ბაბლუანები (ნაწილი მეორე)

-რამე ხდება?-სამზარეულოდან გამოვიდა ნინა და ერთი თეფში კრეკერი, რძით დამიდო მაგიდაზე -როგორ მიყვარხარ-ეშმაკურად ჩამეღიმა მე და წამოვჯექი, რომ მეჭამა. -არაფერი, უბრალოდ ლიკუნას დაბადების დღისთვის მაგის მეტი

კნუტი (1)

ყველაფერი მაშინ დაიწყო როცა საცხოვრებლად ბათუმში გადავედი . ყოველ ზაფხულს ჩავდიოდი ბებოსთან დასასვენებლად მაგრამ არასდროს მიფიქრია რომ ბათუმში ცხოვრება მომიხდებოდა ეს ყველაფერი ჩემთვის მოულოდნელი იყო , 2 წელი ისე გავიდა სკოლის გარდა ყველანაირი გზა

ქუჩაში წვიმდა

ისევ ღამეა ბინდით მოცული, მე კვლავ ქუჩებში დავიარები, ქარი მძვინვარებს, ვუყურებ ზეცას, მთვარეც დამყურებს ნამტირალევი.

21 ოქტომბერი

თითქოს ყველა დეტალი გამახსენდა..ჯანდაბა მოგონებები!! წამით გამახსენდა მისი ღიმილი..აი ასე "დებილივით" რომ მიღიმოდა,თვალებით მეტყველებდა...ცისფერი თვალებით...მერე მახსოვს პირველი ჩახუტება..პირველი კოცნაც მახსოვს..მერე მარტო ჩვენ ვიყავით! მხოლოდ

უშენოდ(5)

-არც იფიქრო! შენ არ იცნობ დაჩის, სამაგიეროდ მე ვიცნობ კარგად და დარწმუნებული ვარ არაფერს გააკეთებს ისეთს რაც გაბრაზებას გამოიწვევს! -აჰა დალიე და მოისვენე მანდ ! რომ მოვლენ მოგიყვება - სალომე ასეთი სერიოზული არასდროს მინახავს,

ყველაფერი არაფრისთვის

- მოდიი რაა - არაა დამეწიეე ეს გვანცაა ჩემი ბავშვობის მეგობარი და თანაკლასელი ,, ის თავის მშობლიურიი კუთხიდან მამის დაღუპვით მინიჭებულ ტკივილს გამოექცა და აქ ჩემს ახლობლად ბათუმის პატარა უბანში დასახლდა ..

იდეალური ქალი+(მამაკაცი)(სრულად)

-არავითარ შემთხვევაში-თეფშები აიღო და ნიჟარაში ჩაუძახა,-არ გსმენია?კაცი ვიცი მე სამზარეულოში-გაეცინა და რეცხვას შეუდგა -არ გამიგია,ეგ მე პირიქით ვიცოდი

გიჟი გოგო შარშია(2)

დილით ოთახში მზის სხივები შემოიპარნენ და შიგ სახეში მომანათეს. აუ ნეტა ვინ გამიწია ფარდები, ვერ ვიტან როცა მძინავს და ოთახში სინათლე შემოდის. სხვა გზა არ მქონდა ვერ დავიძინებდი და ავდექი.

საკუთრება.[9]

ფრთხილად მოაჯდა კატო ბუციფალს და ჯერ ნელა,ხოლო შემდეგ სწრაფად გააჭენა,ყურადღება არ მიუქცევია ლუკას ძახილს,ბავშვობის წლებს იხსენებდა და მთლიანად იკარგებოდა მოგონებებში,ახსენდებოდა დედ-მამასთან გატარებული დღეები,ახსენდებოდა ჯანმრთელი გურამი და

წვიმაც მოსაბეზრებელია {4}

მართლა საყვარლები ვიქნებოდი მაშინ, მაგრამ არა ეხლა. ბევრი თბილი დიალოგი სასაცილო გაბუტვები და ერთი სერიოზული ჩხუბი ეხლა რომ ვიხსენებ მაგრად მეცინება. ბოლო დღეიყო და ზღვაზე არ გადავედი. საბა და ლევანი გავუშვი ჩამეძინა და ტელეფონის ხმაც ვერ გავიგე.