დუმილი, ვით სამარე... (დასასრული)

ბუმბულივით ამჩატებულმა ვილმამ, შვილიშვილ ვილმასთან ერთად დატოვა სამხატვრო გამოფენის შენობა და ბედნიერებისგან ისეთი ბურუსი ჰქონდა თავში, რომ დიდი მანძილი გაიარა და პატარა ვილმას კითხვები არც კი გაუგონია.ბები კარგად ხარ? რა ხდება აღარ გინდა მითხრა?

გზა რომელიც შენამდე მოდის (5)

-უუჰ, არ თქვა, ზღაპრულად.შენ?-ამოღერღე. მე მართლა კარგად ვარ.-საღამოს დაგირეკავ და მოგიყვები. ახლა წავედი საავადმყოფოში მივდივარ ლუკა უნდ ვნახო და ხვალ კახას სასამართლოა.-ლუკა ვინაა გოგო? ან რა კახას სასამართლო მეხუმრები? -არა მართლა. დღეს მოგიყვები

ბედნიერების ექვსი თვე : ისევ ერთად (სრულად)

-კატო გეყოს, ჩემი გაჭირვება მაქვს მე რა-ამოიბუზღუნა. -რა ხდება? -რა მიხვედრილი ხარ-მწარედ ჩაიცინა.-ნორმალურია ამ დროს და ასეთ ვითარებაში ეგრე რო მომეწეპე? მიიწი ცოტა იქეთ... -ოჰ მაგაზე არ იჯავრო.ისეთი დაღლილი ხარ , ძალიანაც რომ მოინდომო, მაინც

სრულყოფილებას ერთი ნაკლი აქვს (1)

-აბა, დავიწყოთ სიხარულო? - ნინოზე ზემოდან დაწოლილმა გუგამ ღიმილით იკითხა. შეეძლო ეს არც ეკითხა, რადგან მის გოგოში უბრალოდ დიდ და შთამბეჭდავ სურვილს გრძნობდა, რომ ეს ყველაფერი უნდა მომხდარიყო, მაგრამ მაინც სწორად ჩათვალა. მისთვის პირველი იყო, რა თქმა

მაინც მიყვარხარ (1 თავი)

-არა, აქ არ მომწონს ეს მდივანი იქეთ კუთხეში დავდოთ. თქვა ჩემმა ბიძაშვილმა ანამ შეწუხებული სახით, უკვე ერთი საათია ოთახში ავეჯის დაწყობას ვცდილობთ მაგრამ რაღაცას ყოველთვის იწუნებს. -გეყოფა გთხოვ დავიღალე ასეც კარგია. ვთქვი წუწუნით და მდივანზე დავხტი.

სხვისი ცოლის მესაკუთრე-7

_"შენი ქმარი მე ვარ"!ხელი წელზე შემომხვია და თავისკენ მიმიზიდა! _გაბრიელ გეყოფა!კარგად იცი რაზეც ვლაპარაკობ! გაბრიელი გაბრაზებული სახით მიყურებდა. -ეგრე ხო,ხელი მტაცა მაჯაზე და ოთახიდან გამიყვანა.გინდა ნახო "შენი ყოფილი ქმარი"!ნახავ კიდეც. ქვედა

სამუდამოდ ჩემში დარჩები (2თავი)

-აუ როგორ მინდოდა დღეს გართობა, მაგრამ ჩამშხამდა, ნუ რას ვიზამ. ვერც კომპიუტერით ვერთობი, არავინაა სოციალურ ქსელში, ყველანი ერთად არიან. აუ ეხლა თუ ნიკა მირეკავს გადავირევი. -ბატონო, გისმენთ, ლიკა რა ხდება?..

ბარიერი. -17-

-რისი ბოდიში, პირიქით გუშინ მოსვლა ვერ მოვახერხეთ და გვაპატიე. საქროწილო კაბაზე დავდიოდით მთელი დღე. -მითხრა სესილიამ და ყავა მოსვა

ბედნიერების 6 თვე (თავი2)

ჭკვიაად...-საპასუხოდ მოლოდგავუგიმე.. ლეპტოპი გამოვრთე, დიდხანს ფიქრობდ მომხდარზე. მაგრა ახსნა ვერ მოვუძებნე თუ რაომ დავტანხმდ შეხვდრაზე.. ფიქრებში ანდრიას გავყცინე ტკბილ ძლი ვუსუვედა სასიამოვნოდ დატვირთულმა მლეე ჩავთვლიმე.. ძილბურანში, გაკრით, მარა

სკოლა ბავშვების წესებით(33)

მეორე დილით თამუნა საავადმყოფოდან გამოწერეს. მართალია წოლითი რეჟიმი დაუნიშნეს ,მაგრამ წინა დღესთან შედარება არ იყო. ელენე იჩემებდა სახლიდან ვივლი სკოლაშიო ,მაგრამ გიამ იცოდა თუ ამაზე დასთანხმდებოდა ელენე სწავლას დროს ვეღარ დაუთმობდა.