ტერორისტი შემიყვარდა (სრულად)

ადამიანები ხშირად ცდებიან თავის არჩევანში,რის გამოც მთელი ცხოვრება იტანჯებიან. მათ გონებაში სამუდამოდ რჩება ნაიარევი, რაც საშვალებას არ აძლევს ბედნიერებას შეაღწიოს ადამიანში. ახლა რომ ვუფიქრებდი როგორ ვენდე ადამიანს, რომელმაც ჩემი

ა'ნინე (ჩვენი შამანი, თეთრი ანგელოზი)

თეთრი ანგელოზი შენ ხარ ერთადერთი თბილი და ნათელი, დედოფლის კვერთხით, ვიცი როგორიც ხარ, ვიცი რომ გიყვარვარ ისიც მჯერა, რომ სამოთხისკენ მიგყავარ.

გრძნობებით დატყვევებული 1

ცნობილი ფოტომოდელის ფათერაკებით სავსე სიყვარულის ისტორია. თავქარიანობის შედეგი! უეცარი დასაწყისი,თუ დასასრული!თუ რა არის ბედნიერება, როგორ უნდა დავივიწყვოთ მავნე ჩვევები და ჩვენი შეცვლა აუცილებელია თუ არა, ამას შემდგომში გაიგებთ!

მინდა შენი მჯეროდეს 2

-არსად არ წავალ შენთან ვიქნები გპირდები ახლა კი დაისვენე.ნინა ისე მაგრად იყო მოხვეული დემეტრეს რომ ამას თვითონ ვერც კი აანალიზებდა,ბიჭს კი ძალიან სიამოვნებდა,ისიც მოეხვია და სახე მის თმაში ჩრგო.მისი სურნელი შეიგრძნო და ხვდებოდა რომ უფრო

ნაკვალევი მეორე ნაწილი (10 თავი)

- თუ სწორად მივხვდი დახმარებაზე გვეთანხმები? - ეღიმება დიმკას.- თქვენთან კამათი შეუძლებელია. მე რომც არ ჩავერიო, ჩემი გადარეული მამიდაშვილის ხასიათი, რომ ვიცი, მარტო დაიწყებს მათთან დამაკავშირებელი ძაფის ძიებას.-ასეც ვიცოდი

ჩრდილების პატარძალი [ნაწილი 2]

– გინდა დაგიმტკიცო, რომ რ ვცდები? – გოგონას ტუჩებზე გადაიტანა მზერა, შემდეგ კი თვალებში შეხედა, თან ეშმაკურად ჩაიღიმა. – ჰო? ახლა და აქვე? – დიახ. – არა, გმადლობთ. – კარისკენ აიღო გეზი, სანამ გავიდოდა კი უთხრა: – რა გულუხვი ხარ, პაპუნა!

ბედნიერება გაზიარებით (47)

_სად მიიპარებით, ამ შუა ღამით დედა-შვილი. ამჯერად რამ წამოგიარათ? - გვანცა შედგა. შეეშინდა უცებ. _ნაყინის საყიდლად მივდიოდით. - უპასუხა სიცილით. _მერე ამ ყინვაში გარეთ როგორ უნდა გახვიდე, რატომ არ გამაღვიძე. - ავალიანი მისკენ წავიდა. _დამენანა

სექსუალური მე (თავი 4)

-კარგი,მაინც არავინ მელოდება სახლში..-ვიღიმი სევდანარევად და ადგილს ვიკავებ-სხვანაირი წარმომედგინე. -მაინც როგორი? -არ ვიცი,მაგრამ ასეთიც არა. -კარგი.გინდა ზემოთ ავიდეთ ბუხართან. მივყვები და ხალიჩაზე ვჯდები,ისიც გვერდით მიჯდება და ცეცხლს უყურებს.

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (10, დასასრული)

ან, ისევ ძველ თემას ვუბრუნდები... ხვალ შენ თეთრ კაბას ჩაიცმევ, ანგელოზი ხარ და ფრთებს შეისხამ, და მე ამ ბედნიერ დღეს ვერ ვიქნები შენთან... ვერა ფიზიკურად, თორემ ახლა მეც ისევე მიცემს გული, მირბის და მიხტის, მწიწკნის და მაწამებს, როგორც შენ და რადგან

შენ ჩემი გახდები?!.... (თავი 1)

ცხოვრება ერთი დიდი მოულოდნელობაა,როცა არ ელი მაშინ შემოტრიაალდება შენსკენ და დაიწყებს შენი მიმართულებით სწაფ,მშფოთვარე და მღელვარე დინებას,მაგრამ საინტერესოა მოგიტანს კი ეს დინება ადამიანს რაიმე სასიკეთოს?! თუმცა შესაძლოა ცოტახნით გაგაბედნიეროს