როიალები (1)

ბნელ დარბაზში, სადაც რძისფერი შუქი მხოლოდ კედელზე ჩამოკიდებული თეთრი, პრიალა აბრიდან ეცემოდა, შავი როიალის ზედაპირი ირეკლავდა მოძრაობებს. დარბაზი დამშვიდებულიყო, მიუხედავად იმისა, რომ უზარმაზარი ნივთი მის სივრცეში დაუკითხავად დაასრიალებდა ბგერებს.

ჩემი გულის ქურდი .(VI თავი -დასასრული )

-ალე მალე რა , ვაგვიანებთ .-მე , ანდრეა და დემე მივდიოდით ანდრეას მშობლებთან . ანდრეას მამა და მამაჩემი პარტნიორები იყვნენ ამიტომ მათ კარგად ვიცნობდი . -მოვდივარ ...-ოთახის კარი მივხურე და ქვემოთ ჩავედი. -წავედით .-ანდრეამ დემე ხელში აიყვანა და

შოშია

ჩემი სულის მპყრობელო გულის კარის მფლობელო იასამნის ყვავილო შენთვის მინდა ყოველი

უკანონო სიყვარული - ნაწილი 6

- აუუ უკვე რვა სააათია კარგით რაა, იქმადე არუნდა თენდებოდეს სანამ არ გამოვიძინებ!!!! - ვბუზღუნებ საწოლიდან - შენ მაგდენ წუწუნს გირჩევნია ადგე და მოწესრიგდე პირველივე დღეს დაგვიანება ძალიან ცუდია - მეუბნება დეიდა და თან სამზარეულოში ფუსფუსებს - ეეე

სვანეთის ხათრით თინა(ნაწილი1)

-მადაზე მოსულა გოგო-აბა რა გეგონა?მთელი გზა არაფერი მიჭამია,რამის მომკალი მშიერი-მთელი გზა ძილის და ლაპარაკის მეტი არაფერი გიკეთებია -მართლა?და რა გინდოდა რომ მეკეთებინა?მეცეკვა?იქნებ მემღერა?-ბევრი ლაპარაკის მაგივრად გირჩევნია ჩაიცვა,მივდივართ,თუ

მარტოსული

ისევ დამაგვიანდა, ისევ ვერ მისვუსწარი დღის სინათლეს და თითქოს მდარაჯობდაო, გზაში შემომხვდა მისი უდიდებულესობა ღამე. –ოჰ, ქალბატონო, როგორ ხარ, რა იყო დაიღალე? რას ჩამოგტირის სახე? მაგრამ აბა ერთი კარგად შემოგხედო, ჰმ, დღეს გაგიღიმია როგორც ჩანს,

მე ჩემს ოცნებებს ვემალები ჩემსავე სულში

და მინდა რაღაც შეიცვალოს ჩემი სიგიჟით, რომელსაც იწვევს წარუშლელი გრძნობების ძალა, მაგრამ გიტარის დაჭიმული, გრძელი სიმივით გადის ცხოვრება და არ ვიცი, მიღირს თუ არა… რადგან ვიხილე ალიონი ფიქრიან გულში, როცა ჩამოყვა ნორჩი გრძნობა უვალ ნაპირებს,

ჯიუტი გოგო(დუბლი 8)

-იდიოტო რამდენს ბედავ-ხელები გავაშვებინე. -კაი ნუ ყვირიხარ. -ზედმეტი მოგდის. -მე რომეოვარ და ჩემ ჯულიეტასთან მოვედი -მომიახლოვდა და თმა გამისწორა, ჩემი სახე ხელებში მოიქცია და თვალებში მიყურებდა. -მერე წადი იპოვე ჯულიეტა.-ცოტა დავიძაბე. -ვიპოვე ჩემი

როცა დილა გათენდება

როცა დილა გათენდება, გულში ცეცხლი აენთება! ბოროტება გამეფდება, უშენობა არ მნებდება. სიმარტოვეს ვერ ვშორდები ან თვითონ მან არ მშორდება გული ტეხვით მთიდან კვლავაც გუნდასავით დაგორდება

იტალიური ეზო.(მეხუთე თავი)

ეს ის მომენტია, როდესაც სიტყვებს მნიშვნელობა არ აქვს. ეს ის მომენტია, როდესაც ბოდიში არაფერს უშველია, სულ, რომ მუხლებზე დადგე და პატიება თხოვო, არ გაპატიებს. არც უნდა გაპატიოს, ეს იცი და ეს ყველაზე მძიმეა. თითქოს სათვალავი აგერია უკვე იმდენჯერ