2.პროფესორი მეტიჩარა

კონსპექტებაჩრილი ვაჭრი მისაღებ ოთახში. სიმართლე, რომ ვთქვა ადრე არ მესმოდა მობუზღუნე სტუდენტების, შემინდოს ღმერთმა! შემოდგომა თვალსა და ხელს შუა გამეპარა, სოფოს ისევ ვატოსთან ერთად მოუნდა ჯლიგინი, ჰოდა ვართ მარტოები,მე ჩემი გადაქსეროქსებული

ნეტავ შემეძლოს გულის მოსმენა

ნათელ ცას მუქი ღრუბლები შეცვლის თავიდან თითქოს გაგიხალისდა ახალი გრძნობა უკვე ნაცნობი შენი ყოველ დღის აჩრდილი გახდა.

თინა(თავი3)

ამას წინათ ნახსენები სიტყვები საამურად ტივტივებს გონებაში "არასოდეს დანებდე, ტკივილი დროებითია ტრიუმფი კი სამუდამო." ტკივილი? და რას შეიძლება ვუწოდოთ ტკივილი? ეს მგონი ის გრძნობაა როცა ორგანიზმში ყველაფერი იკუმშება, სუნთქვა გეკვრის, ვენებიდან სისხლი

ესეც გაივლის...უბრალოდ არ დანებდე (თავი16)

ნია, ჩემო საყვარელო, გთხოვ დამშვიდდი, დამშვიდდი და ისე მომიყევი ყველაფერი... - სახეზე ცრემლებს მწმენდდა და მეფერებოდა. ყველაფერი დაწვრილებით მოვუყევი, მიყურებდა და ვერ ვხვდებოდი რას ფიქრობდა, ამიტომ მის საუბარს ველოდებოდი. განა იმისთვის ვბრაზდები

მოლოდინი

წარმოიდგენს, რომ პატარა ვარდისფერ კედლებიან ოთახში მარტო არაა, მარტო არ წევს ვარდისფერი გადასაფარებლის ქვეშ და მის რბილ თოვლივით თეთრ სხეულს ოდნავ უხეში არსება ეხება, მის წვრილ ფეხებს ბალიშის უხეში „ჩიხოლივით“ გრილი ქალის შეხებასავით ედება ოდნავ

რატომ არ შეიძლება ბედნიერება გტკიდოდეს?!

ბევრი რამ შეიცვალა. ამას წინათ ნახსენები სიტყვები საამურად ტივტივებს გონებაში "არასოდეს დანებდე, ტკივილი დროებითია ტრიუმფი კი სამუდამო." ტკივილი? და რას შეიძლება ვუწოდოთ ტკივილი? ეს მგონი ის გრძნობაა როცა ორგანიზმში ყველაფერი იკუმშება, სუნთქვა

***

ოცნებებმა გამიტაცეს ზღვისკენ თრობა იყო გუშინდელი ღამე არასოდეს დამავიწყო კიდევ როგორ გსურდი წამი რომ დაღალე ჭეშმარიტი გრძნობა გვიწყებს ამაგს ეცადე რომ არ გაფრინდე ღამე ლამის გული გავაყოლე თამაშს იცოდე რომ არ გავდივარ გარეთ

ნატალის ცხოვრება (თავი I)

ცაზე მზე მთვარეს ანაცვლებს,გოგონას ოთახში დაუკითხავად იჭრება და თავხედურად იწყებს მის სახეზე თამაშს. ნატალი იშმუშნება და მზსიგან შეწუხებული თავზე ბალიშს იფარებს. ძალიან მალე ჩიტების ჟღურტული სწვდება მის ყურთასმენას და ყველაფრისდა მიუხედავად ბედნიერს

ნამდვილი სიყვარული (11)

მთელი ღამე არ მეძინა იმაზე ვფიქრობდი სწორად მოვიქეცი თუ არა რომ ნიკს სიმართლე ვუთხარი, ღირდა კი თითქმის ჩამდგარი ქარიშხლის თავიდან გამოწვევა, თუმცა შესაძლოა ნიკისთვის ჩემს სიტყვებს არანაირი მნიშვნელობა არ ჰქონდა, მთელი ღამე გონებიდან ვერ მოვიშორე

სიმშვიდემდე შეშლილი(10)

როცა ლიფტთან მივედი მხოლოდ შემდეგ ჩამესმა ძრავის ხმა მე კი ოთხ კედელში მივიმალე... მთელი დარჩენილი დღე მისი მზერა, ქცევა,ჩახუტება და გაღიმება მიტრიალებდა თვალწინ. ვუყურებდი წიგნებს და მის გამოსახულებას ვხედავდი.