-მოურჯულებელო, მაინც მოგარჯულებ! ნაწილი 3

სახლის კარი შევაღე, მაგრამ დედაჩემი არ შემომეგება ,,ხელგაშლილი,, კარებში, რაც ძალიან მეუცხოვა, და ცოტა არ იყოს, არ მესიამოვნა კიდევ, თურმე რა ყოფილა შეჩვევა. კიბეები ავირბინე და ჩემს ოთახში შევედი -სამშვიდობოს ხარ, არიანა, გადარჩი!-ვთქვი, კარი

სიყვარული მარადიულია 7

დილით გვიან გამეღვიძა.საათს დავხედე და თერთმეტის ოცი წუთი იყო.მთელი სისწრაფით წამოვდექი საწოლიდან და საააბაზანოში შევედი.სამსახურში დამაგვიანდა.შხაპი მივიღე,კარადიდან შავი შარვალი და თეთრი ,,საროჩკა“ გამოვიღე.

ფიფქის ეფექტი [თავი 2]

–ვაიმე, რა დამთხვევაა მეც!–ტაში შემოჰკრა და ლამის ჩაეხუტა თანამგზავრს. –შემთხვევითობა არ არსებობს!–აღნიშნა ღიმილით და დარიას ახლა კი მართლა დაესხა რეტი. ''ეს ღიმილი ასე როგორ უხდება''–გაიფიქრა შეწუხებულმა და რამე სისულელე რომ არ მოემოქმედებინა,

10 წლის წინად

ის ჩამქრალია და ღამის სივრცეს შავი ზოლების შთენია ხაზი. რა დამავიწყებს იმ მწარე დღეებს, უგონო განცდებს და ფიქრებს ფარულს, აწ გვიან არის. ეხლა მე ვწყევლი... და ვწყევლი, ვწყევლი, ვწყევლი სიყვარულს.

ჩანახატი (4 თავი)

ადამიანის გრძნობებსა და ემოციებზე თამაში არ უყვარდა აკას, ცდილობდა ქალისთვის შეურაწყოფა არ მიეყენებინა, თუმცა იმასაც გრძნობდა, რომ მისი მოთმინებით აშკარად ბოროტად სარგებლობდა. ეზიზღებოდა და თან ეცოდებოდა კიდეც ასეთი უთავმოყვარეო საქციელის გამო. ქალი

ჩემი გვირილები!

ჩემი გვირილები, როგორც მზის სხივები, ისე ლამაზია, გულს რომ გაახარებს, მეც მათი შემყურე მუდამ ვიღიმები, შენ კი არ მიჯერებ, მეც ვერ დაგაძალებ! ჩემი გვირილები მზემდე რომ აღწევენ, ჩუმი ფიქრებით და ჩუმი ოცნებებით... ზოგჯერ მგონია რომ შენს გვერდით

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. III, დასასრული)

თირგართენის პარკში სეირნობდნენ. გადაწყვიტეს, რომ მშობიარობამდე აქ დარჩებოდნენ, რადგან გართულებების ნებისმიერ მომენტში წარმოშობის რისკი იყო დიდი. სახლი იქირავეს, ბერლინის ცენტრალურ პარკთან ახლოს. ლიკა ექიმი მადლობებითა და საჩუქრებით დახუნძლული

როგორ გითხრა რომ მიყვარხარ სრულად

-მითხარი შენ იყავი ის გოგოო? -ხო მე ვიყავი მაინტერესებდა როგორ იყავი. -რატომ გაინტერესებდა, მე კარგად ვიქნებოდი თუ არა? -იმიტომ რომ მიყვარხარ. გოგო ტიროდა ცრემლებს იწმენდდა ბიჭი მივიდა მკერდზე მიიკრა და აღარ უშვებდა. -აღარასოდეს ,აღარასოდეს იტირო

წესები იმისთვის არსებობს, რომ დაარღვიო! (9) დასასრული

რატომღაც ბოლო წესი ძალიან რაღაცნაირი გამოვიდა,ჩვენი ამბის თხრობას ვასრულებ და თამამად შეგვიძლია განვაცხადოთთითოეულმა წყვილმა,რომ ერთადერთი წესი იყო,რომლის დარღვევა არც გვიცდია!..რა თქმა უნდათავში არც ერთ გოგოს არ მოგვსვლია,რომ თუ კი ჩვენს ბიჭებთან

აღიარე,შენ ხომ გიჟდები ჩემზე!(7)

-და რამ გაგხადა ასეთი? -შენ. შენმა თვალებმა რომლის ბოლოს მხოლოდ სიცივეს ვხედავ ჩემ მიმართ,იმ ტუჩებმა რომლებმაც ცივი უკვე ბევრჯერ მიწოდეს. –მაპატიე. –....–პასუხი ვერ გავეცი გვერდის ავლა ვცადე,მაგრამ მაჯაში დამავლო ხელი და გამაჩერა –სად მიდიხარ? –....