ისევ შენ..(9)

-ლუკა თქვი რა მოხდა -ლექსო ავარიაში მოხვდა (ლუკა) -რაა? როდის? სად? როგორ არის, ლუკა თქვი (მე) -მაცადე (ლუკა) არაფერი ვიცი -წავიდეთ სააავადმყოფოში (ნინა) მანქანაში ჩავსხედით და სააავადმყოფოში წავედით. მისულებს : ბექა, თაკო და გაბო დაგვხდა.

city that loves you 4

“კაცი ბჭობდა ღმერთი იცინოდაო” ვინმეს რომ ეთქვა ეს ყველაფერი შენ დაგემართებაო ალბათ 10 თითით დავცინებდი,თურმე ცხოვრებაში ყველაფერი ხდება. იმ დღეს ზუკა არ შემომხმიანებია და არც მე დამირეკია, უნივერსიტეტიდან სახლში მოვედი უცებ გამოვიცვალე და რედისონში

ვნება აშლილნი ..13..

-მერე? ... მერე იყო ქორწილი და უმშვენიერესი 859 დღე. -რამდენი?- აშკარად დააბნია მეგირიცხვებმა? -ხო, მეგი 859 დღე სრულ ბედნიერებაში გავატარეთ. ერთმანეთის სიყვარულში. -მერე რა მოხდა?- ძალზედ დააინტრესა მეგი ისტორიამ, წამით სულ დაავიწყდა რომ უცნობის

1+1=3

შვიდი თვე მთელი შვიდი თვე ვატარე მუცლით პატარა ანგელოზი და ახლა რომ წარმოვიდგინე შეიძლება ის დამეკარგა ჭკუიდან შევიშალე "ნაადრევი ორსულობაო" "შეიძლება ბავშვი ვერ გადარჩესო" და სხვა

ხელი შემახე !

-შეჩერდი ! უცხო ხელის შეხება ვიგრძენი .შემოვტრიალდი თუ არა დავინახე უცნობი მამაკაცი რომელიც აგრესიული მზერით მიმზერდა შიში გამიქრა და ნდობა მომაწვა. ის იმდენად ლამაზი გარეგნობის მამაკაცი იყო რომ მზერა ვერ მოვაშორე . -აქ რა გინდა ? -რაღაც ხმა

თქვენ ხართ ჩემი სალოცავი წმინდა.

წმინდა მთაო მთაო მახათაო გულზე ჯვარი ვინ მოგაქარგაო მთელი ერი ერთად დამდგარაო სიყვარულით გული გამთბარაო. ღვთისმშობელი მოიჩქარის შორით გაიმზადა თავი წილხვედრ მიწამ ელოდება იმედით და თრთოლით გადარჩენა მოდის სამხრეთიდან.

აღარ მიყვარხარ

გგონია რომ მელანდებია? გგონია რომ ღამე ვტირი ? არა არა შვიცვალე,აღარ ვტირი გავიზარდე! დეპრესიის დრო გავიდა!ახლა სწავლის დრო მოვიდა! გამოცდები ჩავაბარე! ექსტერნები აღარ მინდა! აღარ ვდარდობ შენზე უკვე არ მანაღვლებს რა მოგივა! თუნდაც თავში ქვა იხალო არ

ხუთი წლის შემდეგ...

ხუთი წლის შემდეგ როგორ ხვდებიან, ამომიკითხავს შავად ფურცლებზე, მიოცნებია ხუთი წლის შემდეგ, მასთან შეხვედრის ლამაზ წუთებზე. ეს ხუთი წელი ისე გავიდა, არ დამიკარგავს იმედი ამის, უფალს შევთხოვდი გამთენიისას და ვლოცულობდი ამისთვის ღამით!

როცა ქარია გარეთ (პროლოგი)

პროლოგი ჩარლზ ვესტვიკს სიკვდილზე არასდროს უფიქრია, თუმცა მისთვის თვალებში ბევრჯერ ჩაუხედავს. უზრუნველი ცხოვრება მოჰბეზრდა. შეეძლოჰქონოდა ყველაფერი, მაგრამ მან აირჩია არაფერი. მისი ცხოვრება ჭადრაკის თამაშს ჰგავდა: მეფე იყო, თუმცა ბევრი არაფრის

შეგეჩვიე... (10)

სახლში გვიან წავედი , იმ საუბრის მერე ანა შემოვიდა და აღარ გაგვიგრძელებია , წამოსვლა დავაპირე მაგრამ ანამ არ გამომიშვა , მერე გიორგის ჩაეძინა და ანამ იმდენი ვეხვეწე გამიშვითქო სახლიდან გამაგდო