გაყიდული სხეული “12“

-კარგი მე დავლევ,-მიუგო და ჭიქა გადმოიღო,წყლით შეავსო და რომ უნდა დაელია დემნამ ხელი აუკრა და ჭიქა იატაკზე ნამსხვრევებად იქცა,-ატა,-ისე მიმართა თითქოს დემნა კიარა ატა რქმეოდა

სასიამოვნო ლაშქრობა (დასასრული)

ცხოვრება ერთი პატარა წუთია, რომელიც თვალის დახამხამებაში მთავრდება. ყველა ადამიანი დედამიწაზე რაიმე მისიის შესასრულებლადაა მოვლენილი.ლუკა ალბათ ჩემს გასაბედნიერებლად მოევლინა სამყაროს და დაკისრებული მისია

ერთ მა ნე თი..

და ვინც გატყუებთ ანდაც გულს გტკენთ ანდაც გლანძღავენ, ხშირად აკოცეთ შუბლზე ხოლმე. არა სიყვარულისთვის. მხოლოდ იმიტომ რომ დარწმუნდეთ, სინდისის ძარღვი თუ უფეთქავთ სულ ოდნავ მაინც.

სიყვარული მარადიულია 8

მძღოლს ფული გადავუხადე და კიბეებზე სწრაფად ასვლა დავიწყე.უკვე მესამე სართულზე ვიყავი ექიმთან ვიზიტი რომ გამახსენდა.თავში ხელი წამოვირტყი და მთელი სისწრაფით ჩავირბინე სამივე სართული.ტაქსი ჯერ კიდევ არ იყო გასული

ცრემლიანი ღამეები (თავი 5)

-რატომ? ყველას ასე კოცნი? -აღიარე,რომ მოგეწონა..უბრალოდ აღიარე.. -არა!-კარებისკენ ვანიშნე. -რა ლამაზად გამოიყურები..ეს შენთვის არ მითქვამს? უნდა წავიდეთ..ვიცი,რომ მელოდებოდი..

-მოურჯულებელო, მაინც მოგარჯულებ! 5-6

5 საათი ხდება! საწოლზე ვწევარ და ვფიქრობ იმაზე რა შედეგი შეიძლება მოყვეს ჩემს გიჟურ საქციელს! დედაჩემი ხომ გაცეცხლდება და გაგიჟდება, ეს ნამდვილად ვიცი, მაგრამ რა რეაქცია ექნება მამაჩემს როცა დამინახავს? შეიძლება არ ღირს? არა, მათ ხომ გონიათ,

დაბნეული ღიმილი (სრულად)

-ხომ არ მომწამლავს?...მემგონი ეწყინა,მმმ,რა სყვარლად გაბუსხა ტუჩები,ბლინების გასინჯვას ეს ნუგბარი მირჩევნია,მითუმეტეს რომ მათი გემო საერთოდ არ მახსოვს.როგორ შემოვირიგო?მივხვდი.აბა ნელ-ნელა მივუახლოვდეთ,სახე მის

ჩანახატი (8 თავი)

მერვე თავი აშკარად ატყობდა ფარნა, ხასიათზე რომ ვერ იყვნენ. რემდენიმეჯერ ტატომაც იკითხა: - რამე სერიოზული ხომ არ მიქარეს, ან ხომ არ გაწყენინესო. თუმცა გოგონები ჯიუტად დუმდნენ. ერთი რამ დანამდვილებით იცოდა თეკლემ, რომ უცნობებს შეურაწყოფას ასე იოლად

შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (28)

რამდენიმე წამში დემეტრეც დაგვიბრუნდა. - ზატო მე მეჩქარება და უნდა დაგტოვოთ. ( დემეტრე ( ღიმილი ) - რომ არ გეჩქარებოდეს ეგ უფრო დამიკვირდებოდა, შენ ხომ სულ სადღაც გარბიხარ. ( ღიმილი ) - რაიყო დეპრესიაში ხარ? ( დემეტრე ( სიცილი )

ლევან ხაჩიშვილი (20)

მის სიცოცხლეს უკვე აზრი აღარ ქონდა.მართალია აზრი ყველაფერს აქვს,მაგრამ ის ისე იტანჯებოდა,რომ სიკვდილი ერჩივნა ასეთ სიცოცხლეს.ბოლო ხმაზე ყვიროდა,ჩვენ ყველამ ძალიან განვიცადეთ მისი მდგომარეობა.გაგვახსენდა გუშინდელი ამბავი და ღმერთს მადლობას