I try to resist

ბოლო ღერს მოვუკიდე. ერთსაც მოვწევ და წავალ. ბალიშს დავიფარებ თავზე და ეგებ ამ მარტოობის განცდასაც ეშველოს რამე. I try to resist, but it’s just not finished with you yetვუსმენ. საკუთარი სისხლის მიმოქცევის ხმა მინდა მესმოდეს. არ მესმის. აღარ მესმის.

კუპიდონის ქალიშვილი საყვარელი I

ოდესმე თავი ისე მარტო გიგრძვნიათ,რომ ონლაინ გაცნობით საიტზე დარეგისტრირებიხართ? ჰა ჰა ჰა...მე კი. დიახ,დიახ ჩემი მარტობაა იმდენად გამძაფრებულად მიტევდა,რომ ყველანაირ გზას ვნახულობდი მის გადასაჭრელად. ვირტუალური სივრცე კი ამ შემთხვევაში ყველაზე მეტად

მოხეტიალე სული

სიწყნარე.სიმშივდე.ადამიანებისგან იზოლაცია. რას განიცდის სული ამდროს მაგრამ სად არის სინამდვილეში ბრბო,საზიზღარი ხმაური,ხალხი რომელსაც არ აინტერესებ ხალხი რომელიც ყველას ცხოვრებაში აუცილებელია საზოგადოება რომელიც ცხოვრებას ცვლის საზოგადოება რომელიც

ნაკვალევი მეორე ნაწილი (17 თავი)

მეჩვიდმეტე თავი - მე და ბორია ბავშვობიდან ვმეგობრობთ. ჯერ საბავშვო ბაღი, შემდეგ სკოლა. საერთო ბევრი გვქონდა, სპორტი, გოგოები, გართობა. მოკლედ ჩვეულებრივი მოზარდები ვიყავით. არც პოპულარობა გვაკლდა და არც მშობლებისგან ხელშეწყობა. ვიზრდებოდით და ჩვენი

სიზმარი

ელვისებურათ სწრაფად წამოვჯექი საწოზე სიზმრისგან შეშინებული, ცივი ოფლი მასხამდა, ტანზე ეკალი მეყარა და ერთიანად ვცახცახებდი. არ ვიცი რომელი საათი იქნებოდა, მაგრამ ოთახში გამეფებული სიბნელე იმაზე მიმანიშნებდა რომ გათენებამდეე კიდევ რამდენიმე საათი

სანდრო ფილფანის საკუთრება (7 თავი)

სულ ერთი წამით უნდა მოგეკრათ თვალი რა ტკბილად ეძინათ იმ ღამეს დოლიძესა და ფილფანს ერთმანეთზე მიხუტებულებს. ფილფანი მარჯვენა მხარზე იწვა, ერთი ხელი თავ ქვეშ ამოედო, მეორე კი ქალის ვიწრო წელზე მოეთავსებინა და სხეულზე ყავდა აკრული.

ყველაფერს ვიხსენებ 2

-დედი, როგორ გაგითეთრდა თმა, როგორ ვერ აგარიდე ეს ტანჯვა.-ნელა დაუსვა ლაშამ თითები დედის შევერცხლილ თმას და ყელზე აკოცა. უხერხულად შეიშმუშნა ქალი ცივი ტუჩების შეხებისას, მაგრამ თვალი გაახილა თუ არა ბედნიერების ღიმილმა დაუფარა სახე.

არაკაცებო, გეძლევათ შანსი (5)

-ცხოვრება ისეთი არაარა, შენ როგორც გგონია და მე როგორსაც მინცობ და მენდობი ისეთი არ ვარ.. მე მარტივად დაგანახე, რომ იმდენად კარგი ვიყავი შენთვის , რომ ჩემს იქით აღარ გაგეხედა.. შეგეტყო.. ვიცი, რასაც გრძნობ ახლა, მაგრამ შენთან სანამ დროა უნდა

წესები იმისთვის არსებობს, რომ დაარღვიო! (3)

ვიღაცის ხელები არა,უკნიდან ანდრია მომადგა,ეს მოულოდნელი არ ყოფილა,თუმცა მაინც შევცბი,როცა მისი სურნელი ვიგრძენი..მისი ტკბილი და სიგარეტის მწარე სუნი ერთმანეთში ირეოდა და სასიამოვნო კონტრასტს ქმნიდა.ღრმად დარტყმული ნაპასის უკუქმედებითი ამოსუნთქვა

იდეალურად მიმზიდველი (თავი 2)

„ჰეი,მომენატრე...“ „ჰეიიიი..“-მივწერე და ბოლოს ასო გამიგრძელდა. „შენს სადარაზოში ვარ..ჩამო..“ აკანკალებულმა ტელეფონი ვისროლე და კარებისკენ წავედი.მაინტერესებდა მართლა იყო თუ არა ქვემოთ,მაგრამ უფრო მეტად მისი ნახვა მინდოდა,თავს არ ვუტყდებოდი