უკანასკნელი სიმღერა

როცა ადამიანს ხელოვნება უყვარს, არანაირი მსხვერპლი მძიმედ არ ეჩვენება. ეს ჩვენი პრეამბულაა/ -ენი შეეშვი დაკვრას, ცოტახნით და მოდი აქ! -დედა, რა გინდა? -მე და მამაშენს რაღაც გვაქვს სათქმელი. -რაიყო?! სკამიდან ავეთრიე და მივძუნძულდი მათთან -ჩვენ

ქარის საიდუმლო თავი 5

ისე წავიდა, კრინტი არ დაუძრავს, ისე გავიდა ოთახიდან, გამარჯვებულის ღიმილი დასთამაშებდა სახეზე მხოლოდ… არ ვიცი, რამდენ ხანს ვეგდე იატაკზე, დრო თითქოს გაჩერდა… მერე ძლივს ავითრიე წელი, ერთიანად დანგრეული ვიყავი, ყველაფერი მტკიოდა. აბაზანაში შევედი და

ირმის ნახტომი -3-

''იქნებ ვინმემ დაინახა გაბო... მან ის ტოტი მოჭრა, რომელზეც იჯდა და მხოლოდ იმიტომ, რომ ხის ერთადერთი ნაყოფი ამ ტოტზე იყო, ეს ნაყოფი კი პატარა ბავშვს სიცოცხლისთვის სჭირდებოდა. რა უსამართლობაა... გაბოც იმ ბინძურ ჰაერს სუნთქავს, რომელსაც ცალწარბა.''

სიყვარული და შურისძიება(23თავი)

ლევან ცოტა არ იყოს მეშინია. -რისი საყვარელო? ნუ ღელავ ბავშვი კარგად იქნება. -არა ლევან ბავშვზე არ ვღელავ ვიცი რომ კარგად იქნება, მაგრამ გუშინწინ უნდა ცამოსულიყვნენ დათო და მისი ბიჭები საქართველოში მაგრამ არ ჩამოვიდნენ. მგონი მათ დაჭერას ვერასოდეს

პემბე კადერი. ანუ, ვარდისფერი ბედისწერა!

ანდაც, უკვე ჩამოყალიბებული ქალი, თეთრ ხალათში გამოწყობილი, ზამთრის სუსხიანი ნიავით შეციებული, ცხელი თურქული ჩაით ხელში მდგარი. კარების გაღებისთანავე დაინახავთ, ახალგაზრდა ბიჭუნას, რომელიც გეტყვით: „თქვენთვის წერილია, მემ!“

ჩამჭიდე ხელი _სრულად_

...... - ალექსანდრე დღეს ცისია ჩამოდის - უკვე მერამდენედ უთხრა ახალგაზრდა მამაკაცმა მეგობარს და სცადა მის სახეზე რაიმე ემოცია წაეკითხა.. - და მერე რა?.. - ისევ არანაირი ემოცია.. - რა მერე ბიჭო, ჩამოდის - მეთქი, ამდენი ხნის შემდეგ და უბრალოდ "მერე

ეველინი(სრულად)

კარებზე დააკაკუნა,შემდეგ კი კაბინეტში შევიდა... -ეველინ შენ გეძებდი.. -იცით საქმე მაქვს თქვენგან...მე წა...აღარ აცადა კაცმა დამთავრება.. -ძალიან მნიშვნელოვანი კლიანტისგან შემოგვივიდა საჩივარი შენზე,ითხოვს გაგანთავისუფლოთ ამიტომ აი შენი ხელფასი! -მეც

ვნება (მესამე ნაწილი)

ხელ-ფეხი მიკანკალებს,ხელის გულით კიბის მოაჯირს ვეხები და ისე ავდივარ,ძლივს ვსუნთქავ,შიშისა და ნერვიულობისგან გული დამიმძიმდა,შევიწროვდა და ჟანგბადს აღარ უშვებს თავისთან.

გიყვარდა?!

მე უბრალოდ მინდოდა მასთან ახლოს ყოფნა. მე უბრალოდ მომწონდა, თუ როგორ ჭამდა ტკბილეულს... როგორ იწმინდავდა პირს სახელოთი..

ქაღალდის წერილი მარგოს

ეს მე ვარ, ელენი. ქაღალდის გოგო, ქაღალდის ქალაქში, ქაღალდის ადამიანებთან, ქაღალდის გრძნობებით. ხანდახან ქაღალდის ადამიანებს არ შეგვიძლია გავაკონტროლოთ სამყაროს ქაოსური წყობა. ნაბიჯები რომ აუწყო, უბრალოდ საჭიროა გამორთო შენში ყველაფერი შენი და მიყვე