სათნოების ორმოცდაათი ელფერი

ასადმა შეხედა სურათს და გახსენდა ყოველი კოცნა,ყოველი ხვევნა და შეხება რაც მისთვის ჰანანს უჩუქნია.სითბო,რომელიც გოგონადან მოდიოდა...

სხვისი მეუღლე (თავი 4)

-ღმერთო...მიყვარხარ,ანეტ....-მუხლზე დაიხარა და ხელები ჩამჭიდა.. -ჩვენს გარდა არავინაა,თორემ ყურადღებას მივიქცევდით...-გავუღიმე და ფეხზე წამოვაყენე... -ყველაზე ბედნიერი ვარ.. -მზად ხარ,რომ უფრო გაბედნიერდე?

როცა ჩვენს ქუჩაზე სიყვარული თოვს! “3“

-რა მნიშვნელობა აქვს,ვინც გინდა იყოს მთავარია მე ვიქნები შენი მეჯვარე,მხოლოდ მე,-კმაყოფილს გაეღიმა,-ვაჩე არ მაინტერესებს,ქორწილამდე აქ რჩები -არა,დღეს დავრჩები,ხვალ ვაჩე ჩამომაკითხავს და წამიყვანს -სად შეგვიძლია,-ხელები აღმართა

"Jack Daniels"-ი თუ ის. 2

საყვარელ ადამიანთან ცხოვრების მიუხედავად,ლუკა მის სისუსტეზე ვერ იმარჯვებდა.ვინ იცის რამდენჯერ შეპირდა ვიკას რომ შეეცდებოდა ,და

შენი თმა ქარში არაა, თმაშია ქარი. (1)

ბედნიერება რა არის? არ ვიცი ჩემი ცხოვრების განმავლობაში ერთხელაც არ ვყოფილვარ ბედნიერი, არ ვაზვიადებ ეს ასეა. მშობლების სითბო არასდროს მიგრძვნია, ხო არასდროს.

ყველაფერი ჩხუბით დაიწყო 9

ხვიბლიანი ისე კოცნიდა გოგონას როგორც პირველ კოცნას ეკადრებოდა.მომთხოვნი იყო მამაკაცი მაგრამ ამავდროულად ძალიან ნაზი.

ზედმეტად სექსუალური -1-

გაღიზიანებულმა გადავკვეთე გზადტკეცილი,სველი პალტო მჭიდროდ გადავიკარი ერთი მეორეზე და გალუმპული ფეხები რამდენჯერმე დავაბაკუნე.

წითელი ფორთოხალი (2)

მობეზრდა ასე წოლა და ჩემი ყურება.. რათქმაუნდა ყველაფერი დროებითია წავიბუტბუტე ჩემთვის რადგან უკვე დარწმუნებული ვიყავი რომ წავიდოდა და აღარ დაბრუნდებოდა.-არაფერი არაა დროებითი გაისმა კვლავ. მომიახლობდა, დაიხარა,

კიდევ ერთი მთიელი? (6-7)

--ვიცი ჩემო ლამაზო ,ვიცი ხო იცი როგორიც ვარ არასდროს ,გესმის არასდროს თავს არავის დავაჩაგვრინებ -ვიცი და მაგიტომაც გცემ პატივს ,აბა ჰეე გავიქეცი და გთხოვ რა ყველაფერი გამაგებინე ხოლმე -კარგააააად დედიკოშენი ჩამიკოცნე-კისკისით დაასრულა სალომემ

მეჯვარეები [სრულად 1]

გამარჯობა, ბავშვებო! აი, დაგიბრუნდით შეპირებული ისტორიით! უფრო რომანით... სარას კიდევ ერთი საუკეთესო ისტორიაა და იმედი მაქ ისევე მოგეწონებათ, როგორც "მეხსიერების მუდმიბობა" და ისევე შეიყვარებთ ისტორიის პერსონაჟებს, როგორც ალექსანდრეს და კუდიანს!