისკენ ბრუნდება. - კი კარგად ვარ მადლობა. _ იღიმის. - გუგას ნათქვამი გეწყინა? ყურადღებას ნუ მიაქცევ ასეთი ცანცარაა.

გიჟი ხარ და მეც გამაგიჟე... (თავი 11)

საშინელი წამლების სუნი მაღვიძებს, თვალებს ვახელ ჭერს ვუყურებ და როგორც კი ვიაზრებ თუ სად ვარ ალექსანდრეც ეგრევე ჩნდება ჩემთან... -ანასტასია, როგორც იქნა არ მჯერა როგორ შემაშინე... ძალიან შემაშინე... კარგად ხარ კიდევ კარგი კარგად ხარ....- ამა და ამ

ვითომ საინტერესო ცხოვრება (თავი II, ნაწილი I)

კარიერული წინსვლა. მოვლენების კარგად განვითარება. ლიზა ბედნიერია, ის აქვს რაზეც ყოველთვის ოცნებობდა. ამის მიუხედავად ერთი რამ არის გასათვალისწინებელი-ბედნიერებას უბედურება მოყვებაო. დაველოდოთ მოვლენების განვითარებას და ვნახოთ რა მოხდა მომავალში.

არ მიმატოვო (თავი 1)

ცხრამეტ დეკემბერს შემხვდა პირველად. თბილისის ერთ მშვიდ კაფეში ვისხედით,ვარდისფრად შეღებილ კუთხეში და არაფერს ვაკეთებდით გულწრფელი სიცილის გარდა.

კიმი და ლუსი (ვამპირის ტყე) თავი 5

ჯერემის დახმარებით ლუსიმ თავის კონტროლი ისწავლა, თავიდან ძალიან ეშინოდა იმის რომ ვინმეს რამეს დაუშავებდა,ეშინდოდა სახლში დაბრუნების ეშინოდა იმის რომ მისთვის საყვარელ ადამიანებს რამეს დაუშავებდა,მაგრამ მას გვერდით კიმი ყავდა მეგობარი რომელიც სულ მის

გაუძელი, ცოტაც გაუძელი

თვალიდან სისხლი მომდის,გულმა შეწყვიტა ფეთქვა,ჰაერი აღარ ჩამდის და ტვინიც უკვე კვდება.მაგრამ ვერ ვშველი გრძნობებს?ისე ღრმად გამჯდარს ჩემში მკვდარსაც, რომ აღარ მტოვებს მკვდარიც, რომ ისევ ვკვდები