ნაზი ღამე 2

გამოცდა წარმატებით ჩააბარეს.კიბეზე რომ ჩამოდიოდნენ, ნინი უნებლიედ შერტიალდა კიტისკენ:-ქალბატონოო არ გინდა იმ ლამზი ბიჭის შესახებ მოგვიყვე დღეს რომ მოგაცილა? -ვინ ლამაზი ბიჭი გაგიჟდით,ბესო ჩემი დიდი ხნის ნაცნობია ერთად ვისვენებდით წლების წინ ზღვაზე.

ოცნება თუ მირაჟი (12)

გიორგი ნინოსთან შევიდა ნინოს ეძინა ფრთილად შეახო ტუჩები და გვერდით მიუჯდა ნინოს ეძინა გიორგის შეხებაზე გაეღვიძა -გაიღვიძე ჩემო ერთადერთო -აქ რას ვაკთებ -გული წაგივიდა სისხლდენა ქონდა მაგრამ ყველაფერი კარგად არის -ჩემი ჩემი შ.....

***გარეთ უმზეობის თვეა... ეძღნება Te ro_ს ( თ.ჯ)

მინდა მოგეფერო შორით, შენი დაბადების დღეა... მოდი ეგებ გავთბებით წვიმით გარეთ უმზეობის თვეა... წვიმის თებერვალი გეტყვის, როგორ შეუყვარდი ამ მზეს, როგორ გამახსენდი როგორ, როგორ არ მახსოვდე ამ დღეს?!

უთხარი დედაშენს რომ.. შენ ახლა ჩემი ხარ (2)

- ეს მგონი ის მანქანა რომელიც გვევონა, რომ მოგვდრედა - ჩაილაპარაკა ეკამ - მგონი კი არა ისაა - დააზუსტა ლიზამ - კი მარა, აქ რა უნდა? - იკითხა ელემ

მკურნალი ცრემლები 14თავი (დასასრული)

-შენ ხარ ჩემი ჭკვიანი-მითხრა,როცა საუბარს მოვრჩი.დაბნეული ვიდექი და თვალებში ვუყრებდი,ნიკას საოცრად თბილი და გამჭოლი მზერა ტანზე ეკალს მაყრიდა და რეალობისგან მწყვეტდა.მე ახლა ჩემს ძველ რუტინას გამოვემშვიდობე და სრულიად თავისუფალი ვიდექი მის წინ და

სიმშვიდიდან სიგიჟემდე,ძვირფასო!(თავი XVIII)

საკმაოდ ბნელოდა,თავისი მანქანა დაინახა და გაეღიმა თეკლაზე,მერე მშვიდად შეაბიჯა სადარბაზოში,როდესაც ვიღაცამ უეცრად კედელზე ააკრა და ცხელი და გავარვარებული ტუჩები მიაკრა ყელზე -არ შემიძლია შენთან ასე შორს და თან ასე ახლოს ყოფნა...-ამოიგმინა და

ტკბილი ისტორია თავი 3

დილით ძალუან კარგ ხასიათზე გავიღვიძე წყალი გადავივლე ჩავიცვი და დაბლა ჩავედი როგორც ყოველთვის მამა და ცოტნე სადილობდნენ დედა კი საქმიანობდა (მე) დილამშციდობის, დე ყავას დამისხამ (დედა)დილამშვიდობის დაგისხამ აბა რასვიზამ შვილო (ცოტნე) რამაგარ

ჩემი ბრაზიანი ბიჭი (10)

- ვერ იძინებ? რომელია საათია ტო - ხუთი დაიწყო... - ამჯერად რა გინდა.. - თქვა და წამოჯდა. - პიცა მინდა... -ადექი ჩაიცვი. - რატომ? - კაფე ვიცი 24 საათი მუშაობენ და კარგი პიცაც აქვთ, მიდი ადექი. ლოყაზე ვაკოცე ჯერ კიდევ ნახევრად მძინარეს და საწოლიდან

გადავიღალე

გადავიღალე ამ ცხოვრებით გადავიღალე... ხალხით კი არა პანტონიმის მსახიობებით... მომაშორებდეს ვინმე ნეტავ "ადამიანებს" სახელსა და გვარს რომ ატარებენ ნაცვლად გულების... გადავიღალე , ზომბირებულ თაობას ვებრძვი... ქაღალდის ნაგლეჯს აღმერთებენ ნაცვლად

თვალებს ბინდი მეფარება (1)

_ერთხელ მაინც შემარჩინე ამხელა კაცს ეშმაკობა (იცინის და ხელში აყვანილი მატრიალებს შუა ოთახში ) - შენ სულ ხომ იმას მეუბნები რომ არავის არაფერი არ უნდა შევარჩინო და ყველამ უნდა მიიღოს საზღაური თავისი საქციელისთვის თუ საქმე რაიმე განსაკუთრებულს არ