ჩვეულებრივი მოძალადე

მოკლედ,დიდი ხანია ვფიქრობ რა ვუყო იმ ყველაფერს,რის დაწერასაც ახლა ვაპირებ.ხოდა ბოლოს,ისევ ინკოგნიტოობა ვამჯობინე,როგორც ყოველთვის,და მოვაკითხე ჩემს მეორე სახლს...არასდროს არ მყოლია შეყვარებული და ნაცნობებისთვის და უბრალოდ გამვლელებისთვისაც ალბათ,რომ

სამი გზა (თავი 8)

-ჩემს საცოლეს, ახლოს აღარ გაეკაროს. თუ ერთხელ მაინც შევამჩნიე მის სიახლოვეს, შენი კომპანია ჩაიძირება! -მუქარით წარმოთქვა ზურამ.

ევა!

ევა! გეძახი და მოდი, მინდა, შეგეხო და გიგრძნო. ადამს შენ წაართვი ნეკნი გულის წართმევასაც ვითხოვ.

მორჩილება 29

1 საათში მის სახლთან პოლიციის მანქანა გაჩერდა.მიხვდა,რომ მისი ადგილმდებარეობა ნომრის საშუალებით დაადგინეს,სხვანაირად ვერც გაიგებდნენ.ფანჯრიდანვე შენიშნა,საკუთარი თავი გაამხნევა და ზარის ხმას დაელოდა.რამოდენიმე წამში მართლაც გაისმა კარზე კაკუნის ხმა

ქორწინების შვიდი ეტაპი

ჩვენ თავად ვირჩემთ ქმარს ან ცოლს. მაგრამ იმისთვის, რომ შევიგრძნოთ ჭეშმარიტი სიყვარული ოჯახურ ცხოვრებაში, საჭიროა შევიცნოთ ერთმანეთი, დავმეგობრდეთ და მხოლოდ შემდეგ შევიყვაროთ. ბევრს ეჩვენება, რომ სიყვარული არის პირველი კანფეტ-თაიგულის პერიოდი. როგორც

უხილავად შემაყვარე თავი(10 თავი)

-შენ ვერ შეგედრება!მაგრამ თუ იქ იქნები ყველაზე ლამაზი იქნება..გზა სიცილით განაგრძეს.გეგას ნინისათვის ხელი მაგრად ჩაეჭიდა და დროდადრო ეალერსებოდა.მათ თვალებში ბედნიერებას საზღვარი არ უჩანდა და ამ გრძნობას ,რომელსაც სიყვარული ჰქვია ვერაფერი შეედრებოდა

პროფესია ჰაკერი... (7 თავი)

_იმ “მთვრალი ღამის” შემდეგ ჩვეულებრივ გავაგრძელეთ თანაცხოვრება კბენა ღრენდით. _დღეს დილასაც სულ კისრისტეხვით წამოვფრინდი საწოლიდან, ჯერ ბავშვს გამოვუცვალე და ვაჭამე, მერე მე შევვარდი და ვიბანავე, თან ვიცვამ თან დამის მივარბენინებ დერეფანში,

სისატიკე 1 თავი

მე არასდროს დამავიწყდება ის ღამე , რომელმაც ჩემი ცხოვრეა შეცვა, ეს იყო 1998 წლის 13 ოქტომბერი , როდესაც პირველად ვნახე ბრუკლინის ყველაზე საშიში სამეული . ახლა მე ან უნდა მძულდეს ან მადლიერი უნდა ვიყო ბედის რომ მათ შემახვედრა. მე მინდა რომ ყველაფერი

სიძულვილი გრძნობებით ( თავი 1)

ბინიდან რომ გამოვიდა ზამთრის სუსხი მთელ სხეულზე მოედო, იმის და მიუხედავად რომ თბილი კურთკა, ქუდი და კაშნე ჰქონდა შემოხვეული. სწრაფად მიდიოდა სახლისკენ და ერთი სული ჰქონდა როდის შევიდოდა თავის ბინაში მაგრამ ვინ მისცა ამის ბედნიერება. -ოღონდ ეს

ხმამაღალია ზოგჯერ სიჩუმე...

გარს შემოეხვია ნისლი. ვერაფერს ხედავდა, მხოლოდ შორეული ხმები აღწევდნენ მის ყურამდე. უცნობები განუწყვეტლივ ჩურჩულებდნენ, საუბრობდნენ, ყვიროდნენ... იყო დრო, როდესაც მის ბაგეებსაც წყდებოდა უამრავი ფრაზა- სულიდან წამოსული, მაგრამ ფასს კარავდა საერთო