შეცვლა!

- ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე რთული შენ ხარ , თუმცა ყველაზე მნიშვნელოვანიც და ვღელავ , ვღელავ , რომ ერთხელაც არ ადგე და არ დამტოვო .. - და, რომ დაგტოვო რა მოხდება? - მე შევიცვლები.. არ დავიწყებ თინეიჯერი გოგონასავით საუბარს და არ გეტყვი მოვკვდები, აღარ

მნახველი მოკვდება ( თავი 3) +18

გავიდა დღეები. ჩვენ კი ისევ მხიარულად ვიყავით თითქოს არაფერიც არ ხდებოდა, ამ ყველაფრის მიზეზი ის იყორომ, ბიჭები ძალიან მოგვწონდა, მეც და ნიასაც. ნიას ცხადია რომ რაღაც გრძნობები ჰქონდა ლევანის მიმართ, და ერთმანეთისთვის უნდაეთქვათ რომ მათ ერთმანეთი

უბრალოდ თქვი, მიყვარხარ მაქსიმე ! (1)

კაფეში ფანჯარასთან მდგონ მაგიდაზე იჯდა მარიამი და გაჰყურებდა წვიმისგან საველებულ ქუჩას სადაც ადამიანები სწრაფი ნაბიჯებით მოძრაობდნენ... აპრილის 6 რიცხვი იყო, უკვე მესმე თვე გავიდა.. ტკივილით სავსე მესამე თვე.... ანუკის გარეშე უბრალოდ სუნთქვა უჭირდა

დამსჯელი (6)

დილით ქალაქის ცენტრში არსებული ბინის ფანჯრებს ცა უხვად აფრქვევდა გრილ წვეთებს და საძინებელში საოცარი სიმყუდროვე იქმნებოდა. თითქმის ჩაბნელებულ ოთახში მხიარული კისკისი გაისმა. -ბოოს გაიღვიძე,-ლიზას წკრიალა ხმას მისივე სიმღერა მოჰყვა და ლაზარიმ

დაკარგული სულის ნაწილი...

ფიცი დავდევი ჩვენი ერთობის სულის ნაწილიც ჩემი გიწოდე გაცნობის დღიდან მოყოლებული გიფრთხილდებოდი როგორც საუნჯეს...

ამოუცნობი ზარი (3)

მხურვალე და ცეცხლოვანი ღამის შემდეგ ორივემ დაიძინა, თანაც ისე ღრმად რომ ვერავითარი ძალა ვერ გააღვიძებდათ სანამ თავად არ ინებებდნენ. დაახლოებით შუადღის სამი–ოთხი საათი იქნებოდა როცა მამაკაცი სასიამოვნო სურნელმა იძულებული გახადა თვალები გაეხილა.

რაც არ უნდა მოხდეს 2 თავი

ვახშმამდე 3 საათამდე დრო კიდევ იყო დარჩენილი. ნომერში უსაქმოდ ჯდომას კი ტერასაზე გასვლა ვამჯობინე, გემრიელად მოვკალათდი და მიმტანს ჭიქა ყავა მოვატანინე. ფიქრებიდან სმს-ის ხმამ გამომიყვანა, რათქმაუნდა გიგა იყო -„მოუთმენლად ველოდები საღამოს“. საღამოს

მონსტრი (თავი 4-5-6)

-არ მომწონხარ!-კვლავაც მტკიცედ წარმოსთქვა-მიყვარხარ!-აღიარა და თითქოს გულიდან ტვირთი მოეხსნა,თითქოს სუნთქვა გაუადვილდა,ეს უკვე არარ იყო საიდუმლო რომელსაც 2 წელი ატარებდა. -სამწუხაროდ ეგ ჩემი პრობლემა არ არის!-თვალი ჩაუკრა ნაილმა და ღიმილით მიტრიალდა

სასიამოვნო მოულოდნელობა (1თავი)

როგორც ყოველთვის დილით ადრე მეღვიძება და უშედეგოდ ვცდილობ ძილი შევიბრუნო, თუმცა როგორც ყოველთვის მორიგი მცდელობაც კრახით სრულდება, მაგრამ ჯიუტად არ ვდგები ლოგინიდან და ველოდები მაღვიძარა როდის დარეკავს. ვწევარ და ფანჯრიდან შემოსულ მზის სხივებს

...სადღაც შორს... მთებში.. თავი 33

არგი წავალთ. მაგრამ გთხოვ უფლება მოგვეცი რომ ხანდახან მაინც გნახოთ. -დრო მჭირდება. მკაცრად გაიმეორა სოფომ და ანიშნა საუბარი დასრულებულიაო. კარი რომ გაიხურეს თითქოს ისევ ჩამოემხო ზეცა, ისე ატირდა. ღაპაღუპით სცვიოდა ცრემლები. უცებ მუცელში დაჭიმულობა