ერეკლე ქავთარაძე. /1 /

ხანდახან მგონია რომ ავიკვიატე. ასე უბრალოდ ერთმა გაღიმებამ უაზრო იმედები ჩამისახა და სრულიად გამაბრუა, არადა ხომ ვიცი შანსი ნულს ქვემოთ მაქვს. ერეკლე ის პიტი არაა ჩემი არსებობა რომ შეამჩნიოს.. ყოჩაღ თათია, როგორი გონიერი ხარ ხოლმე მეგრამ, ხომ

რას ფიქრობ შენ(დაიანას)

ჩვენ ვგავართ ცეცხლიან გზას, შენს გარდა არავინ მყავს. დღეს სხვა მე ვერავინ მწვავს, ნეტავ შენ რას ფიქრობ, რას? მე შენთვის მოვიკლავ თავს, რადგან შენ არავინ გგავს. სიყვარულს არ ავხსნი რა, ამ თემამ დამაჭირა. რატომღაც მე შენი მწამს, ღვინოს ან ძმარს

ყოფილი დეტექტივი

ამჯერად "ყოფილი დეტექტივის სამითავი ერთად 4,5,6 იმედიმაქვს ისიამოვნებთ

გაიცანით...კატო! (1)

დილით საშინელი თავის ტკივილი მაღვიძებს, თვალებს ნაძალადევად ვახელ და გარემოს ინტერესით ვაკვირდები. თავიდან ყველაფერი ერთმანეთში ირევა, ბუნდოვნად ვხედავ, თუმცა ცოტახანში ყველაფერი მკაფიო ხდება და საგნებს ერთმანეთისგან ნორმალურად ვარჩევ. უცხო ოთხაში

ქრისტიანობა

ხორცი ლეშია, მიწად იქცევა, სული, ეს არის მარადიული, ჩვენ მიტევება უნდა შეგვეძლოს, ნურვინ ვიქნებით, აგრესიული.

რა არის სიყვარული?

როცა ადამიანი გიყვარს გინდა რომ მისთვის ყველაფერი გააკეთო, შეუძლებელიც კი შესაძლებელი გახადო. არა არა შემეშალა. “მიყვარხარ” რაარის იმასთან შედარებით რასაც სხეულში და გულში გრძნობ

ევა - თავი10

ის პატარა ოთახი, ის მუსიკა, ღვინო, ნახატი და ცეკვა, ალბათ, არასდროს გაქრებოდა გიშრისფერისა და ხორბლისფერის მეხსიერებიდან... ევდაკიამ და კონსტანტინემ დაიწყეს მთვარით განათებულ გზაზე სიარული, თუმცა სწორედ მაშინ, როცა ყველაზე ბედნიერები იყვნენ, მთვარემ

გაყიდე ქრისტე ნება შენია!

და თუ ცხოვრებამ ასე დაგღალა, გაყიდე ქრისტე ნება შენია, და თუ უფალმა დემონად ჩაგთვალა გაყიდე ქრისტე ნება შენია...

უცხომიწელი ( ნაწილი პირველი )

ყოველთვის რაღაცნაირი ტიპი ვიყავი , ადამიანებთან ურთიერთობა არ მიჭირდა მაგრამ ყველა ასე ამღწერდა "რაღცნაირი უცნაური ხარ" რა მხრივუცნაური?? კაცმა არ იცის...

შემთხვევითი ქორწინება *2 თავი*

-რავიცი აბა? მეც პირველად ვქორწინდები... სიმართლე გითხრა, ეგ ყველაზე მცირე პრობლემაა რაც ახლა გვაქვს. გავემზადები და გავიდეთ, საღამოს უკვე ცოლ-ქმარი ვიქნებით-მეუბნება და ფეხზე დგება -ჰო ცოლ-ქმარი-ვჩურჩულებ ჩემთვის და სააბაზანოსკენ მიმავალ წელს ზევით