უფლის იმედი....(3თავი)

გზაზე მიჰქროდა შავი აუდი...შუქნიშნებს არც ამჩნევდა...როგორც იქნა მიაღწია რესტორნამდე,მანქანა სწრაფად დაამუხრუჭა და ეგრევე გადმოვიდა..ეგრევე შეაჭრა რესტორანში და დაიწყო აქეთ იქით ყურება..მისკენ მომავალი გიო როცა ნახა,ბრაზისგან ხელები დაეჭიმა.. -შენ

ჩემი მორაგბე (თავი 2 )

საოცრად ცეკვავდა რასაც ჩემზე ვერ ვიტყვი . მკერდამდეც ძლივს ვწვდებოდი მაღლებშიც . არადა საერთოდ არ ვარ დაბალი .სიმღერა როცა დასრულდა მეგონა წავიდოდა ,მაგრამ მეორე ცეკვაც მეცეკვა . მინდოდა მოვხვეოდი , მის თბილ ლოყაზე თითები ჩამომესვა , სახე დამეკოცნა

მომავალი (თავი 2)

თვალები რომ გაახილა თავიდან ოთახი ეუცხოვა,მერე ყველაფერი გაიხსენა და ცარიელი მზერა შეავლო თეთრ კედლებს .. სადამდე მივიდა .. რას არ მისცემდა ოღონდ ახლა ისევ .. ის ძველი ლილე იყოს! ცხოვრებასთან ომი წააგო .. ყველამ და ყველაფერმა გადაუარა,თავი

მინდა....

მინდა იქ სადაც ბუნებაა, მინდა იქ სადაც ცხოველია, მინდა გავიქცე, მინდა დავიმალო, ბუნების უფსკრულში ჩავიმალო, მინდა გამაოცოს ბუნების სილამაზემ, მინდა ბუნებამ გამიტაცოს.

ყვითელი გორილა (თავი მეხუთე)

-არა,არ მინდა-ბოლომდე ცდილობს წინააღმდეგობის გაწევას. -ნუ მასწავლი!-ყელზე კოცნით გულს იჯერებს ბუბა და ნიკაპზე ავლებს ხელს.ქალს თვალები აქვს დახუჭული და სახეზე ნაზი,ვნებიანი ღიმილი დასთამაშებს.ბუბა სწორედ ამ ღიმილისგან და აჩქარებული გულისცემისგან

თუ მექალთანეს შეუყვარდი, ესე იგი დაგერხა. (7)

მთელი ღამე ვერ დავიძინე. რამდენი ვიწრიალე, რაზე არ გადავიტანე ყურადღება, მაგრამ უშედეგოდ. ლუკამ ჩემი სახელი გაიგო და ამაზე ფიქრისგან სიამოვნების ჟრუანტელმა არ მომასვენა. მისი ვნებიანი ხმით ნათქვამი ყოველი სიტყვა, მისი გამომწვევი გამოხედვა და...და

უცნობი სარკეში //5//

თავიდან ვერც კი აღიქვა რაა თქვა, მაგრამ როგორც კი გაიაზრა მაშინვე უკან გაიხედაა იქნებ სხვა არის ჩემს უკან და სხვას ელაპარაკრბაო.-ლაწირაკო! შენ გელაპარააკები.აი აქ დიდ სვანს გადაეკეტა, როგორ ვერ იტაანდა როცა ამცირებდნენ, არა უფროსწოორად როცა სხვას

ალქაჯი ანგელოზების სამყაროში –6–

''ესე იგი მარტო ჩემი ''დანაშაულის'' და მოულოდნელი გამოჩენის ბრალი არ ყოფილა მისი აგრესია. და რა ჯობდა? თავიდანვე შეერთებულიყო ჩვენი ბაგეები, თუ ჯერ რაღაც წინაღობა გადაელახა? ან გადალახა, რომ?''

ზღვის ფერი გაქვს თვალები და... თავად ჰგავხარ... ზღვას...

ზღვის ფერი გაქვს თვალები და... თავად ჰგავხარ... ზღვას... თუ არ შეგებრალები და მისთხოვდები სხვას... მივატოვებ გაზაფხულზე თესვასა და ხვნას; გადავლახავ ადიდებულ ჭოროხსა და მტკვარს ცეცხლს გავატან შენს სამყოფელს; შენს სიყვარულს ქარს და მოგიკლავ

მე მიყვარს ნიუ-ორკი! (თავი პირველი)

ორი კვირის შემდეგ, ბავშვები ისევ შეიკრიბნენ ამერიკის სალჩოსთან. ამ ჯერად ვიზის მოსაპოვებლად, რათა შემდეგ თავიანთი პროექტი უკვე გაეროს შტაბინაში ამერიკაში წარედგინათ. უმეტესმა მათგანმა ვიზის მოთხოვნაზე დადებითი პასუხი მიიღო და თებერვლის შუა