უცნობი ცოლი (1)

-მორჩი ღნავილს და დალიე! -ქერათმიანმა მის წინ მჯდარ გოგოს ,არყის ჭიქა გაუწოდა . -შენ არ გესმის სანდრა ! არა ,რომ გყვარებოდა ,გამიგებდი -რა უნდა გამეგო ნინა, რა? მორჩი ტირილს ნაძირალაა და მორჩა! როდემდე უნდა გე*იმავათ? არ უყვარხარ შეიგნე ,არა

გთხოვ არ წახვიდე, უშენოდ ვერ ვიცოცხლებ (თავი23)

- დიდი ხნის მეგობრობა გვაკავშირებს. ეხლა კარგად მისმინე. მელანოსთან შოთას სახელი არ ახსენო და არც შოთასთან ახსენო მელანოს სახელი.... -კი მაგრამ რა ხდება ასეთი.

ჩვენ სიყვარულთან ბრძოლაში დავმარცხდით

-არანაირი სურვილი არ მაქვს თუმდაც კიდევ ხუთი წუთი დავკარგო თქვენთან, ამიტომ დაგინდობთ და პოლიციაში არ დავრეკავ.ჩემს სიტყვებს მისგან არანაირი რეაქცია არ მოყოლია. უბრალოდ გაქვავებული იდგა და თვალებით მიწვევდა.მისმა საქციელმა წყობიდან გამომიყვანა,

და თუ გგონია არ მენატრები

ამაოდ ვზივარ რაფასთან ისევ ამაოდ მოველი მერცხლის მოფრენას იის ამოსვლას და შროშნებს კიდევ ამ ქვეყანაზე სხივის მოვლენას

ის იდიოტი , მე კი გიჟი (2 თავი)

მეორე დღეს იმ იდიოტური შემთხვევიდან , როდესაც დილიძე დამეჯახა , დილით ადრე გამეღვიძა , რადგან მოსვენებას არ მაძლევდა მისი სიტყვები -შენ კი გიჟი...(და მისი ამპარტავანი თუმცა იდეალური ღიმილი). ეს გავიფიქრე და უცბადვე წამოვხტი საწოლიდან . ჩემს თავს

საბედისწერო შეხვედრა 3

გვანცაც შემომიერთდა და ასე მხიარულად გავაგრძელეთ დილით საუზმობა -მითხარი ხვალ რა გაჩუქო 14 წლის ხდები გაიზარდე უკვე -უფ კარგი რა ხომ იცი გვანც საჩუქრები დიდად არ მიყვარს -მითხარი რა ხომ იცი რომ ცარიელი არ მოვალ და მინდა რამე ისეთი გაჩუქო რაც

4 წელი გელოდე

ჩემს რძალთან თავიდან საშინელი ურთიერთობა მქონდა. ნუ მოკლედ რომ ვთქვათ ტიპური მული ვიყავი, რომელიც მიჩვეული იყო ოჯახში ერთადერთი გოგოს სტატუსს და ვერანაირად ვერ ეგუებოდა ახალ ოჯახის წევრს. როდესაც ნინი ჩემი რძალი გახდა, აბიტურიენტი ვიყავი, რაიონში

სულით ლამაზებიც იბადებიან

ხშირად არ ჰყვებიან ხოლმე ამბებს საშვალო ფენის ადამიანებზე . მარშუტკის მძღოლებზე და მათ ოჯახებზე , ან სულაც მეეზოვეებზე და მათ მუხლჩაუხრელ შრომაზე. ამბავს რაც მე უნდა მოგითხროთ არც თუ ისე ხშირად მოისმენთ პრესტიჟულ კაფეებსა და ბარებში . მოგიწევთ

მოსწავლის ნათლია (თავი 2)

ბავშვები მალე გაისტუმრა, თუმცა თვითონ გვიანობამდე შეყოვნდა სამსახურში. გადაწყვიტა, შაბათ-კვირას კარგად დაესვენა, ამიტომ პროექტის გეგმა იმ დღესვე დაასრულა. უკვე 10 საათი ხდებოდა სამსახურიდან რომ გამოვიდა. აპრილის თბილი, საღამო იყო. ოდნავ ჟინჟლავდა

მივედი, ვნახე, შევიყვარე (თავი მეხუთე)

როდესაც ლანამ ცურაობით გული იჯერა, სასტუმროში დაბრუნდა. თან ეჭვის თვალით ათვალიერებდა იქაურობას, ეშინოდა ალექსანდრე კიდევ არ შემომეფეთოსო და გულში ბედს წყევლიდა. რაღა მაინც და მაინც ერთ სასტუმროში მოვხვდითო.