შენი ცუდი ბიჭი (1)

- ჰო, აი, გამიარა.. - ჩვეულად, ცინიკურად და უხეშად ვუპასუხე. აღარ უპასუხია. ჩემგან შორს დადგა, რამდენადაც შეეძლო.ისევ ჩვეულ ფიქრებში „ჩავიძირე“. ნელი ტვინს გაბურღავდა, ქვეყნად ყველაზე უსარგებლო შვილი რომ ყავს და რა კარგი

პაემანი

გულში განცდები,ხელში ვარდები-იცი ძვირფასო სულ მეყვარები;ჩურჩულით ეტყვის ბიჭი გოგოს და გოგო კი ამბობს-აი დარდები!-რას მეტენები,რას მივარდები მე სულ ფეხებზე შენი განცდები,არც მეცოდები,არც მებრალები არ მიყვარხარ

თუ მექალთანეს შეუყვარდი, ესე იგი დაგერხა. (21)

-ამჯერად რა მოხდა?-მკითხა ნანკამ და მკერდზე დამაწვა.-აუცილებელია რაღაც მოხდეს?-ჩავიცინე.-ისე ჩემთან არ მოდიხარ ხოლმე.-ამყვა.-ისეთი არაფერი.-მაგრამ მაინც მოხდა. ისევ მამაშენთან იჩხუბე?-არა.-აბა?-გოგო.-არ მოველოდი.-რატომ?

უჟმური უფროსის წესები (ლანა და ლაშა) თავი 1

მათი ქორწილიდან ერთ წელზე მეტია გასული და ამ დროში ბევრი რამ შეიცვალა, ამას ნელ-ნელა გაიგებთ. ახლა კი ელენე და თორნიკე საკუთარ სახლში სხედან და ელოდებიან მეგობრების გამოჩენას რათა ახალი ამბავი ახარონ, უფრო სწორად ელენემ

ადამიანი

ადამიანი არსებობს,ცხოვრობს მერე კი…ხანდახან უშვებს შეცდომებს,რომელიც გამოუსწორებელია...ან გამოსასწორებელია.ჯერ ვნანობთ…მერე კი მასზე უარეს შეცდომებს ვუშვებთ,ღმერთო რა სირცხვილია…ვინ ვართ?არსებები,რომლებიც სუნთქავენ,დადიან

გარყვნილი თითები (ნაწილი 3)

დამშვიდდი, მარიამ, დამშვიდდი! – იმეორებდა და აკანკალებული ხელებით ცდილობდა მაისურის ჩაცმას, თუმცა, არაფერი გამოსდიოდა. ბოლოს, დღმად ჩაისუნთქა და ღიმილი აიკრა სახეზე. – არ უნდა შემამჩნიოს, არ უნდა შემამჩნიოს! – ჩურჩულით თქვა და სააბაზანოს კარები

ყველა დანაკარგის ფასად ღირხარ (3)

.... მალევე შეიყვანა ელი სამზარეულოში და ბართან ჩამოსვა.. მართალია არ იმჩნევდა, მაგრამ ღელავდა.. მიუხედავად გამქრალი გრძნობისა, ლინასთვის გიორგის გამოჩენა განგაშის ზარის ჩამოკვრას ჰგავდა.. პირველ რიგში ელი აღელვებდა.. არაფრის დიდებით დაუთმობდა

შოკოლადის ბრალია! (თავი 4)

...ყავა დავლიე თუ არა, აბაზანაში შევვარდი, ჩემი თავი მეზიზღებოდა, ასე მეგონა მთელი ტანი ტონა ჭუჭყით მქონდა დაფარული.იმდენი ვიხეხე სანამ მთელი კანი არ დამიწითლდა.

არასდროს უშენოდ! (16) (დაბრუნება ^_^ )

პირველ რიგში ბოდიში რომ ასე დავიკარგე და პრაქტიკულად მთელი ისტორია დაგავიწყეთ... დღეს რატომღაც საშინლად მომინდა დამეწერა და სწორედ ამ ისტორიას დავუბრუნდი... თუ ისევ გადაწყვეტთ წაიკითხოთ ძალიან გამიხრადება ... მოკლედ გაგახსენებთ სად გავჩერდი და

მესაკუთრე ჩოფლიანი! [9]–[10]

მესაკუთრე ჩოლიანი! –დედა მოვედით– სახლში დამიენას ხმა გაისმა, დივანიდან წამოვფრინდი და შემოსასვლელისკენ წავედი, კარებში დამიანე და ანა იდგნენ. –ანაა– დავიყვირე და მისკენ გავექანე, ლამის ზედ შევახტი, რათქმაუნდა