შერიგების ლექსი

გთხოვ რა, არ გახდე სხვების მსგავსად ზრდასრული გოგო, ხომ შეიძლება მხოლოდ ჩვენ, რომ ბავშვებად დავრჩეთ, ,,ნეკი-ნეკისა'' შერიგების დავტოვოთ ლოგოდ, რომ ერთმანეთი ერთმანეთზე სუფთა გაგვაჩნდეს

სიყვარული როგორც ასეთი

გამარჯობათ!როგორ ხართ? მოდი ჩემ თავს გაგაცნობთ. მე ვარ ანი დადიანი 16 წლის 10 კლასში. ვარ საშუალო სიმაღლის, გრძელი თმით,ყავისფერთვალება. ხოოო! მყავს 3საუკეთესო მეგობარი ქრისტინა, თამუნა და თათია.ეხა კი მოდით დავიწყოთ ჩვენი ძაანნ გიჟური, სასიყვარულო

ცალმხრივი გრძნობა? (თავი 5)

გააჟრჟოლა,არც მე ვიყავი უკეთეს დღეში,ფეხები მიკანკალებდა,ფრთხილად მოვშორდი მის ხავერდოვან კანს და ჩემი მწვანე თვალები მივანათე,ნეტა შეგეხედათ როგორ ყრიდა ნაპერწკლებს თვალებიდან და როგორ იღიმოდა,ოუ ეს ის ღიმილია,რომელზედაც ასე ვგიჟდები

ორი გაჩერება (ნაწილი პირველი)

არვიცი რამდენს უცდია, მაგრამ ხანდახან სახლიდან უმიზეზოდ უნდა გახვიდე, მითუმეტეს თუ ხელოვანი ხარ და თუ უცხო პორტრეტს ეძებ... ადრე გამოვედი სახლიდან ლექციებამდე კიდევ ორი საათი მქონდა, სწრაფად ჩავირბინე სადარბაზო და ქუჩაში გავედი, პორტრეტის დახატვა

ბინა 53 6 თავი

გრძელ ვერანდას ერთი ნათურა კარგად ვერ ანათებდა და სიბნელეში რომ მძიმე ხელმა კედელს ამაყუდა კინაღამ შიშისგან გავსკდი - რა ნაცნობი სიტუაციაა გეგა ? - ხოდა ნურარ მალავ ამ ჩვენს ამბავს და კედელ კედელ კი არა ცივილურად აგიხსნი სიყვარულს

დაჩი,ანუ გზა ბედნიერებისკენ(მეოთხე თავი)

მე ხო არ ვეტყოდი სანდრო მოდი სახელი დავირქვათთქო რათქმაუნდა ამ ნაბიჯსაც მისგან ველოდებოდი და ალბათ ის ჩემგან. ამ ბოლო დროს ამაზე ხშირად ვკამათობდით მეგონა ყოველი კამათის შემდეგ მეტყოდა რამეს ჩვენზე ან ჩვენს ურთიერთობაზე,მაგრამ უფრო და უფრო ჯიუტდებოდა

მიყვარხარ....გჯერა?!(დასასრული)

დილით მზის სხივებმა გამაღვიძა. გიგა ხელებს მჭოდროდ მხვებდა რაღაც ბგერებს ბურტყუნებდა და თითქოს ნერვიულობდა. მერე გაბერვიულებული წამოხტა, შემინხედა გულში ჩამიკრა და აბურდული თმა შემისწორა. - რანახე სიზმარში?!-რამოდენიმე წუთის მერე ვკითხე და მის

რატომ მტკივა!

რატომ მტკივა მონატრება ასე ძლიერ, ეს განცდები გულში რატომ გროვდებიან, ნუთუ არ აქვთ ამ შეგრძნებებს დასასრული, ჭრილობები ხომ ოდესღაც ხორცდებიან...

მ.ი. (თავი 2)

შავი სფეროები ისე უბრწყინავდა,თვალებით ანათებდა ადამიანი.....აუფ რა ტუჩები აქვს,მარწყვივით....რეებზე ვფიქრობ ჯანდაბა. მოკლედ ძალიან რომ არ გავწელო, ერთმანეთის მოკითხვის შემდეგ ,,ქეიფი" დავიწყეთ. ვუყურებდი იოანეს და გულში რაღაც მფხაჭნიდა,რაღაცნაირად

მხოლოდ ერთი (6)

- ახლა კი წავიეთ სახლში... ალექსმა ხელი მომკიდა მაგრამ მე შევაცერე. - სახლში დედაჩემია და ასეთ მდგომარეობაში როომ დამინახოს მომკლავს.