შენ თუ გგონია დაგთმობ როდისმე ცდები (13)

უკვე საკამოდ გვიანი იყო და სახლში დაბრუნების დროც მოახლოვდა. - სასტავ წავედით, გართობას ჩემთან ვაგრძელებთ. ( ნატა ) - ანუ ვათენებთ? ( თოკო ) - Yees ძალიან კარგი ეს დღე ასე რომ არ სრულდება, მალე მოვიხოდეთ და წავედით. ( ჯეკო

ჩემი ცხოვრება წვიმაში ცეკვა

წვიმაში ცეკვა იმედია ძაან ბანალურად არ გამოდის ისტორია გრძელდება ჯერ კიდევ რამდენიმე დღის წინ ლეონარდო პარკში იჯდა მოწყენილობით კვდებოდა და ამავე დროს ბუნებით ტკბებოდა, ახლა კი ყველაფერი შეიცვალა უკვე შეყვარებულიც ყავს, ცხოვრებაში თვალის

სამუდამოდ ჩემში დარჩები(16თავი)

მეორე დილით ნიკას გულზე თავდადებულს გაეღვიძა ინას. ადგომა არ სურდა, ტკბებოდა ამ წუთებით, სიამოვნებდა ნიკას გულისცემის მოსმენით, გულის რომელიც მხოლოდ მისთვის ფეთქავდა. ტკბებოდა მისი ფერებით. -გაიღვიძე ჩემო პრინცესა? -კი გავიღვიძე ჩემო სიხარულო.

ნირვანა

გადავიკარგე ამ სამყაროდან, დავკარგე აღქმა დროის, ვეღარ განვიცდი მიწიერ გრძნობებს, ვარ ენაბლშევიგრძნობ უსასრულობას, აწ დავბრუნდები როდის, ყოველი გრძნობა დავკარგე, აღარ ვარ ცოცხალთ ბრბოში,უ და კოჭლი,

სიყვარულიდან სიკვდილამდე 6

ქალბატონი მიშელის სახლი გაურკვევლობამ მოიცვა.ადრიანას ტელეპატიური გაუკონტროლებელი შეტევები დღე და დღე უფრო უმძაფრდებოდა.მისტერ სილვამ სავისი შევილის სახლში დაბრუნება მოინდომა,რითაც ადრიანას დამატებითი სტრესი დაემატა.

წვიმები. თავი 3

ირგვლივ ყველაფერი ყვავილებში იყო, თითქოს მესიზმრებოდა, კიმაგრამ საიდან? როგორ? გაოგნებული და ბედნიერი დავდიოთი აქეთ-იქეთ და ჩემთვის ვიცინოდი, რამოდენიმე წუთი ესე გავიდა შემდეგ კი დავსერიოზულდი და თავი ხელში ავიყვანე სკამზე ჩამოვჯექი და თაკოს დავურეკე

შარიდან შარში ~8~

რამდენიმე ხნის მერე ლუკა დაბრუნდა მე ლოგინზე ვიყავი წამოწოლილი (ნუ სხვა რა უნდა გამეკეთებინა) ისე რომ კარებისკენ მქონდა ზურგი შექცეული ლუკას შემოსვლა არც შევიმჩნიე და თვალები დავხუჭე ვიგრძენი როგორ დამაფარა თბილი ადიელა თუმცა მაშინვე წამოვფრინდი.

სრულყოფილებას ერთი ნაკლი აქვს (9) დასასრული

ჩიტების ნარნარმა ჟრიამულმა, ყვავილთა სურნელმა და მზის პაწაწინა სხივებმა, რომლებიც თვალში უჭყიტინებდნენ, ამ სასიამოვნო გარემოში, სიმშვიდეში ნინო ბედნიერებით სავსე გააღვიძეს და ფაქიზ გრძნობების შემოტევისგან სიყვარულის ხასიათზე დამდგარიყო. უხაროდა

ვ/ე

-გამარჯობა,- მიესალმა ელენე ძალიან ცივად და მოკლედ, ისე რომ არც შეუხედავს ვატოსთვის. მთელი საღამო იჯდა და ისმენდა მათ ისტორიებს:როგორ გაერთნენ,რას აკეთებდნენ,როგორ აქებდნენ ვატოს თხილამურზე სრიალის ტექნიკას,კოტეს „მგლის მადას“,ნიკუშას

სვანეთის ტყის ბნელი ანგელოზი (თავი 10)

მე არასდროს შევიცვლები! არასდროს გავხდები სხვა ადამიანი! დავრჩები ის ვინც ახლა, ამ წამს ვარ! დავრჩები მუდამ სვანი და სვანეთის პატრიოტი! მე მუდამ სვანეთის მთის შვილი მერქმევა! მე მუდამ სვანი ვიყავი! ვარ! და ვიქნები! მე არასდროს შევიცვლები! მე მუდამ