მორჩილი გაბრიელი (1)

ბუხარი... მეგობრები, ჩაი და ჩემი საყვარელი წიგნი... გარეთ მუხლამდე თოვლი, ხის სახლი... სხვა რა მინდოდა ამის მეტი... მოკლედ სანამ თხრობას დავიწყებ მოგიყვებით ჩემს შესახებ... მე ვარ თამარი (მეგობრებისთვის თაკო) 17 წლის.. მეთორმეტე კლასში ვარ...

სიზმრიდან რეალობაში (1)

ალბათ როგორი სასიამოვნოა როცა დილით გძინავს შენთვის ტკბილად, მშვიდად და ხედავ საოცნებო სიზმარს.. აი წამებია დარჩენილი და გაიგებ იმ ადამიანის სახეს რომელიც უკვე სამი თვეა გესიზმრება... ცოტაც და აი დაიწყო ნელა მოძრაობა... 2 წამიც და გაიგებ და აი....

ისტორია N3

ჩემი და სანდროს ურთიერთობა საგრძნობლად გაუარესდა. დემეტრეს გამოჩენამ ყველაფერი 360 გრადუსით შემოაბრუნა. იმედგაცრუებული ვიყავი იმით რომ სანდროს ჩემი დაცვა არ შეეძლო, დემეტრე კი შეიძლებოდა ყოველ წამს გამოჩენილიყო. ყველაფერი "დავიკიდე". ბარში წავედი და

შავი თვალები (10) ( დასასრული)

ხელი ჩვეულებრივად მთხოვა ნუ მეც დავთანხმდი რათქმა უნდა დედაც თანახმა იყო თავიდანვე იცოდა ჩვენი ამბავი და ძალიან გაუხარდა ჯვრის დაწერა ერთი კვირის შემდეგ გადავწყვიტეთ

საკმაო ხანი დაგეძებდი, გიპოვნე ვიდრე...

სულ არ მაღელვებს, როცა რიგში ჩემზე წინ დგანან. ჯერ მე ვარ ყველგან, ვიყავი და ვიქნები კიდევ... სხვა არაფერი მაბადია სიცოცხლის გარდა. საკმაო ხანი დაგეძებდი, გიპოვნე ვიდრე.

პატარა ქალბატონი (5)

ჯვრის წერის და ხელმოწერს ცერემონიალმა ჩვეულებრვად ჩაიარა,ალექსანდრე ისევ პატარა გოგოსავით მიყურებდა,ეტყობოდა რომ ჩემს მიმართ ვნება არ ჰქონდა. ცოტა მწყინდა ეს ამბავი,მაგრამ არ ვიმჩნევდი,ქორწილის ბოლოს ისეთი გადაღლილი ვიყავი არაფრის თავი არ მქონდა.

ფიქტიური (თავი 5)

-აუუ რძალო ვინმე მაგარი გოგო არ გყავს სადაქალოში? - ეშმაკური ღმილით გამომხედა აკომ.-ვთქვათ და კი,მერე?-აუ მიჩალიჩე რაა! ყოფილი უნდა გავამწარო - ღიმილით ჩაილაპაკა და ბიჭებს გახედა.-ფუუ რა დებილიხარ ჩემი - უკმაყოფილოდ ამოილაპარაკა კაკიმ და თორნიკეს

გვეგონა ყველაფერი კარგად იქნებოდა.(1)

გრძნობა, რომელსაც სიყვარული ჰქვია ლიზის ცხოვრებაში 8 წლის ასაკში გაჩნდა. სწორედ ამ დროს იგრძნო მან სიყვარული იმ ბიჭისადმი რომელსაც პატარაობიდანვე იცნობდა. თავიდან ზურა ლიზის ყურადღებას არ აქცევდა, სამაგიეროდ ეს ლიზის საუკეთესო მეგობარმა

ფულზე გაყიდული (დასასრული)

გონს რომ მოვედი მთელი სხეული მტკიოდა და გამაყუჩებლებისგან გაბრუებული ვიყავი. იმის გახსენებაც არ მინდა რაც მოხდა, არც იმ ჩხუბის, არც გეგას განადგურებულ სახის. ძალიან შემეშინდა შემეშინდა რომ ჩემს პატარას რამე მოუვიდოდა. მართალია ჯერ არ დაბადებულა

ზაფხულის ღამის სიზმარი (სრულად)

იმ „არაჩვეულებრივი“ ამბის გაგებამ, რომ შუა აგვისტოში ჩემ ძმასთამ ერთად თბილისში უნდა დავბრუნებულიყავი ლამის ჭკუიდან შემშალა. ჩემ ძმას დასანახად ვერ ვიტან პატარაობიდანვე, მთელი ბავშვობა მასთან ფრონტში გავატარე. რა გინდა ერთი პლიუსი მაინც აქვს, თავის