როცა ჩვენს ქუჩაზე სიყვარული თოვს! “4“

-წამალი კართან ვინ დადო?-დილიდან ისმოდა მარიტას ხმა.გაბრუებულ სოფოს ბალიში თავზე დაემხო და წვალებით ცდილობდა ძილის გაგრძელებას,-რა უცნაურია,გარეთ არავინ გასულა,-მხრების ჩეჩვით შემოიტანა პარკი და მაგიდაზე დადო.

ჩრდილების პატარძალი [4]

ყველანაირად ვცდილობდი, თითოეულ ქალში, რომელთანაც მე გარკვეული და გაურკვეველი ურთიერთობა მეჭირა, თვითონ შენ და შენი თვისებები აღმომეჩინა, მაგრამ რა თქმა უნდა, არ ხდებოდა ასე. მერე უბრალოდ დავიღალე და გონების კუნჭულში დაგმალე, თუმცა როგორც კი

სიჩუმე...

მალავდნენ ცრემლებს, ფერებში დამარხეს სამოთხე მასში. სიჩუმე ლოგინთან, ღამეში დადუმდა ქარი, ელოდებიან მზის ფსკერზე მშვიდ დროებას და სახეზე სიჩუმეს ეფინება ცვარი. სიჩუმე და მისი ხელები უკრავენ როიალს, ხმებია, მდუმარების მთებიდან ამონატყორცნი მზისფერი

სიმშვიდიდან სიგიჟემდე,ძვირფასო!(თავი X)

-შარში ხარ,დემეტრე-ამოიფრუტუნა მისთვის და სავარძელზე გადაწვა,საფეთქლებზე ხელები მოიჭირა რომ არ გასკდომოდა თავი -ხვალიდან ახალი ეტაპი იწყება,ძვირფასო! -თითქოს შეიშალა,საკუთარ თავს დაუწყო ლაპარაკი... მართლაც რომ ახალი ერა იწყებოდა მათ

ბრის-მიაუ (4)

ამჯერად გაჭრა და ვიკადრე თვალების გახელა. ყველაფერი ერთბაშად დატრიალდა. უშედეგოდ შევეცადე წამოდგომა, მაგრამ ვიღაც თუ რაღაც ხელს მიშლიდა. რამდენიმე წუთი დამჭირდა იმის გასააზრებლად, რომ უცხო ბინაში, უზარმაზარ აბაზანაში ვიწექი და კალთაში ლევან

კატათაგვობანა –4–

სხვა რა გზა მაქვს. უნდა გავყვე. თვითონაც ვერ გამიგია, რატომ ვუმალავ საკუთარ თავს იმას, რომ ძალიან მინდა იოანეს სახლში აღმოჩენა. რატომ? მეც უნდა ავყვე კატა-თაგვობანას თამაშში. მე უნდა დავარქვა ამ ყველაფერს სახელი. ახლა ჩემი ჯერია! მეც შევძლებ იოანეს

მე ის დავკარგე...

ორი დღის წინ გადავწყვიტე დამესრულებინა ჩემი ფერადი ცხოვრება და ყველაფერი სუფთა ფურცლიდან დამეწყო. ვიცი,რომ გავა დრო,მე სხვას შევხვდები.შემიყვარდება ის ადამიანი,რომელიც მისნაირი მზერით შემომხედავს,მაგრამ ის ის არ იქნება. მისი მზერა ზუსტად ისეთი არ

ადვოკატი მე! 6

-ვინ მოგცა უფლება, მანდ დაჯდომის?!-არველაძისკენ მივიწევ. -კომფორტული სკამი გქონია! ცოტა, რომ დაგეგვიანებინა სამსახურში კარგი იქნებოდა, ცოტას მაინც დავიძინებდი.-სკამიდან ადგა და ჩემსკენ მოიწევდა. უხერხულობა ვიგრძენი გუშინდელი საღამოს შემდეგ. მისი

ქურდი იაგუნდისფერი თვალებით (5)

ყველას გაეცინა,მარტო მე ვიყავი იდიოტის როლში. როგორც კი სამზარეულოში შევედით,გაბრიელს ვეცი.-შენ ნორმალური ხარ საერთოდ? რატომ წააგე ძალით?-სულაც არ წამიგია ძალით! _მითხრა მშვიდი გამომეტყველებით და წყალი დაისხა.-გაბრიელ,

ოცნება თუ მირაჟი (6)

...ნინომ არ იცოდა რა გაეკეთებინა ისევ ისე და უფრო მეტადაც კი უყვარდა ნინოს ეშინოდა ნინოს მისთვის დეტრე არ წაერტმია არ იცოდა პირველად არ იცოდა რა გაეკეთებინა მტელ არ უძინია ღამე დილით ჩაიცვა მოწესრიგდა და სამსახურში წავიდა ადგილს ვერ