Chocolate 17თავი

აეროპორტიდან გამოსული თბილისის ჰაერს ფილტვებში ღრმად ვუშვებ და ვხვდები,რომ აქაურობა სიგიჟემდე მომნატრებია.სამშობლოს სხვა სურნელი აქვს,დედაზე უფრო ტკბილი სურნელი.ბედნიერებისგან გული საგულედან მიხტება და სახეზე ღიმილი არ მშორდება.უკვე ვიცი,რაც არ უნდა

შევიქმნათ საახალწლო განწყობა

გავიღიმოთ და გავუხალისოთ ერთმანეთს ცხოვრება...შევქმნათ საახალწლო განწყობა თბილითა და წრფელი გულებით...მოღიმარი სახეები და ლამაზი ტუჩები..

გიჟები და ჭკვიანები (სრულად)

-ჩვენ მარტო? -ხო მარტო ჩვენ-დამიდასტურა ნათიამ -მარტო?-გადავამოწმე ინფორმაცია -სრულიად მარტო-დამიდასტურა ინფორმაცია -ბახმაროში? -ბახმაროში-კვლავ დამიდასტურა მან

მინდა მიყვარდეს თავი 16

-აბა ამ ჭიქით ჩვენს ბედნიერებას გაუმარჯოს პირველ რიგში და მერე სხვა დანარჩენს.-ფეხზე წამოდგა ლევანი და სადღეგრძელო ისე თქვა.-ყველა ვსვამთ,არ დამიწყოთ ეხლა აქ პრანჭვა გრეხვა.-თითი აგვიწია და სასაცილოდ დაგვეჭყანა.მისი შემხედვარე ყველანი წამში

მარტო სექსისთვის გინდოდი?! (1 ნაწილი)

ამ სიტყვას არ ხმარობდ მარიამი რატომღაც მაგრამ როდესაც ბიჭმა ეს სიტყვები მოისმინა უფრო დიდი მონდომებით დააცხრა ტუჩებზე, ვნება მოაწვა გაცეცხლდა, მიხვდა მარიამი როგორ ესიამოვნა ბიჭს ეს სიტყვები და უფრო მეტი მონდომებით შეუდგა დასახული მიზნის ასრულებას.

წესები იმისთვის არსებობს, რომ დაარღვიო! (9)

მეორე დღის ნაშუადღევის 4 საათამდე ყველას გვეძინა.მე ნელ–ნელა გავახილე თვალები,რაღაც ძალიან საშინელი გრძნობა მქონდა სხეულში და თავში აუტანელ ტკივილს ვგრძნობდი.ქუთუთოები მძიმედ და რთულად გავახილე,თითქოს თან მინდოდა ჩემს ბიჭთან ყოფნა და თან ვერც

სოფლელი სანდრა მინდა მეე?(7)

ხინკალი მოკბიჩა და გემრიელად შეჭამა.მონატრებული იყო აშკარად.რიჩარდმაც იგივე გაიმეორა,ძლივს მოახერხა,მაგრამ ძალიან მოეწონა მეორე ცდაზე უკეთ გამოუვიდა,საერთო ჯამში თავისი წილიც და ანას დარჩენილი 4 ცალიც თვითონ შეჭამა.არ მეგონა ამდენს თუ შეძლებდა,მე

გული სრულად

ვკვნესივარ, გესმის ?! ვკვნესივარ ! მე შენი გული და სული ვიწურები და ვგრძნობ, როგორ მომდის სისხლის წვეთები.... ვტირივარ, ვტირივარ იმიტომ, რომ გული მქვია. ვფეთქავ, ოდნავ ვტოკავ და ვგრძნობ, რომ პატარა ტკივილიც არის საკმარისი, რათა სისხლის წვეთებმა

ცივი სხეულები 1

ნებისმიერი ადამიანი ცხოვრებაში ერთხელ მაინც სვავს კითხვას თავის არსებობასთან,არსებობის არსთან,დაბადების ადგილსა და დროის მნიშვნელობასთან დაკავშირებით მე ადამ სალმონი ვარ,ალბათ გაგიკვირდებათ,მაგრამ 159 წლის გახლავართ.გადათვლა

შენ გარეშე ვერ გავძლებ (სრულად)

დედა: სად იყავი აქამდე? მე: სკოლაში დედა: ამ დრომდე? მე: ხო რა იყო? დედა: ვისთან ერთად დაეთრევი, დღეს დეიდაშენმა ვიღაც ბიჭთან ერთად დაგინახა