მე ის აღმოვაჩინე [6]

ოთახში ყველაფერი დალეწული იყო, იქვე სავარძელში კი ერთ-ერთი სტუდენტი იჯდა,თაკო. -გოგო რა გინდოდა ერეკლესთან? ტინოთემ ერეკლეს ოთახშიც შემოიხედა სულ შემთხვევით,გეძებდა სად იყავი და იქ რომ დაგინახათ ჩახუტებულები გამწარებული გამოვარდა და ყველაფერი დალეწა

სამყაროს სიყვარული მართავს(თავიVII)

დილით როცა გავიღვიძე ალექსანდრეს ჯერ კიდევ ეძინა.. ჩუმად წამოვდექი და პალატიდან გამოვედი. კაფეტერიაში ჩავედი, ყავა და ნამცხვარი შევუკვეთე და გემრიელად შევექეცი. მოგვიანებით ზევით ავედი და ექიმის კაბინეტში შევედი. -შეიძლება? -შემოდი ლიზა_ფეხზე

სიყვარული მარადიულია 1

ამ ხნის განმავლობაში ვუსმენდი და ცრემლების ნაკადს ვერ ვაჩერებდი.როგორც კი დაამთავრდა წინადადება მივედი და ჩავეხუტე.თვითონაც ჩამეხუტა.სულ არ გვანაღვლებდად ის ათასი თვალი რომელიც გაშტერებული გვიყურებდა.

დაიკიდე სათაური

ესეიგი მომინდა კიდევ ერთხელ დამეწერა არც ისე კარგი ლექსი,რომელიც დაახლოებით ახლოს იქნებოდა ჩვენს დედამ**** ცხოვრებასთან,ხო მართლა ვინც კარგად ცხოვრობთ და არაფერი გაწუხებთ შეგიძლიათ არ ნახოთ არ დაგაინტერესებთ უბრალოდ.

რა ავირჩიო სიყვარული თუ შურისძიება?(12)

ლილეს უკვე აღელვება ეტყობოდა რადგან მის სახლს უკვე დიდი ხნის გამცდარები იყვნენ,თავიდან ფიქრობდა ცოტნეს ძმაკაცია რა უნდა დამიშავოსო,მაგრამ თბილისს რომ გასცდნენ თავი ვეღარ შეიკავა და კითხა -სად მივდივართ?

ხაფანგი (თავი 1)

-სხვა სიტუაციაში, შეიძლება კარგი მეგობრებიც ვყოფილიყავით. -მეგობრობას სიტუაცია არ სჭირდება, ბატონო კოსტა. მეგობრობა ან არის, ან არა. წარმატებებს გისურვებთ. - მიტრიალდა და სადარბაზოში გაუჩინარდა. თითქოს რაღაც ჩასწყდა კოსტას. ცოტა აგრესიული ეჩვენა ეს

ლაზარეს გოგო(სრულად)

-ღმერთო ის ადმიანი მანახა ვინც შენს ცხოვრების ბოლომდე გაგიძლებს-სიცილით მეუბნეოდა ნანა -ერთი მითხარი რა მაქვს გასაძლები ჰა?-მეც სიცილით ვუთხარი.-თუმცა ეგეთი არავინაა-სიცილს არ წყვეტდა ჩემი დაქალი.--კარგი ხო ვაჭარბებ ზე ადამიანი უნდა იყოს შენ რომ

იდეალური მამაკაცი ზოდიაქოს სხვადასხვა ნიშნის ქალებისთვის

ზოდიაქოს თითოეული ნიშნის ქალს მამაკაცის თავისი ტიპაჟი გააჩნია, იდეალი, ასე ვთქვათ, რომლისკენ იგი ყოველთვის მიილტვის და ხანდახან პოულობს კიდეც. მოდი, ვნახოთ, ვის ეძებენ ჩვენი ქალები.

"პროვინციელო, შენ მე მეკუთვნი!" (ნაწ. II, თავი 1)

– ეუ, ლუკა! მთელი ღამე რომ არ დამაძინე, არ გეყო, კიდევ ნერვებს მიშლი? – გაბუტულმა გამოწია ტუჩები წინ. – ახლა მთელი წელი ეგ უნდა მასაყვედურო? – ნაწყენმა ჩაილაპარაკა, წამოდგა და კარისკენ წავიდა. – ღირსიც იქნები! – მიაძახა და ისევ საწოლზე დაემხო.

რა იქნებოდა... (5)

სანამ ვერაზე ავედით ჩემი დამემართა,ფეხები უკან მრჩებოდა,არ მინდოდა მისი ნახვა,თვალები მაგრად დავხუჭე,როცა გავახილე მის მომღიმარ სახეს გადავაწყდი,მომეხვია და ისეთი სიცივე ვიგრძენი ჯერ რომ არასოდეს მიგრძვნია,ვეღარ ვიყავი მასთან ისეთი ლაღი და