წითელი ხოჭო(სრულად)

წითელი ხოჭო,რომ გაჩნდა ჩემ ცხოვრებაში,მაშინ აღვიქვი ქალაქი სხვა ფერებში. ანიუტა ბევრს დამცინოდა „ჟეშტზე“ შეყვარებული გოგო გახდიო. ვფიცავ ყველა სულეირს,რომ ჩემი ხოჭო მართლა საოცრად მიყვარდა.

ცრემლების პრინცესა (თავი მეხუთე)

იცი თათია, ხვალ ან ზეგ ისევ ისე მოვიქცევი შენთან, როგორც აქამდე ალბათ. მაგრამ რახან ახლა ასე ვიქცევი, იმას არ ნიშნავს რომ მებრალები. უბრალოდ გჭირდება ვიღაც, ვისაც გვერდით იგრძნობ. მოდი დღეს მე ვიყო ეს ადამიანი. უბრალოდ, ყოველგვარი ახსნა

ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 10 თავი

-იქ,მინდა წასვლა,სადაც ვერავინ მოწვდება გრძნობებს,მაგრამ გული,ჩემი გული ტკივილით სავსე სად დავტოვო ან ვის მივაბარო.ყველაფერი გაჩერდა ჩემს ირგვლივ და მეც დროში გავიჭედე.

ექსტრასენსის დღიურები 18 +(3)

საშინლად დავიღალე,ერთი კვირა დღიურისთვის ვერ მოვიცალე.ვიცი ეს წარმოუდგენელია,როდესაც საგიჟეში ხარ და არ შეგიძლია მოიცალო . ჯერ იყო და გიჟი ნატაშა გარდაიცვალა,უფრო სწორად ექთანმა გააუპატიურა და როდესაც შეეწინაღმდეგა მოგუდვა ბევრი მოუვიდა.არ მოხსოვს

მადერა [თავი 3]

ქეთა, ჩემო ერთადერთო, ვწუხვარ, რომ იპოვნე ეს წერილი, რადგან ვხვდები, უკიდურესი შემთხვევაა, თორემ არ მოძებნიდი. ქეთა, მაპატიე, რომ შენი ცხოვრება არაა უდარდელი და არც არასდროს ყოფილა. შენ ყველა ბავშვში პოზიტივს ეძებდი, ყველას ბედნიერებით სულდგმულობდი,

მე შემიყვაარდა

მე შემიყვარდა შენი ღიმილი ჩემთვის მოძღვნილი მე შემიყვარდა შენი ჩურჩული ჩემი ყურისთვის გამოსრეული

სიზმარი

როდესმე ისევ მართლა შევხვდებით? თუ ზღაპრებია რასაც ყვებიან , როცა ღამით ჩამეძინება , შენზე ფიქრები მე თავს მესხმიან ,

ბუმერანგი.მეორე ნაწილი 9 თავი

-მეც იმ დღეს დაველოდები,როცა ყველა საიდუმლოს სკივრი გაიხსნება.როცა ყველა კარტი გაიშლება და სიმართლე გამჟღავნდება,მოდი ერთმანეთს დავეხმაროთ ნიკა სიმართლის პოვნაში და ეს კამათი დროებით მაინც დავივიწყოთ.

წარსულის სიყვარული (ნაწილი 2. თავი 3)

ძილბურანიდან ხელის შეხებამ გამომიყვანა,ვგრძნობდი როგორ ამიყვანა ხელში ძლიერმა მკლავებმა და წამწამები ერთმანეთს გაჭირვებით დავაშორე,ცხვირში გასაგიჯებლად რომ მიღიტინებდა მისი სურნელი,მამაკაცის პროფილს კარგად დავაკვირდი და როგორც კი ედოს სახე ვიცანი

სიყვარული შენ ხარ

ვერ ვიგებდი ვერასდროს სიყვარული რა იყო, არ მესმოდა გრძნობების არც უაზრო სიხარულის,