რაღაცა - გიორგი ბაზოიანი

სიკვდილის დროც მალე მოვა დავტოვებ სამყაროს ნეტავი ვინ მოვა მოთოვა არე მარე „გრძნობებად“ გათლილ გადმოვლილი, „ცხოვრება მოვლილი“

უსაზღვროდ სიმპათიური და ნახევარად შიშველი მეზობელი (3 თავი)

მაგრამ მაინც იყო ფიქრი, იმ უშნო , საშინელ, ნახევრად შიშველ ბიჭზე, რომელიც არაფრით არ იმსახურებდა ამას! სახლში იცოდნენ რომ შეხვედრაზე ვიყავი და უპრობლემოდ მეორე დღესაც დავრჩით ბათუმში. გვერდიგვერდ ნომერში ვიყავით მე და

ქაოსური გრძნობები (11)

-გარყვნილი ბიჭი ხარ!-ეცადა მკაცრად ეთქვა-ეხლა გადი რა მართლა,უნდა გამოვიცვალო-შეეხვეწა ელენე. ცოტნემაც დანებების ნიშნად ხელები ასწია ამ ერთხელ დაგითმობო და ოთახიდან გავიდა.სანამ ელენე ჩამოვიდოდა გაზზე ჩაიდანი შემოდგა და ყავა ჭიქებში ჩაყარა. საქმეს

"მომაკვდინებელი სიცხე"(3)

^ ^ ^ –თავისუფლები ხართ შეგიძლიათ ყველა თქვენს საქმეს დაუბრუნდეთ.რაც შეხება დღევანდელ საღამოს მოგიწოდებთ,რომ ყველანი გამოცხადდეთ.სულ ეს იყო –რათქმაუნდა ყველანი მოვალთ ასეთ მნიშვნელოვან საღამოს თქვენს გვერდით უნდა ვიყოთ და პირველ რიგში კომპანის

დამთხვევა(4)

ელენე მივიდა სამსახურში და თავის კუღვნილ მაგიდას მიუჯდა, თავისი ნივთები ამოალაგა, საბუთები დაახარისხა და მიალაგა, მერე სამსახურის სასადილოში ჩავიდა ნიკას ყავა გაუკეთა 2 კოვზი შაქარი ჩაუყარა, კრუასანები უყიდა და ისევ ზემოთ ავიდა. ნიკას კარებზე ფ

ფულზე ღირებული 5 თავი

იმ უკუნით სიბნელეში მაინც გაარჩია ზიზღით მოელვარე თვალები... მთელ სხეულში დაუარა სიცივემ...ორივე გახევებული იდგა კარში და ეღტმანეთს უყურებდნენ... -ჩემ ძმასთან რა ურთიერთობა გაქვს...-კვლავ ზიზღი.ღმერთო მიკვირს ამ ბიჭში ამხელა ზიზიღი საიდანაა... ეკო

როგორ მოვარჯულოთ ჭირვეული ანუ შენ ჩემი გახდები !! ( 3 თავი)

როგორც იქნა სკოლა დასრულდა და არდადეგები იწყებოდა. სკოლაში ბოლო დღე იყო ამოტომ ყველა მოვედით სკოლაში, რომ ბოლო დღე გაგვეტარებინა ერთად ყველას. ნუ რა თქმა უნდა მიხაროდა არდადეგები რადგან მთელი სამი თვე ბატონი-ბავშვებო დღეს ყველას გეპატიჟებით ჩემს

ჭავჭავაძე (თავი3)

მოესმა?არა არმოესმა.ეს მართლა ხდებოდა.მისი ქმრის და შვილის მკვლელობაში ადანაშაულებდნენ.გაოცდა?ეს სიტყვა ვერ შეესაბამებოდა იმას რასაც ელე განიცდიდა.ის აღარ იყო ელე.ისიყო განრისხებული ჭავჭავაძე რომლის თვალებიც უჩვეულოდ ბოროტულად ბრწყინავდა და პირველად

გამყრელიძე (თავი მეხუთე)

- ნუცა რაგჭირს? -არაფერი -ნუცააა -არაფერი მეთქი ვაა დამანებეთ თავი - მითხრა და გაიქცა. გაკიდებას აზრი არ ქონდა როცა მიდის ანუ არ უნდა რო ვინმე გაყვეს. ამ დროს გიო დავინახე ჩვენკენ მოდიოდა ვიფიქრე რუსკასთან მოდიოდა ამიტო რუსკას დავემშვიდობე და

ძვირფასი განძი [15]

რაჭაში გაატარეს არაჩვეულებრივი ერთი კვირა, ემოციებით, სიხარულით, სითბოთი სავსე. თითქოს ყველაფერი დალაგდა დინას და თომას ურთიერთობაშიც, თუ არ ჩავთვლით ხანდახან გაბრაზების მცდელობებს.