მეზობელი..(3)

30 თუ 31 აგვისტო იყო.უცბათ გავიგე კარების ხმა და გავიქეცი ეგრევე დავინახე ირაკლის და..ნეტა იცოდეთ რა შეგრძნება იყო ეს..ეს იყო იედისმომცემი..იმედი გამიჩნდა რომ ჩემი ირაკლიც ჩამოვიდოდა. გავიქეცი დაბლა რომ მენახა ირაკლის მანქანა იდგა თუ არა.სამწუხაროდ

აღიარე, გაები ბაბნიკო ! ! ! (თავი 10)

მთელი დღეა მართლა არაფერი მიჭამია, ამიტომაც დავთანხმდი მის შემოთავაზებას, მაგრამ როოგრც ჩანს ცუდი აზრი იყო, რადგან თვალი ვერ მოვწყვიტე მის სახეს, ხანდახან აპარებდა ჩემსკენ მზერას, შემდეგ კი ისევ აგრძელებდა ჭამას. -არ აპირებ ჭამას, თუ მართლა

სხვისი მეუღლე (თავი 1)

-გამარჯობა..-გამოჩნდა მამაკაცი...დავიბენი..მისი დამტვრეული აქცენტი მომხვდა ყურში. -ჰეი..-გადავიხარხარე და მას გავხედე.ძალიან მიმზიდველი და ჩამთრევი იყო,მარტო მისი თვალები დააბნევდა კაცს.

დედამიწას უკანალში აქვს გაჩრილი, საკუთარი თავი.

რაც უფრო დიდი დრო გადის , და რაც უფრო ფართოვდება ადამანიები ჩემს ირგვლივ მით უფრო ვრწმუნები, რომ დედამიწას უკანაში თავი კი არა, უკვე მხრებიც აქვს გაჩრილი ... აი ამას უკვე წარმოვიდგენ და ერთ შუახნის კაცს ვხედავ. 40 წლისა , აი იმასაკშია. სიცოცხლე ,რომ

რომანტიკა თუ დანაშაული?!

მაგრამ… ეს კარგია, თუ ცუდი? _ დავსვი ჩემი საყვარელი შეკითხვა. არც ახლა მქონდა პასუხი, რადგან არ ვიცოდი, რით დამთავრდებოდა ეს გიჟური ღამე. _ ცხელი ჩაი დავლიოთ, მარტო მეც მეზარება… ნუ გაქვს ასეთი სახე, კი არ შეგჭამ, რა იყო! _ დამანამუსა, ჰოლში

ლევან კაპანაძე---გიშრისთვალავ

შავთვალწარბა გიშრისთანავ რად ხარ ცელქი და ცქრიალა? ქალავ ერთი კოცნა გთხოვე რა გეწყინა ამისთანა? შენი ერთი სიტყვა კმარა რომ არ გძულვარ და გიყვარვარ ეგ რომ ერთხელ გეთქვა მაინც ჟუანტელი წარმიტანდა

ნარკომანია

ლევანი სხვა დანარჩენი ნარკოტიკზე მიჯაჭვული ადამიანივით ავადმყოფია. ნარკომანია ბევრისთვის დანაშაულია , ზოგისთვის კი ავადმყოფობა. ნარკომანებს გააჩნიათ პრობლემები, რომელთა მოგვარება და გადაწყვეტა უმნიშვნელოვანესია, არა მარტო მათთვის და მათი

ალისა: მოგზაურობა შავ-ბნელ წარსულში (სრულად)

ალისამ ცხვირი აიბზუა და უსიამოვნოდ შეხტა მანქანაში. მძღოლმა ,როგორც ყოველთვის ახლაც ბოლომდე ამოსწია დაბურული მინები. მანქანა სახლთან მოშორებით გააჩერებინა და ძირს ჩამოვიდა. უკვე შუადღე გადასულიყო. ძალიან ციოდა ,მაგრამ მაინც არჩია ფეხით გავლა.

დიახ, მე ის კრეტინი ვარ! - თავი IV

გენერალური რეპეტიცია გავიარეთ და 3 საათიანი შესვენება გამოვაცხადე, თუმცა არც მშობლები და არც ბავშვები არსად წასულან და ყველანი ერთად მეხმარებოდნენ დარბაზის მოწყობაში. უკვე საღამოს 9 საათზე იქაურობა ხალხით აივსო. მე ჩემს ბავშვებთან და მათ მშობლებთან

ღიმილი ბედნიერებას არ ნიშნავს

ღიმილი არ ნიშნავს ბედნიერებას არ ნიშნავს იმას რომ ბედნიერი ვარ დიახ მე არასდროს ვყოფილვარ ბედნიერი და ალბად ერთადერთი ოცნება მაქვს სხვებივით ბედნიერი ვიყო.