ფიქტიური (თავი 6)

-შენ გოგო თავში ტვინი გაქ ვაფშე? - ნინომ მკითხა და ვაშლი ჩაკბიჩა - ვძულვარო,ვერ მიტანსო და ასეთები და ახლა რას ამბობ? მოვიდა გაკოცა წავიდა ... გვაბოლებ მარიამ ? - ღიმილით მკითხა დაქალმა და გოგონებს გახედა. -მაცადეთ თორე მშირები დარჩებით - სწრაფად

სიზმრიდან რეალობაში (3)

ხელები გადავაჯვარედინე და მარჯვენა ფეხი იატაკზე რითმულად ავათამაშე...ნიკამ ისევ ჩემი ადგილისკენ მიბიძგა და მეც არ დავაყოვნე "ჩავეხეთქე" და ისტორიის მოსასმენად მოვემზადე....სიმართლე ვთქვა ისეთი არაფერი იყო რაზეც გაბრაზება შეიძლებოდა, თუმცა გართობა

უშენოდ ცხოვრების მუღამი არ მაქვს!(3)

მივხვდი,რომ ეს პასუხი მასაც ესიამოვნა..გარეთ თოვდა ოთახში ბუხართან მე და ლაშა წყნარი მუსიკა და ღვინო...სიტკბოთი აღსავსე წუთები გვქონდა თუმცა დიდხანს არ გაგრძელდა,რადგან ბავშვები ჩამოვიდნენ..საღამოს ცოტა დავლიეთ,მერე ალექსანდრემ ხელი მომკიდა და ჩემს

სიყვარული სხვანაირად-დიდი აურზაური

პატარა გოგონა რომელიც ყოველთვის ყურადღების ცენტრშია, ბევრ ბიჭს უყვარს და იბრძვის მისთვის,მაგრამ მისი არჩევანი ჯერ ჯერობით უცნობია, არცისე კარგიცზოვრებაააქ იმ მხროვ რომ მის ირგვლივ მუდამ სიკვდილია-რატიანი! საკანში შეათრიეს ეს 15წლის გოგონა, ვინ იცის

.....

კვლავ პესიმიზში ვიხრჩობი და გთხოვთ ჟანგბადს, რომელსაც ფასი არა აქვს ჩვენს წრეში და მაინც არ მაწვდით, მე დამოკიდებულს მასზე. ისევ ჩემს ოთახში ვზივარ, სადაც მწუხარე სიმშვიდე სუფევს, ჰარმონიულად მოწყობილ კედლებში და აუღელვებლივ ვადევნებ თვალს

გოგონა სალამანდრას ტატუთი -11-

გულზე რაღაცამ გამკრა,ეს იმედი იყო იმედი რომელსაც მეთელი ორი წელიწადი ველოდი.ეს იყო სიმტკიცე ჩემი გრძნობებისა და გულის კარნახისა რომ ნიკა არ იყო მკვდარი!მე ამას ვგრძნობდი,გულში ვგრძობდი რომ ჩემი მეორე მე სადღაც იყო და ის სუნთქავდა თითქოს მე მესმოდა

შემოდგომა წელიწადის ყველაზე რომანტიკული დროა

ფილოსოფიურმა, ჯადოსნურმა, დიდებულმა შემოდგომამ. ახლა თბილად ჩაცმა, განწყობის ცვალებადობა, ფერთა სიუხვე, გაცივება და მელაქნოლია გველის. შემოდგომა განშორებისა და ახალი ნაცნობობის პერიოდია, დაყებული საქმეების დასრულების და ახალი თავგადასავლების

სექტემბერი

სექტემბერივერ ვიტან სექტემბერს !არც ზაფხულია და არც შემოდგომაა, რაღაც ნეიტრალური... საშვალო... ვერც ბედნიერი ხარ.ვერც უბედური.თან ყველაფერი გინდა–თან არაფერიმწვანე ჩაის ვსვავ, ჩვენს აივანზე ვზივარ და სიგარეტს ვეწევი. ყველაფერი ისევ ისეა, ოღონდ

თემურ ელიავა - კაცი რომელმაც შეშალა პოეზია (2)

აჰა ძმაო გვეშველა როგორც იქნა დავმარცხდით და არ შეგვრჩა სხეულზე აღარცერთი ნაკაწრი ზეიმია მე კიდევ ლამის ყელში გადამცდე ლამის შენში ჩავსახლდე უსახელო ძმაკაცო რაა ფუთი მარილი

განსხვავებული (თავი 1)

-რას ქვია დაგანებო გოგო!რა არის ეს რას გავხარ!-დედაჩემი.დილა როგორც ყოველთვის დედასთან ჩხუბით დაიწყო.უი მაპატიეთ არ გაგეცნით მე ვარ ლიზა..ლიზა ყიფიანი,გრძელი,მწვანე თმით,ბევრი პირსინგებითა და ტატუებით 18 წლის. ჩემ ოთახში სწრაფად ავედი,სწორედ ამ დროს