აღარც შენზე, აღარც სხვებზე...

სიმარტოვე და სიჩუმე გულს მიამებს, სულ მიამებს და მიშუშებს ამ იარებს... აღარც შენზე, აღარც ჩვენზე, აღარც სხვებზე... მე აღარ ვფიქრობ მიტოვებული ამ ცივ სხვენზე...

პატარა ქალბატონი (6)

პერანგი ჩავიცვი და საწოლის ერთ კიდეზე მოვკალათდი,სააბაზანოდან გამოვიდა წელზევით შიშველი და საწოლის თავისუფალი ადგილი დაიკავა,მაგიჟებდა ეს კაცი,ძალიან სექსუალური იყო,როგორ მინდოდა მომხვეოდა, მაგრამ ლოდივით იწვა და არ ინძრეოდა,ბალიში გავისწორე და

"ის რაც არ იყო" (ნოველის მესამე ნაწილი)

სოფელში კიდევ ერთი მზიანი და ხალისიანი დილა გათენდა. ზეზვამაც გაიღვიძა და საწოლში გაიზმორა. დღეს ის ისევ ხმაურიან თბილისში უნდა დაბრუნებულიყო, სადაც ისევ ახალი ისტორიები, ახალი ინტრიგები და სულ ცოტა საქმეებიც ელოდა. მიუხედავად იმისა, რომ თბილისთან

ბავშვებსაც უყვარდებათ (დასასრული)

გავიდა ერთი თვე. მე და მამა ელევიზორთან ვსხედვართ და საინფორმაციოს ვუყურებით. რატომ დამაინტერესა ასე ძალიან არ ვიცი მაგრამ მაინტერესებდა. უეცრად კარზე ზარია. შევხტი. არ მოელოდი. ცოტნე ბათუმში იყო და ვინ უნდა ყოფილიყო. -მე გავაღებ მა...

გვეგონა ყველაფერი კარგად იქნებოდა(3)

-იცი ლიზი? მე ყველაფერი გავიგერაც მოხდა და ძალიან მეცოდები. -ხო რას იზამ ცხოვრებაში ყველაფერი ხდება. -ლიზი, არ მინდა რომ ეგრე ჩაკეტილი იყო შენს თავში. ნუ გეშინია ყველაფერი კარგად იქნება, თუ ხალხთან ურთიერთობას გააგრძელებ. ყველაფრის დავიწყებას

მალე მოგირჯულებ გპირდები (19)

-რამდენჯერ უნდა გითხრა არ მიეკარო ილიას, რატომ იქცევი ისე თითქოს ფეხებზე გკიდივარ, რატომ მიკეთებ ამას, მანადგურებ და ისე იქცევი თითქოს არაფერი მომხდარა (სანდრო)-სანდრო გეყოფა (მე)-შენ გეყოფა ელენე, მართლა გეყოფა! (შანდრო) დამიღრიალა, ფეხზე წამოდგა

გარდაქმანა (2,3,4 ნაწილი)

არ სჯეროდა რამდენიმე წუთის შემდეგ მკლავებში რომ მოექცია სიფრიფანა სხეული.. დინჯად მიუყვებოდა კიბეებს და მომენტალურად ჩაძინებული ნიას სუნთქვას ბედნიერი უსმენდა განძი და საძინებლისკენ დაიძრა. მთელი გულით არ უნდოდა ახლა ეფიქრა ნიას უცნაურ საქციელზე და

ENDI(5)

საჩუქარი გავხსენი, ულამაზესი კაბა იყო "წითელი" წელში გამოყვანილი და ქვემოთ გაშლილი, ზურგი ამოღებული ამავე ფერის ძალიან ლამაზი ფეხსაცმელი მოყვა.დანიელის გამოგზავნილი იყო.ვფიქრობდი დამეჭრა თუ უბრალოდ გადამეგდო ბოლოს მაინც გადავწყვიტე

მე შენ შეგხვდი შუაღამისას (თავი 3)

ნელ-ნელა ფეხს ავუჩქარე. უკვე აღარ მახსოვს სირბილზე როდის გადავედი. მინდოდა არსებობა შემეწყვიტა, გავმქრალიყავი... ცრემლები მხედველობას მიკარგავდა. კიბეებს სირბილით ავუყევი ზევით. ვგრძნობდი, როგორ ვეჯახებოდი კიბეზე ამავალ და ჩამომავალ

ისტორია N5

-გიყვარს ხო?რამდენიმე წუთის შემდეგ მკითხა. ხმა არ ამომიღია. უარესად ავტირდი.-ყველაფერი გააფუჭა თავისი ჩამოსვლით გულნატკენი თვალებით შემომხედა საბამ. -არ მიყვარს. უბრალოდ ყველაფერმა ზედმეტად იმოქმედა ჩემზე.შემეძლო რაც