მ.ი. (თავი 2)

შავი სფეროები ისე უბრწყინავდა,თვალებით ანათებდა ადამიანი.....აუფ რა ტუჩები აქვს,მარწყვივით....რეებზე ვფიქრობ ჯანდაბა. მოკლედ ძალიან რომ არ გავწელო, ერთმანეთის მოკითხვის შემდეგ ,,ქეიფი" დავიწყეთ. ვუყურებდი იოანეს და გულში რაღაც მფხაჭნიდა,რაღაცნაირად

მხოლოდ ერთი (6)

- ახლა კი წავიეთ სახლში... ალექსმა ხელი მომკიდა მაგრამ მე შევაცერე. - სახლში დედაჩემია და ასეთ მდგომარეობაში როომ დამინახოს მომკლავს.

დილა მშვიდობისა, პრინცესა (თავი 1)

მე ბაბი ვარ, 19წლის... ქართველი ვარ მაგრამ ესპანეთში ვცხოვრობ დედასთან და მამობილთან ერთად...ჩემი ცხოვრება ცოტა, უფრო სწორად ძალიან უცნაურია, თუმცა ვფიქრობ ვეგუები ამას... მიყვარს მხიარულება,სიცილი და ბევრი შოკოლადი :დდ წავედით... სად წავედით და

My life Sucks!! 5 (+15)

- მოიცადე ერთი წუთით. დიმიტრი მოგწონს? - დედამ თქვა, რომ შეიძლება მომწონდეს - ვთქვი საცოდავად - და ბოლოს როდის იყო მისი ნათქვამი მცდარი? - არასდროს - თქვა შემცბარმა ტალიამ - ეს ქალი არასდროს ცდება.

ჩემი ბაბლუანი (I თავი)

მზის სხივებმა მაიძულა თვალები გამეხილა.10 წუთი ვცდილობდი,რომ გამოვფხიზლებულიყავი.აბაზანაში შევედი,დილის პროცედურები ჩავიტარე.ოთახში დავბრუნდი,რომ ტანსაცმელი შემერჩია და უნივერსიტეტში წავსულიყავი.ნახევარი საათი ვემზადებოდი.ქვემოთ ჩავედი.დედიკომ

დარჩი ჩემთან.. (სრულად)

შაბათ დილას გრილმა ნიავმა გამაღვიძა. თვალები გავახილე თუარა მაშინვე წამოვხტი და ხალათი მოვიცვი. სანამ ოთახიდან გავიდოდი მამაჩემის და დედაჩემი გაცხარებული კამათის ხმა გავიგონე. საშინლად კარგი ურთერთიბა აქვთ და იშვიათად კამაათობენ ამიტომ სანამ

თავადი ქალბატონი

სიყვარულის ოსტორია, რომელსაც ჩემი აზრით აქვს ბანალური დასაწყისი და გამაოგნებელი დასასრული...ის სავსეა მოულოდნელი სიუპრიზებით და ისეთი მომენტებით, რომელიც არავის დატოვებს გულგრილს. დილით ძაღლის დაცემინებამ და შემდეგ საწოლიდან გადმოვარდნამ

უშენობა ვისწავლე(15)

ემილი სკოლაში წასასვლელად მოემძადა მოკლედ კაბას შავი ტოპი შეუხამა ფეხზე კედები მოირგო..დღეს კალათბურთის ჩემპიონატი იხსნება რათქმაუნდა გუნდი მზად ყავს თვითონაც ითამაშებს რადგან ექიმმა ნება დართო -სად ხარ გოგო?-ნატამ ჩაყვირა ტელეფონში

ნინი and დამიანე ( ll ნაწილი)

ბარი დაიცალა, ჩემი ტანსაცმელი ჩავიცვი და ბარიდან გავედი, ფეხით გავუყევი თბილისის თოვლიან ქუჩებს. ტელეფონი მირეკავს და ვპასუხობ: -გისმენთ. -დამელოდე._გავიგე ის ხმა, რომელმაც ასე მიმიზიდა

სამი გურილი და მე *3*

-მარიამ? მარრ... -ანიმ ოთახის კარი შემოაღო.. მე კი ერთ ადგილს ვარ მიშტერებული. ვერაფერს ვერ ვგრძნობ, თითქოს დავცარიელდი...-მარიამ! -ჰა? ხო რა იყო?- ძლივს გამოვფზხიზლდი. -კარგად ხარ?-ფრთხილად შემეხო ხელზე.