ისევ იღვიძებს ძველი ღიმილი

როგორ გართულდა ცხოვრება... როგორ გამარტივდნენ ოცნებები. ახლა მითხარი რა აზრი აქვს ამ შემოდგომას, როცა სხეულში უშენობა ბღავის ბავშვივით...

კირჩხიბი ქალი & კირჩხიბი მამაკაცი

თუ ყოველ ჩვენთანაგანს არა, ადამიანების დიდ ნაწილს მაინც ხშირად სტუმრობს ნოსტალგია ბავშვობის წლებზე. მით უმეტეს, მაშინ, როცა ცხოვრება არცთუ მარტივი პრობლემების სიუხვით გვაჯილდოებს და იძულებულს გვხდის გავიაზროთ, რომ ამ პრობლემების წინაშე ფაქტობრივად

TOP სამი წყვილი ზოდიაქოს ნიშნის მიხედვით, რომელთაც ოლიგარქობის

თუკი თქვენ არამხოლოდ სამოყვარულოდ, არამედ პროფესიულ დონეზეც ცდილობთ ასე თუ ისე ცოტა უფრო ღრმად ჩასწვდეთ ასტროლოგიის რთულ ხვეულებს, ისიც გეცოდინებათ, რომ არსებობს ე.წ. "ოლიგარქების ასპექტი..

ნუ ტირი, თუ მართლა გიყვარვარ!

-სიკვდილი არა არის რა! - მე მხოლოდ გაღმა მხარეს გავედი! - მე ისევ მე ვარ, შენ ისევ შენ ხარ! - რაც ვიყავით ერთმანეთისთვის, ისევ ვართ საუკუნოდ! - ისევ ისე მომმართე, როგორც ყოველთვის მოგიმართავს! - ისევ ისე მესაუბრე, როგორც ყოველთვის გისაუბრია!

მალე მოგირჯულებ გპირდები (23 დასასრული)

-რომელიც კიდევ გიყვარს? (მე) -უზომოდ (სანდრო) -ამ ბავშვსაც (მე) -ჩემთან წამოხვალ (სანდრო) -ვერ წამოვალ (მე) -არ გეკითხები (სანდრო)

საზღვარი (სრულად)

- რას გირჩევ იცი? გული შენს ახლობელ ადამიანს გადაუშალე, ვისაც ენდობი და უყვები გულის ნადებს... - ასეთი ადამიანი ვინც იყო, დამეღუპა, ავტოავარიით... - მოწყენილი სმაილი გაუგზავნა - უი, მაპატიე, არ ვიცოდი... აბა ვის უყვები შენს ამბებს?

ცოლი და დედა კანონის გარეშე ( 1 )

ჩემი ყოფა სოფლად ჩვეულებრივი იყო-ბოსელი,ბაღი,ეზო,ბოსელი,ძილი.პერიოდულაც ცემა-ხელით,ფეხით,ჯოხით,ქამრით-მამისგან,ძმებისგან.რისთვის?საქმის უგულოდ გაკეტებისათვის...ცუდად დაგვილი იატაკისათვისსაჭმელს მარილი აკლდა და რა მოთვლის.

ფიქტიური (თავი 7)

-მოგეხმარო ჩალაგებაში? - ოთახში შესვლისას დავინახე როგორ ალაგებდა ჩანთას და კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი რომ საგრძობლად მივკედლებოდი თორნიკეს.-არა მოვრჩი უკვე - ჩანთა შეკრა და კართან დადო - ეეე მარიამ ახლა ჩემი წასვლა იქნებოდა? - საწოლზე წამოწვა და

ფოტოკრებული

უყვარდე პოეტს იგივეა, უყვარდე სიკვდილს. გიყვარდა? ხო და დაგავიწყებს უთუოდ იმ წლებს. სადამდიც შეძლებს შენი სულის სიღრმეებს ივლის, რომ მიუწვდომელ ხასიათს და სიწმინდეს მისწვდეს. უყვარდე პოეტს იგივეა, უყვარდე ტანჯვას. არ გეგონოს, რომ სადღაც, დროის

ლურჯი მოგონებები(ნაწილი მეორე, თავი II)

- ხომ არ ნერვიულობ? მარიამს დედის კითხვაზე გაეცინა და თვალები აატრიალა. - რათქმაუნდა ვნერივულობ, ეს ხომ პირველი კოლეჯია, სადაც არავინ ნაცნობი არმყავს. - წარსული უნდა უკან მოიტოვო მარიამ..