მონატრება

რა მალე გაიარა უშენოდ წლებმა... როგორ მინდა,რომ ჩემთან ერთად გაგეზიარებინა ის სიხარული რასაც მე განვიცდი ახლა...ისევე გაგხარებოდა მისი დაბადება,როგორც ჩვენი...ისევე გეთქვა მისთვისაც ჩიტო მოხვედი?მასაც მოფერებოდი შენი ბებერი ხელებით,როგორც მე,მე

"ლაბირინთში მორბენალი" (1 ნაწილის,ჩემებური დასასრული-სრულად)

-გავაღწევთ..აუცილებლად გავალთ.არა,ასე არ მოხდება.ჩვენ გავალთ,აი ნახავ-ოთახში გამეფებულ სიჩუმეს,მხოლოდ თომასის ბურტყუნი არღვევდა. ყველა იქ იყო.ყველა ვისაც ოდნავ მაინც ადარდებდა მისი მდგომარეობა,ყველა გალის ჩათვლით

ჭრილობა (2)

მეთქი ზუკასთან წავალთქო, მარა არა ,დედამისი დედაჩემს იცნობს და დაურეკავს, არვიცოდი რამექნა მთელი გადანახული ფული წამოვიღე, და ბათუმის მატარებელში ჩავჯექი, ჩავედი თუარა იაფასიანი სასტუმროს ძიება დავიწყე, და დიდი ხანი ძიების შემდეგ ვიპოვე, პატრონმა

ლორა და გრენუი #4

სალხში მისული ეგრევე დასაძინებლად გავეშურე.უაზროდ დავჩერებოდი ტელეფონს,მაგრამ სანდრო მაინც არ რეკავდა.ვიცოდი,ვხვდებოდი,რაღაც ისე ვერ იყო,მაგრამ ვცდილობდი ცუდზე არ მეფიქრა.საკუთარ თავს ათას მიზეზს ვუგონებდი,რომ სანდრო გამემართლებინა.

სრული გასხივოსნება (2)

_ გაყინულმა ჩაიარა საკნის კარებები ყველაში იმედით იხედებოდა იქნება არ დამიჯერა კარლომ და სადმე ნორმალურ საკანში შეუშვაო, მაგრამ არაფერი მეცხრე საკანთან გაფითრებული მივიდა , და როცა სუსტი გალურჯებული სხეული დალანდა მაგიდის ქვეშ ფეხებში ხელებში

მარტოხელა კაცი

ჯერ მამა დავკარგე, მერე ცოლ-შვილმა მიმატოვა, ყველაზე გვიან დედამ დამტოვა, დიდხანს იბრძოლა ჩემი გამოსწორებისთვის, მაგრამ ხომ გაგიგონიათ? " კუზიანს სამარე გაასწორებსო?" დარდსა და სიმარტოვეში დალია დედამ სული...

ფულზე გაყიდული (თავი 3)

ძალიან მიხარია რომ მოგწონთ ეს ისტორია ..მესამე თავის წერა დღეს დავასრულე და მაშინვე ავტვირთე, იმედია ისიამოვნებთ ახალი თავით....ფიქრებიდან მონატრებულმა ხმამ გამოარკვია. მარიამ ეს როგორ ჩაიდინე ნუთუ ჩემზე საერთოდ არ გიფიქრია, ნუთუ არ იფიქრე ამ

მე,შენ, ბუნება და სიყვარული (ნაწილი 1)

მეგობრებო,ეს ყველაფერი არის ნამდვილი ისტორია რომელიც პირადად მე გადამხდა,ტექსტში არ გამომიყენებია რეალური სახელები არის გამოყენებული უცხოურო სახელები, შეცდომების არის მაგრამ ტექსტის შინაარს მიხვდებით.

მტრობა (ნაწილი 7)

-და წილსიპირული გიმღერა? გადაიხარხარა არბიმ. - არაფერი არ ყოფილა , ვერ გაიგე?! -კაი, კაი. და რას ვაპირებთ? ვერ გადავიყვანთ და ვერც აქ გამოვკეტავთ. -არ ვიცი რა ვქნა. თავგზა სულ ამებნა. -თუ ვერ გადავიყვანთ აქ ხომ ვერ გამოვკეტავთ. მალე ორი თვე გახდება

უბილეთო მგზავრი. (სრულად)

ასე დამნაშავესავით ვიჯექი ვაგონში არვიცი რას ვაკეთებდი თუმცა ზუსტად ვიცოდი ქობულეთში უნდა ჩავსულიყავი,აუცილებლად უნდა ჩავსულიყავი. ზურგჩანთა მაგრად მქონდა მიხუტებული და გამუდმებით ის სიტყვები მიტრიალებდა თავში რაც მარიამმა 2 საათის წინ მითხრა